|

هامبورگ براي اولين‌بار در تاريخ به دسته پايين‌تر سقوط کرد

پايان دايناسور

درست است که نسل دايناسورها 66 ميليون سال پيش منقرض شد، ولي هنوز يک «دايناسور» باقي مانده بود که اين اواخر براي زنده‌ماندن دست‌وپا مي‌زد؛ اما ديگر اين دايناسور نیز وجود ندارد؛ هامبورگ براي اولين‌بار در تاريخ به رقابت‌هاي بوندس‌ليگاي2 سقوط کرد. بدون ترديد، 12 مي ‌2018 براي هميشه در تاريخ فوتبال آلمان ثبت مي‌شود؛ روزي که هامبورگ براي اولين‌بار در تاريخ خود، به رقابت‌هاي دسته پايين‌تر سقوط کرد. اين تيم در شرايطي از سطح برتر ليگ آلمان افتاد که تنها تيم تاريخ بوندس‌ليگا در آلمان بود که از زمان پيدايش اين ليگ در سال 1963 تا به حال، به دسته پايين‌تر سقوط نکرده بود. اتفاق تلخ‌تر اما ازکارافتادن ساعت ورزشگاه فولکس‌پارک اشتاديون بود؛ ساعتي که از زمان حضور هامبورگ در ليگ اصلي آلمان تا امروز از کار نيفتاده بود و حالا پس از سقوط اين تيم، دست از کارکردن کشيد. هامبورگي‌ها در حالي با رقابت‌هاي بوندس‌ليگا خداحافظي کردند که در آخرين بازي خود در اين ليگ، با گل‌هاي آرون هانت و لوئيس هالتبي 2 بر يک از سد مونشن‌گلادباخ گذشتند، ولي سرنوشت بقاي اين تيم در دست خودش نبود؛ هامبورگ بايد برنده مي‌شد و اميدوار مي‌ماند تا ولفسبورگ در آخرين بازي پيروز نشود تا اين تيم تازه به رقابت‌هاي پلي‌آف برود؛ هرچند که ولفسبورگي‌ها اجازه کشيدن کار به اما و اگر را ندادند و در بازي مقابل کلن از پيش ‌سقوط‌کرده، با نتيجه 4 بر يک برنده شدند. در پايان مسابقه هامبورگ با رقيب، مواد محترقه دست‌ساز به نشانه اعتراض به زمين چمن فولکس‌پارک اشتاديون انداخته شد تا وقفه‌اي 15دقيقه‌اي در انجام بازي صورت بگيرد. پس از پرتاب اين مواد، نيروهاي امنيتي براي به‌دست‌گرفتن کنترل اوضاع، به زمين مسابقه آمدند، ولي هامبورگ ديگر به اين چيزها نياز نداشت؛ قهرمان اروپا در سال 1983 بايد دوباره به فکر ساختن چرخه‌اي جديد در تاريخ فوتبالش باشد. زنگ خطر 6ساله سقوط جهنمي هامبورگ فقط مربوط به يکي، دو روز گذشته نمي‌شود. فصل 2011-2012، اين تيم تا مرز سقوط پيش رفت، ولي در نهايت از خطر جان سالم به‌در برد. به‌جز رتبه هفتمي اين تيم در فصل 2012-2013، هامبورگ هرگز در سال‌هاي اخير دست از ترساندن هوادارانش نکشيد. در واقع آنها در هر دو فصل بعدي، بقايشان را در رقابت‌هاي بوندس‌ليگا درست در آخرين ثانيه‌ها و در مرحله پلي‌آف به دست آوردند. در فصل 2015-2016، جايگاه رده دهمي آنها گول‌زننده بود؛ چون اين باشگاه شمال آلمان فقط پنج امتياز با منطقه خطر و رفتن به پلي‌آف در ليگ فاصله داشت. فصل گذشته نیز شروع بد و فاجعه‌بار اين تيم که در 12 مسابقه اولش بردي نداشت، زنگ خطري جدي را به صدا درآورد. با‌اين‌حال، اين تيم درست در روز پاياني رقابت‌هاي ليگ به لطف گل بازيکن جوانشان، جان لوکا والدشميت که مقابل ولفسبورگ به ثمر رسيد، دوباره در ليگ ماندني شد. 2017-2018؛ فصل فاجعه از ابتداي فصل جاري، هواداران هامبورگ مي‌خواستند باور کنند تيمشان به روزهاي خوب برگشته است. آنها فصل را خوب شروع کردند و به لطف دو برد برابر آگزبورگ و کلن، تا پايان هفته دوم به‌طور مشترک صدرنشين ليگ بودند. با‌اين‌حال شرايط براي شاگردان مارکوس گيسدول خيلي زود تغيير کرد؛ چون هامبورگ دوباره هشت بازي بدون برد را در کارنامه ثبت کرد. به اين مورد بايد حذف زودهنگامشان از جام حذفي آلمان که با شکست مقابل تيم دسته‌سومي اوزنابروک به دست آمد نیز اضافه شود. دو پيروزي جديد خانگي مقابل اشتوتگارت و هوفنهايم هم کار چندان زيادي براي اين تيم نكرد؛ چون مشخص بود «دايناسور» در نيمه‌هاي پايين جدول شرايط سختي براي زنده ماندن دارد. شکست مقابل کلن، مارکوس گيسدول را از نيمکت اين تيم اخراج کرد و برند هولرباخ را جانشينش کرد؛ چه حيف که اين مربي جديد هرگز نتوانست تأثيري در بقاي هامبورگي‌ها داشته باشد و سنگين‌ترين شکست‌ها ازجمله باخت 6 بر صفر به بايرن‌مونيخ در دوره همين مربي رقم خورد. هولرباخ که در هيچ ديداري به پيروزي نرسيد، بعد از هفتمين ناکامي جايش را به کريستين تيتس، سرمربي تيم زير 19ساله‌هاي هامبورگ، داد. تيتس به محض ورودش به تيم اصلي، با تغييراتي که رقم زد کمي حال‌و‌روز هامبورگ را مساعد کرد و اين اميد را در دل هواداران زنده نگه داشت که ممکن است دايناسور در ليگ بماند. اين اميد هم اما در هفته پاياني رنگ باخت و به واقعيت تبديل نشد. مشکلات متعدد غير ورزشي در اين فصل سياه، مجموعه هامبورگ با اتفاقات غيرورزشي زيادي مواجه شد. در همين فصل، به‌جز پرتاب مواد محترقه به زمين در جريان بازي با مونشن‌گلادباخ، شبه‌تماشاگران بعد از شکست مقابل هرتابرلين مي‌خواستند به رختکن هامبورگ بروند و از خجالت بازيکنان دربيايند. در سوي ديگر، عده‌اي نیز با راه‌اندازي مراسم تدفين در محل تمرين هامبورگ بعد از شکست مقابل مونيخ، بازيکنان اين تيم را تهديد کردند. آنها دست‌نوشته‌اي داشتند که رويش نوشته شده بود «قبل از آنکه زنگ ساعت به صدا دربيايد، در سراسر شهر مراسم شما را پيگيري مي‌کنيم». علاوه بر اين موارد، سه ماه بعد از تغيير مديريت، رئيس اين باشگاه يعني هربرت بروشاگان و البته مدير ورزشي اين تيم يعني جان تات نیز در طول فصل از سمتشان استعفا دادند و رفتند. تصميمي که باعث بازگشت مجدد برنارد هافمن شد؛ مردي که پست رياست باشگاه را از سال 2003 تا 2011 در اختيار داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.