|

آینه

اعتماد به رأي خود احترام مي‌گذارم محمود دولت‌آبادی: برخي از هنرمندان اعلام كرده‌اند كه در ميهماني افطار رئيس‌جمهور شركت نخواهند كرد. من عملكرد هيچ شخصيتي را تعيين نمي‌كنم و معمولا هم در هيچ گروه و دسته‌اي نبوده و نيستم. من به حسن روحاني رأي داده‌ام و به همين رأي كه دادم، احترام مي‌گذارم. بنابراين من دعوت ايشان را براي افطار پاسخ خواهم داد. ديگران هم هر‌ كاري مي‌خواهند انجام دهند به خودشان مربوط است چراكه معتقدم هر شخصيتي يك ديد مختص به خود دارد. به نظر من حسن روحاني تا آنجا كه توانسته براي پيشبرد اهداف و برنامه‌هايش كوشش كرده است. شايد در رسيدن به برخي از اين هدف‌ها موفق نشده باشد كه البته موفق هم نبوده، اما من ضمن آنكه با بستانكاري‌هاي خودم از اين سيستم باقي مي‌مانم در‌عين‌حال به رأي خود نيز احترام مي‌گذارم و در اين میهماني حضور خواهم يافت و اميدوارم كه شرايط بهتر شود.

ایران تراژدی طنزآمیز نامه نمایندگان به کی‌روش احسان بداغی: در روزهای اخیر ترکیب تیم ملی فوتبال مورد انتقاد بسیاری از ناظران و کارشناسان این رشته قرار گرفته و آنها نقدهایی به عملکرد کی‌روش داشته‌اند. اما در این میان نامه 30 نماینده به وزیر ورزش بابت ترکیب انتخابی تیم ملی توسط کارلوس کی‌روش، اتفاقی نیست که بتوان از ابعاد سیاسی آن به‌راحتی گذشت. این 30 نماینده از کی‌روش خواسته‌اند تا در ترکیب تیم ملی فوتبال و بازگشت بازیکنان خط‌خورده تجدید‌نظر کند. این خواسته می‌تواند نشان از انحرافی جدی در عملکرد و‌‌ شأن فعالیت مجلس باشد. مهم‌ترین آن به بحث‌ ‌شأن نظارتی مجلس برمی‌گردد. جایی که قانون اساسی مجلس را به‌عنوان ناظر همه امور اجرائی به رسمیت می‌شناسد. اما این نظارت در دوره‌های اخیر دچار یک انحراف محتوایی بزرگ شده است؛ در واقع نمایندگان به‌جای آنکه بر خروجی کارها و فعالیت‌های اجرائی نظارت داشته باشند، این بعد از وظایف خود را آنچنان بسط داده‌اند که به دخالت در روند فعالیت‌های اجرائی رسیدند. اما دادن دستور بابت آن به مربی تیم ملی نمونه نوبر انحراف مجلسی‌ها از وظیفه نظارت آنهاست. آن‌طور که مشخص است نمایندگان مجلس قبل از نوشتن نامه یاد‌شده حتی این سؤال پیش‌پا‌افتاده را از خود نپرسیده‌اند که با کدام تخصص، آگاهی و نظر کارشناسی به یک مربی شناخته‌شده فرمان می‌دهند که ترکیب تیمش را چگونه بچیند. اینجاست که آرزو می‌کنیم کاش کسانی در مجلس روشن می‌کردند که آیا حتی یک نماینده با علم و دانش فوتبالی در سطح یک مربی لیگ سه هم در بهارستان می‌توان یافت که حالا از آنجا برای مربی در کلاس جهانی چون کارلوس کی‌روش نسخه هدایت تیم ملی برای جام‌جهانی پیچیده می‌شود؟ اهمیت این نامه و جواب‌هایی که به سؤال‌های فوق وجود دارد، بسیار فراتر از بحث فوتبال است. این اقدام در واقع نمادی است از عمق فنی و تخصصی تصمیمات و اقدامات برخی مجلسی‌ها که به ‌واسطه جلوس بر کرسی نمایندگی خود را کارشناس و صاحب‌نظر هر فن و علمی می‌دانند. نماینده‌ای که به همین راحتی، بدون داشتن کوچک‌ترین اطلاعات فنی از فوتبال به مربی تیم ملی دستور می‌دهد، به همین راحتی هم می‌تواند مدیران و تصمیم‌گیران حوزه‌های دیگر کشور چون اقتصاد، صنعت، دیپلماسی، فرهنگ و... را بدون داشتن تخصص و آگاهی مورد فشار و خطاب خود قرار دهد و همه این فشارها را هم با شعار «دفاع از حقوق مردم» مشروع کند.

کیهان دولت یا چراغ زرد چشمک‌زن؟! حسین شریعتمداری: امروز و درحالی‌که برای هیچ‌کس تردیدی باقی نمانده که دولت محترم در جریان مذاکرات هسته‌ای به بیراهه رفته و درپی آب‌ راهی سراب شده است، کمترین انتظار آن است که از مسیر طی‌شده بازگردد و خطای گذشته را با خطای دیگری درهم نیامیزد! و به‌عنوان اولین گام، بازهم -به خطا- حل مشکلات را به برجام گره نزند. آیا این خواسته را می‌توان انتظاری بی‌جا تلقی کرد؟! و آیا هنوز هم می‌توان به طعنه و ملامت خطاب به منتقدان گفت: «کاسبان تحریم! ناراحتید که تحریم‌ها رفت؟ تحریم‌ها دیگر برنمی‌گردد. شما می‌خواهید مذاکره کنید؟ شما زبان مذاکره با دنیا را بلد نیستید»! و البته منتقدان نمی‌پرسند شما که بلد بودید چه کردید؟! ... این واقعیت قابل درک است که برای دولت بسیار تلخ و ناگوار خواهد بود بعد از پنج سال پیاپی که همه مقدرات کشور را به مذاکرات هسته‌ای و محصول نه‌فقط بی‌خاصیت بلکه خسارت‌بار و فاجعه‌آفرین آن یعنی برجام گره زده بود، به بی‌نتیجه بودن راهی که طی کرده است اذعان کند و امکانات و ظرفیت‌های فراوانی را که در این راه بی‌حاصل هزینه کرده است، دود‌شده و به‌هوا‌رفته بداند! ولی جلوی ضرر از هر نقطه‌ای که گرفته شود، سودمند است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.