آینه
اعتماد افكار خطرناك سياسي و روشنفكران غيرسياسي در گفتوگو با محمدجواد غلامرضاکاشی: ... بيترديد اتفاقي كه در سال ٨٨ در كشور ما افتاد، كاملا بيسابقه بود. يعني يك علامت و پيام به جامعه جهاني داد مبني بر اينكه دستكم قشر وسيعي از مردم با نظام مستقر مخالف هستند. درصورتيكه ما خودمان ميدانيم قصه ٨٨ الزاما با ساختار مشكلي نداشت و يك مطالبه كاملا مشخص داشت. ...بنابراين ايماژي كه جامعه جهاني از فضاي سال ٨٨ گرفت اين تصور را برايش به وجود آورد كه در ايران انگار چيزي تغيير كرده است و جمهوري اسلامي پشتوانه قبلي را در جامعه خود ندارد. در همين شرايط بود كه اين تصور در آمريكاييها پديد آمد كه در اين شرايط ميتوانند سازوكاري را تنظيم كنند كه يا منجر به ساقطشدن اصل جمهوري اسلامي يا تغيير رفتارش شود. من فكر ميكنم تا نتوانيم اين ايماژ از كشور خودمان را در دنيا تغيير دهيم، مخالفان ما در نظام جهاني پروژه خودشان را دنبال خواهند كرد. ... ببينيد نفس اينكه رهبران آن جنبش همچنان در حصر هستند، براي كسي كه آن طرف دنيا دارد براي ما برنامهريزي ميكند، حاوي اين پيام است كه قصه هنوز ادامه دارد. تحولات بعدي هم كه مسئله را خيلي فراتر از اينها برد. آن اتفاقي كه در ديماه سال گذشته افتاد، ابعاد قضيه را از سال ٨٨ به مراتب وسيعتر كرد. طوري كه به نظر ميرسد اگر همين امروز هم محصورين آزاد شوند، مسئله حل نخواهد شد. ...من معتقدم امروز تقريبا تمام جريانهاي سياسي با اسم و شناسنامه ما، به نوعي فشل و زمينگير شدهاند و اين اتفاقي است كه در نتيجه روند سالهاي گذشته افتاده است. شايد در ابتدا به زعم صاحبان امر، اين اتفاق خوبي بود و ميگفتند چه بهتر كه آن صداها خاموش شدهاند، اصلاحطلبان و نهادهاي مدني كمجاناند. اما يكمرتبه همان صاحبان امر با يك عرصه عمومي مواجه شدند كه الان نزديك به هفت، هشت ماه است هر روز به يك مناسبتي در گوشهاي از كشور شاهد بحراني تازه هستند. ...خاصيت اين تجربه يك سال گذشته ما باعث شده ارزش صداهاي جريانهاي سياسي شناسنامهداري كه صدايشان بسته شد، مشخص شود. در واقع قطعكردن آن صداها باعث شده كه نظام مستقيما با خود عرصه عمومي مواجه شود... ببينيد افراد و رسانههاي يك جريان سياسي كه در نظام دست بالا را دارد، بعد از اينكه روحاني برنده انتخابات خرداد ٩٢ شد، گفتند چيزي تغيير نكرده و روحاني هم هيچ كاري نميتواند بكند. به نظر من آنها خوب موفق شدند كه به ما ثابت كنند واقعا چيزي تغيير نكرده است. ...اما اين مسئله الان گريبانگير جامعه ما شده است؛ آنها ميپرسند پس با اين همه انتخابات و صندوق رأي، افزايش مشاركت عمومي، واقعا قرار نيست هيچ اتفاقي بيفتد؟ اين همان چيزي است كه ميتواند نقطه ضعف ما در مواجهه با تصميماتي باشد كه در آن سوي جهان دارند براي ما ميگيرند.
جوان خودشان کشتند و خودشان عزا گرفتند! ..محسن مخملباف با حضور بازيگران فيلمهاي پيش از انقلاب از جمله فردين و ناصر ملكمطيعي بهشدت مخالف بود و از او رفتارهاي خشونتآميزي سر ميزد و البته روزنامه كيهان با مديريت سيدمحمد خاتمي مطلبي تند عليه فيلم برزخيها نوشت و جرقه پايينكشيدنش را زد. فيلم با اينكه خيلي خوب ميفروخت و ركورد فروش در تاريخ سينماي ايران را جابهجا كرده بود، با فشار باند مخملباف و دستور شخص نخستوزير پايين كشده شد. فردين تا زمان مرگش نتوانست فيلم بازي كند. سعيد راد به خارج از كشور مهاجرت كرد و از ملكمطيعي هم تا اوايل دهه 90 هيچ خبري نبود. ... چند ماه پيش از مرگ ملكمطيعي دو برنامه پربيننده تلويزيوني از او دعوت كردند. مهران مديري و آرش ظليپور با حضور او برنامههايشان را ضبط كردند ولي درست در دقيقه 90 و زماني كه مردم منتظر تماشاي اين برنامهها بودند، هيچكدام از برنامهها روي آنتن نرفت... واقعيت ماجرا اين است كه مرحوم فردين و ناصر ملكمطيعي آدمهاي بيآزاري بودند. مردم هم آنها را دوست داشتند. ميشد سلوك با آنها را طوري مديريت كرد كه به طور كامل راه سوءاستفاده دشمنان و ضدانقلاب را سد كرد.
کیهان کلاه مخملی رسانههای زنجیرهای بر سر مطالبات معیشتی مردم ... میتوان همه روزنامههای زنجیرهای را به نظاره نشست و تیترها و گزارشهای رنگارنگ آنان را در عزای یک هنرپیشه بررسی کرد ولی آنچه عیان است ذوق و علاقه مدعیان اصلاحات به مرگ یک هنرپیشه و یا صدای یک خواننده است، آنان همواره به دنبال حاشیهسازی هستند تا از این حاشیهها کلاهی مخملی بسازند و برسر مشکلات اساسی و بنیادین مردم بگذارند. روزی ربّنای شجریان را تیتر یک خود میکنند و روزها برای آن قلمفرسایی میکنند و روزی دیگر فوت ملکمطیعی را سوژه میکنند و از ممنوعالکاری او برای سالیان متمادی گله میکنند! این همه برای آن صورت میگیرد که مشکلات این روزها دیده نشود...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.