صادقخان و شهری که دوست میدارد
آزاده تاجعلی: شنیدن خطابههای مسئولان شهری در ایران وقتی جالبتر میشود که بدانیم یک شهردار اروپایی هم خیلی محکم با نقطه تولد و زندگی خود گره عاطفی خورده است؛ گرههایی با تاروپود تلاش برای «روزگار بهی» آن جغرافیا. یعنی اگر یک متولد شمیران را سالها در حال بیان خاطرات تکراری از محلههای بازیاش ببینیم نباید ملامتش کنیم. دیگران هم این کار را به روش خود انجام میدهند. اما چه روشی؟ صادق امانخان شهردار سیهچرده محبوب لندن در ذکر جمیل زادگاهش به این واژه اصراری خاص دارد: لندن متحد؛ وصفی که برای همه مردم جهان فقط یک تداعی دارد: ایالات متحده؛ اینجاست که استراتژی جسورانه و بدون تعارف صادق را برای هویتبخشی شهرش میبینیم. لندن برای شهردارش مانند یک مجموعه متحد و هماهنگ، شکوه و عظمت دارد. جز بزرگی و کرانهناپدیدی لندن، شهری که صادق دوست میدارد سرشار از عبور شاد زنانی است که لبخند میزنند. در هر عکس دستهجمعی آقای شهردار، لباسهای مدیریتی یا خانگی زنان خودنمایی میکند و جالب آن است که به سختی میتوانیم عکسی را پیدا کنیم که در آن دستکم یک زن با حجاب اسلامی هویدا نباشد. در لندن متحد، با توجه به بارقه مسلمانی شهردار، جا برای حجابگزاردن زنان به وفور پیدا میشود و آنان مانند برخی شهرهای اروپا، لزوما متکدی و واجبالزکات نیستند. عدالت در شهر: صادق در وبسایتش همانگونه که راحت درباره خودش توضیح میدهد، برنامهها و اولویتهایش را هم ساده، شفاف و با زمانبندی منطقی برای لندنیها بیان میکند. او در بخش زیرین وبسایت، پس از واگویي چالشهای زندگی شهری، به بیان 10 اولویت اصلیاش برای لندن میپردازد و تأکید میکند: من شهردار همه لندنیها هستم. این کلمه «همه» اینجا بسیار شیرین و بجا مینشیند؛ انگار فضای کلی وبسایت این مدیر شهری را ابرهای عدالت و تساوی پوشاندهاند؛ ابرهایی که با مه غلیظ لندن بیشباهت نیستند و بر همه مردم یکسان سایه میپراکنند؛ صادق اینگونه به رخ میکشد که از حال همه مردم خبر دارد، به فکر همه است و برای رفع تبعیضها کمر بسته. برنامهها: این مرد متوسطالقامت، چشماندازی بلند برای شهری که دوست میدارد ترسیم کرده است. حرفهایش صرفا برای یکی، دو ماه پس از می 2016 نیست. یعنی زمان حساس نطقهای پیروزی و رویارویی با رأیدهندگان که بیشتر برندگان در ژانرهای سیاسی، اجتماعی و حتی هنری، دنیای غریب و باورنکردنیای برای طرفداران خود تصویرسازی میکنند و هیچ کاری به شدنیبودن وعدهها و برنامههاشان ندارند. صادق همه توش و توانش را برای بهبود زیست شهری در 10 کار مهم متمرکز کرده است. این کارها در نگاه نخست هیچ جنبه اعجابآوری ندارند و به نظر میرسد مانند آنها را هر روز از زبان دیگر شهرداران هم میشنویم اما شیوه اولویتبندی صادق و درنظرگرفتن لندنیهای بیخانه در صدر اولویتها، بسیار جذاب است. همدرد مستأجران: نخستین اولویت شهردار لندن اینگونه بیان میشود: حلوفصل بحران مسکن با ساخت سالانه بیش از هزاران خانه برای لندنیها. البته نیمی از این خانههای جدید از دیدگاه شهردار باید واقعا مقرونبهصرفه و دارای شرایط بسیار خوب و دلگرمکننده برای مستأجران باشد. وقتی این توجه شهردار را معطوف به حمایت از قشر خانهبهدوش میبینیم، جامعهای برایمان تصویر میشود که مستأجران شخصیت و جایگاه اجتماعی همسان با صاحبخانهها دارند و لزوما نباید آنان را مانند کشورهای در حال توسعه با افزایش کرایههای غیرمنطقی، هر سال شکنجه کرد. برنامه دیگر شهردار لندن ثابتنگاهداشتن نرخ کرایههای حملونقل تا سال 2020 است. یعنی این شهردار قول داده مردم از سال 2016 که صادق شهردارشان شده، چهار سال متوالی دغدغه گرانشدن کرایهها را نداشته باشند. او تأکید میکند: «لندنیها در سال 2020 حتی یک پنی بیشتر از 2016 برای کرایه خرج نمیکنند». اولویتهای بعدی شهردار لندن را بهترتیب در موضوعاتی همچون ایمنسازی شهری، رونق کسبوکارها، بهبود محیط زیست شهری، برپایی خانههای مهارتآموزی شهروندی، مبارزه با دستمزدهای پایین کارگران، مبارزه با نابرابری جنسیتی، ترویج دوچرخهسواری ایمن و افزایش تابآوری شهر میبینیم. در این میان، تلاش صادق برای مبارزه با نابرابری جنسیتی آبورنگ بیشتری دارد. این مرد مصمم و کارآزموده، به مردمش قول داده که به زنان آنقدر کمک کند که بتوانند با قدرت، دیوار شیشهای بین خود و مردان را در موضوع دریافت حقوق بشکنند و احتمالا هزارتکه کنند. دیواری که نمیدانیم چرا در همه کشورها معمارانی سختکوش که حتما هم مرد هستند، برای برپاییاش از هیچگونه تلاشی دریغ نمیکنند و هر روز در همه نقاط دنیا به فکر ضخامت، دوام و فاصلهآفرینی بیشتر آن میان زنان و مردان هستند. صادق با حضور در برنامههای ریزودرشت سمنهای زنانه و رویدادهای زنمحورِ لندن، خودش برای شکستن شیشه نامبرده قد علم میکند و به زنان قوت قلب میدهد که برای ریشهکنشدن تبعیضهای جنسیتی در محل کار و زندگی بجنگند و در کنارش لبخند بزنند. شهری که این وکیل زبردست دوست دارد، مملو از پناهگاه و مأمن برای بیخانگان، بیکاران، بیخودروان، بیماران و بیپولان است. این شهر در سیطره برجنشینان و سرمایهداران انگلیسی متبختر نیست چون صاحب دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.