|

الیور استون تاکسی می‌گیرد!

میلاد بهشتی . عکاس

مثل همیشه تا چشم‌هامو باز کردم، گوشی رو برداشتم و پیام‌هایی که در فاصله چهار صبح که فرستادن عکس‌های جشنواره تمام شده بود و خوابیده بودم تا این‌موقع که 11 صبح بود، رو خوندم. بعد از چندثانیه توی کانال سی‌وششمین جشنواره جهانی فیلم فجر، ویدئوی کوتاهی از حضور الیور استون در پردیس چارسو دیدم. سرشناس‌ترین میهمان جشنواره سی‌وششم، سرزده و بدون انتشار خبر قبلی زمان حضورش، وارد کاخ جشنواره شده بود. به‌سرعت آماده شدم و برخلاف همیشه بدون خوردن صبحانه، به‌سرعت از خانه خارج شدم و به سمت پردیس چارسو حرکت کردم. وقتی رسیدم، چند عکاس در کنار هم مشغول صحبت بودند و ظاهرا هیچ‌کدام در مدت کوتاه حضور کارگردان مشهور آمریکایی نتوانسته بودند عکس‌های زیاد جالبی بگیرند. در حین صحبت با معدود عکاس‌هایی که از زمان حضور استون باخبر شده بودند، از روزنامه تماس گرفتند و گفتند که به احتمال خیلی زیاد عکس حضور الیور استون در ایران، عکس صفحه اول روزنامه فرداست. به ستاد خبری جشنواره رفتم و بعد از کمی پرس‌وجو، بهترین عکسی که پیدا کردم عکس حضور چندثانیه‌ای استون روی استیج قرمزرنگ جشنواره بود، درحالی‌که دست‌هایش را باز کرده؛ یک عکس معمولی که زیاد برای روی جلد روزنامه مناسب نبود. تنها راهی که در این شرایط به ذهنم می‌رسید این بود که هرجوری شده بتوانم پیدایش کنم و از او یک عکس خوب بگیرم. تقریبا در عرض 10 دقیقه با چندتا از مدیران جشنواره صحبت کردم و همگی گفتند که امکان ثبت چنین عکسی وجود ندارد. با یکی از بچه‌های بخش بین‌الملل جشنواره تماس گرفتم و او هم جواب نداد. چنددقیقه گذشت و تقریبا ناامید شده بودم که خودش تماس گرفت. جریان را گفتم و اصرار کردم که حتی برای دودقیقه هم که شده در هرجایی که ممکنه، باید از الیور استون عکس بگیرم. در یک رستوران لاکچری مشغول صرف ناهار بودند. گفت از خودش می‌پرسد و خبر می‌دهد. منتظر خبر نماندم. درحالی‌که وزیر آموزش‌وپرورش و چند نفر از اعضای شورای شهر قرار بود برای بازدید از جشنواره به چارسو بیایند و یک درصد هم احتمال نمی‌دادم بتوانم عکس جالبی از الیور استون؛ مثلا جلوی ساندویچی شاپور یا اسم باکلاس‌ترش اغذیه فرد بلوار! در نزدیکی هتل محل اقامتش بگیرم، راه افتادم. با اینکه باران شدیدی می‌بارید، موتور گرفتم و قبل از آنها خودم را به هتل رساندم. بعد از چنددقیقه انتظار رسیدند. دوربینم را درنیاوردم تا اجازه عکاسی بگیرم. جلو رفتم و به مترجم گفتم یک عکس خوب برای صفحه اول روزنامه فردا لازم داریم. استون گفت: از همون عکس‌های روی استیج جشنواره استفاده کنید. گفتم: اون عکس‌ها زیاد خوب نیستند. گفت: پس باید منتظر بمونی تا اتاقم رو عوض کنم و لباس‌ مناسب بپوشم. گفتم منتظر می‌مونم. روی مبل لابی نشستم و خبرها و مصاحبه‌های