اعتراض دوباره انجمن صنفی به نحوه اختصاص طرح ترافیک
آبروی مدیریت شهری را خرج ذهنیت نادرست خود کردند
در پی مسائل پیشآمده در مورد طرح ترافیک روزنامهنگاران و نارضایتی پیشآمده در این مورد عباس عبدی، رئیس هیئتمدیره انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران، در گفتوگویی در این مورد گفت: توزیع رانت تبدیل به عادت مدیریت ناکارآمد شده است. متن کامل این گفتوگو در زیر از نظرتان میگذرد. طرح ترافیک روزنامهنگاران درحالحاضر به یکی از مسائل چالشبرانگیز در این حوزه تبدیل شده است. به نظر شما چرا اینگونه شده است؟ متأسفانه از ابتدا نیز معاونت حملونقل و ترافیک شهرداری تهران به دلیل ناآشنایی با حوزه رسانه وارد برنامهای شد که روشن بود کار به مراحل غیرقابلفهمی خواهد رسید. آنان سنگ بزرگی را برداشتند که علامت نزدن بود. اکنون هم نه راه پیش دارند و نه راه پس. آبروی مدیریت شهری را خرج ذهنیت نادرست خود کردند. هنگامی که صلاحیت ورود به موضوعی را ندارند بهتر بود مشورت میکردند که ظاهرا علاقهای به این کار نداشتند. اکنون چارهای ندارند جز اینکه وارد معاملات پشتپردهای شوند که نتیجهاش استهلاک اعتماد ایجادشده است. قطعا شهرداری صلاحیت تعیین صلاحیت روزنامهنگاران را ندارد و شاید به همین منظور درخواستها را به نشریات فرستاده است. این روش چه ایرادی دارد؟ اگر ایراد نداشت کار به این رفتار سادهلوحانه نمیرسید که از نشریات بخواهند چند نام را مشخص کنند. هدف آنان برداشتن مسئولیت کاری از روی دوش خودشان است که باید صددرصد عهدهدار مسئولیتی که برعهده گرفتهاند باشند. شجاعت انجام کاری و پذیرش مسئولیت، لازمه یک مدیریت کارآمد است. انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران در این زمینه چندبار موضعگیری و طرح در حال اجرا را نامناسب ارزیابی کرد، اما مسئولان شهرداری این انتقادات را نادیده گرفتهاند. راهکار حل مسائل پیشآمده را چه میدانید؟ انجمن طرح مشخصی را ارائه کرد که حلال مشکلات بود، ولی نمیدانیم چه منافع و رانتی پشت ماجرا بود که این طرح را نپذیرفتند. راهکار نیز همان طرح انجمن است که در درجه اول شفافیت کامل باشد و اسامی همه منتشر شود و در درجه دوم به هر روزنامهنگار متناسب با نیاز ورودش مجوز داده شود که این کار شدنی هم بود، ولی فکر کنم توزیع خصوصی رانت تبدیل به عادت مدیریت ناکارآمد شده است. راهکار واقعی نیز بازگشت به طرح انجمن و توقف کارهای فعلی است. معاونت مزبور در حال انجام کاری است که شهردار بعدی را احتمالا دچار مشکل خواهد کرد و به همین دلیل معلوم نیست خودش هم در این مسئولیت بتواند ادامه دهد. آیا انجمن صنفی برنامه مشخصی برای ورود به اینگونه مسائل و حل دغدغه روزنامهنگاران دارد؟ حقیقت این است که دغدغه اصلی روزنامهنگاران منافع ملی و تأمین بقای مطبوعات است. در این میان عدهای که از مطبوعات ضربه خوردهاند خود را برای شرکت در مراسم ترحیم این نهاد ضروری آماده میکنند، غافل از اینکه جامعه مدرن بدون رسانه چیزی جز جامعه عقبمانده بدوی نیست. اگر کوششی هم برای مجوز طرح ترافیک میشود در جهت تأمین این هدف والاست. کیست که نداند مدیران رانتی که دهها میلیون حقوق میگیرند و راننده و پیشخدمت دارند، دغدغه ورود به طرح ندارند و هزینه آن را اگر هرچندمیلیون هم که باشد از جیب این مردم میپردازند و خانواده محترمشان هم با این خودروها برای خرید وارد طرح خواهند شد، ولی نوبت به روزنامهنگار که میرسد، یاد رانت میافتند! خوشبختانه بنده خودم برای حضور در داخل طرح همیشه از وسایل نقلیه عمومی استفاده میکنم تا در برابر این افراد دچار لکنت زبان نشوم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.