آینه
جمهوری اسلامی انتقادات دیرهنگام رئیسجمهور روحانی در جمع مدیران ارشد دولت تدبیر و امید با انتقاداتی نسبتا تند و بیسابقه، نزدیکترین همکاران خود را به نحوی غیرقابلمنتظره مورد عتاب قرار داد و نکاتی را که به نظر میرسد مدتهاست ذهن وی را آزرده کرده، یادآور شد. وی از همکارانش و برخی مدیران دولتی گلایه کرد که چرا «روزه سکوت» گرفتهاند و از عملکرد دولت دفاع نمیکنند و از بیان حقایق طفره میروند. وی حتی پرسید از چه کسی میترسید؟ سکوت مسئولان، عدم دفاع مناسب و جانانه و کمابیش بیتفاوتی آنان در قبال هجمههای ناحق به دولت، واقعا جای گلایه و حتی اعتراض دارد. مسئولی که بر کرسی مسئولیت نشسته و اهرمهای اجرائی مورد انتظار در اختیارش قرار گرفته، چرا نباید پیچیدگیها و ظرافتهای کار به همراه نارسايیها و موانع راه را برای مردم توضیح دهد و از آنها استمداد کند و یا حداقل، آنها را بهتر همراه سازد؟ موضوع مهمتر به ساختار دولت بازمیگردد. از حق نباید گذشت که دولت در بخشهای مربوط به امور اقتصادی و رسانهای دچار ضعفهای جدی است. کاملا بعید به نظر میرسد که حتی با این دست انتقادات دیرهنگام بتوان تغییر جدی، مؤثر و متناسب با نیازهای امروز کشور و دولت را سامان داد. یک نکته اساسی در این مقوله، تردید یا موانعی هستند که در تغییر برخی افراد و مجموعهها وجود دارند. واقعیت این است که هنوز هم بدنه اصلی دولت با «چینش احمدینژادی» ادامه کار میدهد و دقیقا از همین نقطه، ضربههای سنگین و غیرقابل تصوری را دریافت میکند. هنوز هم آن آقا «عریضه» دریافت میکند و بر روی آن دستور میدهد و درون ساختار دولت، امر و نهی میکند و اتفاقا مؤثر هم میافتد! با چنین بلبشويی باید از همان ابتدا مقابله میشد و راه بر این قبیل رفتارهای غیراصولی که نشانه «دولت در دولت» است، بسته میشد... . رئیسجمهور روحانی گویا هنوز هم اصرار دارد که با حرف و تشر، کارها به سرانجام مطلوبی برسد. طبعا انتقاد اصلی به خود ایشان وارد است که همچنان پیامدهای استمرار حاکمیت چینش احمدینژادی بر ساختار دولت را میبیند ولی فقط به اطرافیانش تشر میزند و گویا منتظر معجزهای از درون همین قشرها است! هنوز هم دیر نشده، ترمیم کابینه، تجدیدنظر در فهرست اطرافیان، تجدیدنظر در روند تصمیمگیریها میتواند راهکار بهتری را در پیش روی دولت تدبیر و امید قرار دهد.
وطن امروز خدا هم راضی نیست! تناقضهای واضح موجود در مسیر حسن روحانی اما به ما میگوید صاحب آن عصای کذایی هم دیگر بعید است بتواند فریبهای خود را تکرار کند. روحانی بهطور مشخصی مشغول انجام تمام کارهایی است که پیش از این انجام آن را نکوهش کرده و صدالبته مشغول انجامندادن تمام کارهایی است که برای انجام آن به مردم تعهد سپرده است! دلیل چنین رویدادی هم واضح است. دولت روحانی از ابتدای تولدش در سال 92، بنای خود را بر حرفدرمانی در تمام حوزهها گذاشت. نتیجه هم آن شد که مردم پس از چندی فکر کردند جناب رئیسجمهور اساسا از افعال معکوس استفاده کرده است! روحانی گفت عزت را به پاسپورت ایرانی بازمیگردانم، دیدیم چه شد. گفت ارزش را به پولمان بازمیگردانم، حالا پای دوریالیهای زیر فرش خانهمان هم روی پوست خربزه است! گفتند رونق اقتصادی ایجاد میشود و بانکهای اروپایی برای کار با ما صف میکشند، حالا شخص قهرمان دیپلماسیشان هم میگوید: «ما هنوز نمیتوانیم در انگلستان یک حساب بانکی باز کنیم!»خلاصه! یادآوری این مثالها، حساب مثنوی هفتادمنکاغذ است و من نمیخواهم سرتان را درد بیاورم. جناب رئیسجمهور اما اخیرا حرف مهم و جدیدی خطاب به مدیران ارشد اجرائی کشور زده است.روحانی گفته است: «باید باورمان شود که کشور، ادارهاش و مدیریتش بر عهده و از آن ملت است و ما باید باورمان شود که چیزی بالاتر از نوکری ملت نداریم. ما بالاتر از این نیست که خادمی برای مردم باشیم و اگر کسی خودش را بالاتر از خادمی میداند، پس معنایش حکومت اسلامی نیست و حتی مفهوم مردمسالاری دینی را لمس و حس نکرده است». روحانی پیش از این و در مهرماه 91 اما گفته بود: «مردم دلار نمیخواهند، صداقت و برنامه میخواهند. ما نیاز به نوکر نداریم، نیاز به مدیر داریم».وی در همان تاریخ و در بخش دیگری از سخنرانی خود گفته بود: «مردم از اینکه فقط حرف میشنوند خسته شدهاند. مردم از اینکه یک عده میآیند فقط یکطرفه سخن میگویند و به مسائل دیگر که مهم هم هست اشاره نمیکنند، خسته شدهاند. مردم از آنهایی که میآیند آمارهای دقیقی ارائه نمیدهند خسته شدهاند».واقعا چقدر حرفهای خوبی! شما را نمیدانم اما من فکر میکنم چقدر خوب میشد برخی فقط حرف میزدند و ما به آنها پول هم میدادیم ولی برای تصاحب مسئولیت اجرایی اینقدر خودشان را به زحمت نمیانداختند. باور کنید خدا هم راضی نیست!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.