جدید استون رو سرچ کردم. جایی گفته بود که اغلب فیلم‌های ایرانی خیلی خسته‌کننده و ملال‌آور هستند و نمی‌دانم چرا جشنواره‌های دنیا به آنها جایزه می‌دهند! با خواندنش کمی استرس گرفتم. پا شدم تا بهترین محل در نزدیکی هتل برای عکس‌گرفتن را پیدا کنم. همه‌چیز را در ذهنم مرور کردم تا در کمترین زمان بتوانم چند فریم عکس خوب بگیرم. حدود یک‌ساعت بعد استون برگشت. گفتم: برویم وسط بلوار عکس بگیریم. گفت: نه! همین‌جا جلوی پرچم کشورها که روی میز جلوی پذیرش هستند خوبه! گفتم: به عکسی احتیاج داریم که نشون بده شما به ایران آمده‌اید. با انگلیسی دست‌وپاشکسته و پانتومیم به او فهماندم که وسط بلوار خیلی خوب و قشنگ است برای عکسی که می‌خواهیم. گفت وسط بلوار مردم جمع می‌شوند تا با من عکس بگیرند و فقط دودقیقه می‌آیم جلوی هتل. با اینکه تمام برنامه‌ریزی‌هایم به‌هم خورده بود، ولی چاره‌ای جز قبول‌کردن نداشتم. تا جلوی در هتل با هم رفتیم. به آسمان اشاره کرد و گفت بارون میاد. قبل از اینکه چیزی بگوید، به‌سرعت رفتم و از قسمت پذیرش هتل دوتا چتر گرفتم و برگشتم؛ یه چتر سفید و یه چتر سیاه. در آن لحظه اصلا مغزم کار نمی‌کرد که کدام رنگ برای عکاسی بهتره. به او گفتم:?Black Or With بدون اینکه حرفی بزند چتر سیاه رو گرفت و رفتیم بیرون. فکر کنم کلا دو، سه‌دقیقه عکاسی کردیم، ولی برای من دو، سه‌ثانیه گذشت. تازه مقداری از این زمان هم صرف حرکت‌دادن یک سمند شد که توی کادر بود یا اصلا الیور استون را نمی‌شناخت یا باورش نمی‌شد که او در بلوار کشاورز قدم می‌زند! ولی بلدبودن اصطلاح «Take a taxi» به من که زبانم زیاد خوب نیست، کمک زیادی کرد و چندتا عکس بامزه از تاکسی‌گرفتن آقای استون دراومد! بعد از گرفتن چند عکس، کارگردان فیلم‌های «جوخه»، «متولد چهارم ژوئیه»، «جی‌اف‌کی»، «قاتلین بالفطره»، «نیکسون» و «اسنودن» دوربین را گرفت و بعد از دیدن عکس‌ها با بی‌حوصلگی گفت: دیگه چی می‌خوای؟ فهمیدم از عکس‌ها تقریبا راضی است و می‌خواهد برگردد به اتاقش. از او تشکر کردم و با اینکه حتی درخواست سلفی‌گرفتن یکی از کارکنان هتل را جلوی چشم خودم رد کرده بود، از او خواستم یه عکس یادگاری با هم بگیریم و قبول کرد. بعد از عکس یادگاری خداحافظی کردم و با خوشحالی به سمت کاخ جشنواره برگشتم تا عکس‌ها را زودتر برای روزنامه بفرستم. عکسم از الیور استون فردای روزی که عکس سعید مرتضوی به‌خاطر بازداشتش روی جلد روزنامه همشهری چاپ شده بود، با این تیتر عکس یک صفحه اول شد: الیور استون در بلوار کشاورز! درست چندساعت قبل از اینکه این فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان بزرگ آمریکایی بعد از دیدن روزنامه، آن را به همسرش نشان داد و گفت عکسم چطوره؟ و همسرش گفت خوبه!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.