|

در ال‌پاسو خبري نيست

در تظاهرات چند روز، پيش سوزان ساراندون و يك نماينده حزب دموكرات دستگير شدند. آنان در كنار 600 دستگير‌شده ديگر جزء معترضان به سياست‌هاي ترامپ درباره مهاجرت هستند. ورونیکا اسکوبار، نامزد انتخابات کنگره از حزب دموکرات ایالات متحده در ایالت تگزاس، با نوشتن سرمقاله‌ای با عنوان «در ال‌پاسو هیچ بحران مهاجرتی‌ای وجود ندارد» در نیویورک‌تایمز، به بحرانی که سیاست‌های بیگانه‌‌ستیز دونالد ترامپ پدید آورده، واکنش نشان داده است. در ابتدای این مقاله آمده: «اگر روایت را از زبان کاخ سفید بشنوید، مرز جنوبی آمریکا یک منطقه جنگی است؛ اما از نزدیک، چیزها خیلی متفاوت به‌ نظر می‌رسند. اینجا در ال‌پاسو، دولت‌های محلی همکاری نزدیکی با سازمان‌های فدرال در ایالات متحده و مکزیک دارند تا اطمینان حاصل کنند از مبادی ورودی ما -پل‌هایی که دو کشور را متصل می‌کند- هر‌ساله می‌توان بیش از 10 میلیون نفر و 90 میلیارد دلار کالای تجاری را به‌طور مؤثر و ایمن جابه‌جا کرد. مبادی ما برای اقتصادهای محلی، ایالتی و ملی نقش حیاتی دارند و گواهی هستند بر اثبات اینکه همکاری بین‌المللی می‌تواند مرز را برای هر دو کشور مفید کند. هیچ‌کدام از ما هرگز تصور نمی‌کردیم منطقه‌ای اطراف یکی از ما بندر مارسلینو سرنا در تورنیلو، روزی نخستین شهر اقامتگاهی ایالات متحده برای کودکان مهاجر بازداشت‌شده یا علتی باشد برای آنکه ما به از‌هم‌پاشیدن خانواده پناهندگان اعتراض کنیم. شاید لازم بود این وضع را ببینیم. برای مدتی طولانی ایجاد هراس برای مهاجران، بر‌ اساس این مفهوم ساخته می‌شد که مرز یک مکان بی‌قانون بوده و نفوذ در آن آسان است؛ درحالی‌که این مکان همیشه امن و امان است». نویسنده در ادامه به وضعیت ال‌پاسو که او در آن برای رسیدن به کرسی کنگره مبارزه می‌کند، اشاره کرده و نوشته است: «مهاجران یک‌چهارم جمعیت ما را تشکیل می‌دهند و فقط در سال 2014 بالغ بر 983 میلیون دلار مالیات پرداخته و 3.1 میلیارد دلار هزینه کرده‌اند؛ اما با وجود آنکه اهالی ال‌پاسو و همسایگان جنوبی ما اقتصادی پویا ایجاد کرده‌اند، سیاست‌مداران واشنگتن و دیگر مکان‌های دور از مرز، منطقه ما را در کانون تلاش‌های خود برای محدود‌کردن مهاجرت قرار داده‌اند. این ایده ابتدا در سال 1993 در ال‌پاسو مطرح شد که رئیس دفتر گشت مرزی محلی پیشنهاد احداث یک دیوار مرزی را داد و به اعتراض‌ها و جنجال‌هایی در سطح محلی دامن زد». خانم اسکوبار در ادامه به تلاش‌های سیاست‌مداران دوره‌های مختلف برای مقابله با بحران مهاجرت اشاره کرده است: «بیل کلینتون، جورج دبلیو بوش و باراک اوباما برای مقابله با این چالش تلاش کردند؛ اما برای آنکه به‌ نظر نرسد در مواجهه با مهاجران غیرقانونی نرم عمل کرده‌اند، در مقابل درخواست برخورد «سخت‌گیرانه» مرز تسلیم شدند. پرزیدنت اوباما با تاکتیک‌های خشن دیپورت‌کردن، طرفداران حقوق مهاجران را به خشم آورد و هدفش این بود که جمهوری‌خواهان را آرام کند و سر میز مذاکره بیاورد. با‌این‌حال، حتی در حال حاضر که دولت فدرال در دست جمهوری‌خواهان است، محافظه‌کاران هنوز هم از کوچک‌ترین ژست مصالحه پرهیز می‌کنند». در ادامه، نویسنده به هزینه‌های فراوان اقدامات ضدمهاجران ترامپ اشاره کرده و معضلات فراوان این سیاست‌ها را برشمرده است: «در هفته‌های اخیر؛ دیده‌ایم به دنبال دستورالعمل‌های وزیر امنیت داخلی، کریستین نیلسن، مأموران فدرال، از اینکه پای پناهجویان به خاک آمریکا برسد، جلوگیری می‌کند. در ال‌پاسو یک فعال قدیمی حقوق مهاجران به نام روبن گارسیا، مجبور شد خانواده‌ها را روی پل اسکورت کند و با مأمورانی روبه‌رو شود که بعضی از آنها سلاح گرم حمل می‌کردند. یک مأمور ادعا کرده مسدود‌کردن راه پناهجویان، دستورالعملی سیاسی است که از بالاترین مقامات صادر شده است. معلوم شده است ال‌پاسو پیشاپیش به یک مکان تمرین برای آموزش چگونه از‌هم‌جدا‌کردن خانواده‌ها بدل شده بود و ما به‌تازگی متوجه شده‌ایم از اواخر اکتبر گذشته (مهر 96)، خانواده‌ها را در مرز ما از هم جدا می‌کردند». به اعتقاد خانم اسکوبار با آنکه بسیاری از دموکرات‌ها به سیاست دیوارسازی ترامپ رضایت می‌دهند، مردم ال‌پاسو می‌دانند «دیوارها پایان نیستند، بلکه آغاز هستند». او چنین نتیجه‌گیری می‌کند: «دیوارها ممکن است مانع مهاجرت شوند؛ اما مهاجرت را متوقف نخواهند کرد... . فعلا سیاست چهره‌شیطان‌دادن به مهاجران غیرقانونی دنبال می‌شود و به‌زودی اهداف واقعی پشت اقدامات طرفداران ایجاد محدودیت‌ مهاجرتی خود را نشان خواهد داد؛ آقای ترامپ قبلا ایجاد محدودیت شدید مهاجرت افرادی را که خانواده‌شان ساکن آمریکا هستند و پایان‌دادن به برنامه لاتاری برای حفظ تکثر قومی را پیشنهاد داده است».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.