ظريف، سردار پيروز!
احمد ميراحسان
دلم ميخواهد با منطق کشمکشهاي يک اثر دراماتيک، همان سناريوهايي که آمريکا دوست دارد براي بازيهاي سياسياش دنبال کند، به برجام و نتيجه کنونياش بنگرم و آن را بازخواني کنم. البته سر آن ندارم که به هزار برهان، مبرهن سازم مذاکرات ايران با 1+5 بر سر برنامه هستهاي، مشهور به مذاکرات برجام يکي از درخشانترين و بيمانندترين موفقيتهاي ديپلماسي ايران در طول تاريخ بوده است. اين کاري است که يک کتاب مستدل و مستند بايد انجام دهد. بايد بگويم پيکره اصلي اين پيروزي ما بر دو قدرت اجتماعي و فردي متشکل، استوار است. از نظر من صحنه نمايش جهاني کشمکش خير و شر در قالب «فيلم برجام» گوياي حقانيت ايران در مقام نيروي خير و شرارت آمريکاست. اراده ملي در دفاع از استقلال ايران و ارزشهاي بنيادين جمهوري اسلامي بهصورت نماد حقانيت ظاهر شده که هم مبتني است بر حق پيشرفت علمي/ تکنولوژيک مردم ايران، رها از سيطره قدرتهاي سيطرهجو برحسب منافع ملي و هم متکي است بر صلحجويي نظامي که ضمن حق دفاع از خود از هر نظر، ديني، سياسي و اخلاقي با سلاحهاي کشتار جمعي مخالف است، درحاليکه دولت آمريکا براساس سياست خاورميانهاي خود و فروش هرچهبيشتر سلاح به پيروان عرب خود، تلاش فراوان 20سالهاي را پيگيرانه دنبال کرده تا وانمود كند ايران درصدد توليد بمبهاي اتمي است و در اين راه از هیچ دروغي ابا نداشته و همدست شرارت صهيونيستها، وهابيها، داعشيها و منافقين بوده و در انتها هم عليه پيمان آشتي و صلحطلبي، به پاخاسته و بر آن آبدهان انداخته! اين است موفقيت ظريف که وانموده آمريکا را بر باد داده است. پيرنگ جستوجوي حقيقت وارونه و پرسش نخستين حالا پاسخ برده سوم را يافته است! وانمودهاي که يک بار در جنگ خليج فارس توانست فضاي ذهني متکي بر دروغي بزرگ را سازمان دهد و در بازي پيچيدهاي جهان را در اشغال عراق و افغانستان و حمله به رژيم صدام پس از استفاده فراوان از آن، به همدلي وادار كند. فيلمنامه برجام، در اين مسير کاملا به سود ايران پيش رفته است، حتي حالا که آدمي مثل ترامپ آن را پاره ميکند و چهره عريان دروغ عليه ايران و واقعيت متجاوز خود را برابر جهان به تماشا نهاده است. اين يک پيروزي بزرگ براي ايران و آقاي ظريف به شمار ميآيد. به ياد داريم اشتباهات متعدد يک گرايش افراطي و عدم فهم تکاليف درست و کاربرد خرد در اقناع افکار عمومي، کار را به آنجا کشاند که در دوران آقاي احمدينژاد آمريکا، مدل دلخواه کابينهاي را در ايران، در اختيار خود ديد که عملا به اهدافش خدمت ميکند و به جاي شجاعت قدرت اقناع مردم جهان و عقلانيت و آمادگي در دفاع از منافع ملي، حاضر است، نمايشهاي ماجراجويانهاي با بازيهاي هيجاني به اجرا درآورد که سرمايه سلطه جهاني به آن نيازمند است و براي نفوذ نظامي هرچه بيشتر و منافع ميليتاريستياش مانند سيبي افتاده در دامانش از آن استفاده ميکند. خطاي عمل تا آنجا هويدا شد که ديديم سهلانگاريهاي خامسرانه، راه قطعنامههاي باورنکردني عليه ايران را هموار كرد. درست ديپلماسي ظریف در مذاکرات برجام مسيري معکوس پيمود. هرقدر که پيش از اين کنشهاي متکي بر فقدان مهارتهاي ديپلماتيک در مذاکرات، ضعف در گفتوگوي حرفهاي و حقوقي در جزئيات و آشنانبودن با تکنيکهاي مذاکره براي خدمت به استراتژي ايران در سياستمداران وزارت خارجه مشهود بود، ظريف داراي اين توانايي به انضمام احاطه فردي و جذابيت و قدرت ظهور صداقت ايران در انظار جهاني براساس روحيه و شخصيت و فيزيک و چهره خود و زبان موجوديت و زبان چهره و بدن خويش شمرده شد و در عمل نشان داد مذاکرهکنندهاي قابل، عاقل، تيزهوش، ساعي و ماهر و مطلع و مسلط است. چرا در اين مذاکرات، تا همين آخرين تيري که از ترکش آمريکا رها شد، بايد ايران پيروزمند و ظريف سرداري فاتح به حساب آيد؟ زيرا اين مذاکرات به همه جهان نشان داد، ايران در پي توليد بمب اتم نيست و اين بهوسيله نهادهاي بينالمللي تحت سلطه غرب بارها تأييد شد. از آنجا که همه ماشين تبليغي و رسانهاي آمريکا درصدد اقناع افکار عمومي جهان، اروپاييها و بهويژه آمريکاييها بوده که به سبب اين پروژه اتمي، حق حمله، نابودي و تخاصم آشتيناپذير با ايران بهوسيله غربيها و همه کشورهاي ديگر امري مشروع است، پيروزي ظريف و هدايت برجام به سمت دروغينبودن خطر ايران که مورد تأکيد آمريکا و صهيونيستها و عربستان، سه ضلع بس ارتجاعي سياست تجاوز کشتار بوده است، قطعا پيروزي اصلي و بزرگی بهشمار ميآيد. بارها و بارها، امام (ره) مشي اصلي انقلاب اسلامي را گوشزد کرد؛ انقلابي که قرار نيست براي کسب امتيازات اقتصادي، عدالت و حقيقت را زير پا نهد و چهره جمهوري اسلامي خشن، زورگو و متجاوز را معرفي كند. از اين منظر، ديپلماسي مذاکرات برجام به جهان اثبات کرد که اين آمريکاست که بدعهد، بهانهجو، متجاوز و غيرقابلاعتماد است و دوران زندگي بس ارتجاعي، توطئهآميز، سرشار از دروغ و خشونت را از سر ميگذارند. اين پيروزي بزرگ ظريف کاملا متکي بر حقيقت آرمان امام (ره) و اسلام در مقابله با طاغوت سلطهجوي عصر و فرعون زمانه است.مطمئنا موفقيت بيمانند ظريف متکي بر سياست درست رهبريکننده جمهوري اسلامي است؛ سياستي مدافع عدالت، استقلال، حق زندگي آزاد و پيشرفت همه کساني که در دفاع از حقيقت در برابر ستم وحشيانه آدمکشي آمريکا و همدستانش کوشيدند سيمايي مدافع عدالت، مظلوميت و حقيقت براي ايران در اذهان جهانيان فراهم آورند و زمينهساز پيروزي دکتر ظريف بودهاند. پيروزي ايران و ديپلماسي ظريف که متکي بر حقانيت و مظلوميت ايران است، کاملا آشکار است. سه نظام درنده و منفور با چهره عريان تجاوز، خريدار انزجار ميلياردها انسان شده است و در عوض تمام جهان حتي متحدان آمريکا، يعني اروپا در انظار جهانيان، مظلوميت، حقانيت و درستي جمهوري اسلامي و اعتمادپذيري آن را گواهي ميدهند. اينکه آمريکا همه تلاشش را براي نابودي برجام به کار بست و دست آخر بر آن آبدهان انداخت و آن را پاره کرد، از سوي هر کشور و هر فرد و همه تاريخ و حافظه بشري، کنشي شرورانه در ستمپيشگي و زورگويي است و اين هم پيروزي ديگري براي ايران شمرده ميشود. در ايران، جرياني که نگرشي افراطي دارد اين روزها راه خواهند افتاد و در بوق و کرنا خواهند دميد که دیدید ما گفتيم مذاکرات برجام به ضرر ماست. اينها هيچ حق ندارند از دستامد عقلاني و الهي برجام در ارائه چهرهاي خردمند و عدالتدوست و خواهان آزادي و پيشرفت همه مردم که مذاکرات به مدیریت ظريف براي ايران فراهم آورده، بهره ببرند. زيرا در حقيقت عمل آمريکا مبين حقانيت نادرستي مذاکرات نيست بلکه اتفاقا درستي و پيروزي ايران در مذاکرات و افشاي دشمن است. آيـا وقتـي معـاويـه فريبـکاري ميکنـد و يزيد عهدنـامه اميرالمـؤمنين ابوالحسن(ع) و جانشين او امام حسن عليهالسلام را پاره ميکند، اين رخداد گوياي شرارت بنياميه نبود اگر راه آن افراطيها طي ميشد، امروز همه جهان اقناع شده بود که ايران کشوري ماجراجو است و بايد آن را نابود کرد. هميشه، همه چيز با اين درک کودکانه توجيهپذیر نيست که ما مظلومانه ميميريم؛ خیلی از اوقات شجاعت در مردن نيست، مرگ يک خودکشي جبونانه است يا رفتاري افراطي و انتحاري از زمره رفتار خوارجي، داعشي و منافقان محسوب ميشود. کساني گاه با توان و با اوج شجاعت و صداقت در شهادت در راه خدا، ميدانند که تکليفشان شهادت نيست بلکه ماندن و پيروزي است. نظير فتح مکه يا حتي زماني که وقت قيام نرسيده بود و معصوم(ع) با حيات طيبه خود، راه معرفتبخشي انسانها را ميپيمود. با اين صحنههاست که ميگويم کشمکش برجامي ايران و آمريکا به سود ايران بوده است. در نتيجه سياست درست سرداري چون ظريف، همه جهان عليه سياست ارتجاعي سرمايه جهاني، خشونت، بدعهدي، زورگيري و دروغگويي عريانش، در کنار ايران و جبهه حق و خير قرار گرفت و راه سرفرازي جمهوري اسلامي هموار شد. مهم نيست که ما ميمانيم يا نميمانيم؛ اگر خود فسادکار و اهل تبعيض، استبداد، دروغ، خيانت و سوءاستفاده از قدرت نباشيم، ترديدي نيست که خواهيم دانست روش ظريف تا چه حد به سود اسلام، جمهوري اسلامي، مردم جهان و افشاي شرارت آمريکا بوده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.