پاسخ محمدجواد فتحی به انتقادها از فراكسيون اميد
نبايد انتظار شاهكار داشت
شرق: عصر دیروز بالاخره پس از گذشت یک ماه از سال، مجمع امید تهران جلسهای برگزار کرد؛ جلسهای که انتخاب شهردار آینده تهران در صدر مباحث بوده و نه بررسی علل استعفای شهردار سابق. این مجمع که از 30 نماینده تهران در مجلس و 21 نماینده شورای شهر تهران تشکیل شده است، در روزهایی که مهمترین اتفاق شهر تهران یعنی چالش استعفای شهردار در جریان بود، ترجیح داد سکوت اختیار کند؛ هرچند به گفته «محمدجواد فتحی» نماینده تهران در مجلس، مجمع امید در سکوت، رایزنیهایی با نجفی برای ماندن در بهشت داشته؛ در ادامه، روایت «فتحی» از فعالیتهای مجمع امید تهران در این موضوع در گفتوگو با «شرق» آمده است: مجمع امید تهران نسبت به مهمترین اتفاق شهر تهران یعنی استعفای شهردار انگار بیتفاوت بوده. البته نهایتا روز یکشنبه اولین جلسه سال 97 بعد از یک ماه تشکیل و در مورد شهرداری تهران بحث شد. فکر نمیکنید باید زودتر از اینها وارد موضوع شهرداری تهران ميشد؟ البته میدانید در مجمع ۵۱نفره ۳۰ عضو نماینده تهران میتوانند بهعنوان یک بازوی مشورتی عمل کنند، چون حدود وظایف قانونی آن ۲۱ نفر که عضو شورای شهر تهران هستند، مشخص شده است. از جمله حدود وظایف و اختیارات قانونی آنها تعیین شهردار است. پس قاعدتا دخالت آشکار ما نمایندگان مجلس در تعیین شهردار خلاف قانون است. یکسری مسائل حاشیهای [درباره استعفای شهردار تهران] بهوجود آمده و مجمع تهران هیچ واکنشی به آن نداشته است. نهایت کاری که مجمع نمایندگان تهران میتواند انجام دهد، اعلام نظر مشورتی به اعضای شورای شهر تهران است. بالاخره ۳۰ نفر نماینده شهر تهران و ۲۱ نفر نماینده شورای شهر بودند و در مدتی که بحث استعفای آقای نجفی در کشوقوس بود، خیلی منفعلانه عمل کردند. فکر کنم حداکثر یک جلسه جمعه قبل از عید برگزار کردند. خیر... در این خصوص سه جلسه تشکیل شد که یکی از آنها هم بعد از عید بود. اعضایی از همین مجمع ۵۱نفره تعیین شدند که با شهردار صحبت کنند و نظر نهایی را به مجمع بدهند. آن کمیته سهنفره رفتند، نشستند و با آقای شهردار صحبت کردند. این کمیته سهنفره چه کسانی بودند؟ آقای مسجدجامعی، بنده و آقای دکتر وکیلی بودند که من به علت مریضی آن روز نرفتم. مأموریت یافته بودند که بروند و با آقای شهردار صحبت کنند، ببینند اگر آقای شهردار بهخاطر عدم پشتیبانی جریان اصلاحطلبی یا مجمع تهران یا هر جریان دیگری که به اصلاحطلبی ختم میشود، بر استعفای خود تأکید کند، تضمینهای لازم را به ایشان بدهند که ما حاضر هستیم پشت شما بایستیم و ایستادگی کنیم و شما با فراغ بال وظایف قانونی خود را انجام دهید. گویا ایشان در آن جلسه اصرار داشتند که باقیماندنشان در این سمت به صلاحشان نیست. به صلاح جسمی؟ ایشان بیشتر مسائل جسمی را مطرح میکرد اما پرواضح است که فشارهای بیرونی هم بود. صحبتهای دادستان کل کشور بهنظر من خیلی غیرکارشناسانه مطرح شد و من اگر جای دادستان کل کشور بودم، حتما این صحبتها را نمیکردم. اما همین موارد نشان میدهد که فشارهایی از بیرون هم بود که ایشان شهردار نباشد. جلسه شما چه روزی بود؟ حدود دو هفته، ۱۰ روز پیش بود. ایشان به استعفا اصرار داشتند. نظر شخصی من این بود که اگر آقای دکتر نجفی حاضر است در مقابل تمام هجومها و هجمهها بایستد و کار خود را ادامه دهد، باید حتما مورد پشتیبانی قرار بگیرد. اما اگر واقعا بنای ایشان بر ایستادگی نیست ما شهر کلان تهران را نمیتوانیم معطل کنیم. امور واگذارشده به شهردار در قوانین پراکنده بسیار وسیع و گسترده است. انتظار این بود که مجمع ۵۱نفره در حمایت از نجفی بیانیه صادر کند و اصلا همین مواردی که گفتید را توضیح دهد. به این نتیجه نرسیدیم که بیانیهای به این شکل صادر کنیم. اما تلاش خودمان را کردیم که با توجه به عملکرد مثبت ششماهه دکتر نجفی، ایشان بماند. ما واقعا ایشان را شهردار موفقی دیدیم. همین سامانهای که راه انداخته است و سند تغییر و تحول شهرداری که تهیه کرده خیلی گام مثبتی است؛ تمام موجودی شهر تهران را آورده و به استحضار مردم تهران رسانده؛ بهعنوان کسانی که شهروند هستند و دارند عوارض میپردازند، حق دارند بدانند عوارض در کجا مصرف میشود و بدهیها و عملکرد شهرداری را هم برای مردم بیان کرد. بحث من درخصوص مجمع ۵۱نفره است که در افکار عمومی خیلی منفعلانه ظاهر شدند. اگر یک بیانیه صادر میکردند... . خیلی وقتها با بیانیهصادرکردنها مسائل را پیچیدهتر میکنیم و به نتیجه مطلوب نمیرسد. آنچه مدنظر ما بود این بود که حمایت و پشتیبانی کنیم تا ایشان بماند. ولی وقتی شخص خودش با وجود جلساتی که صورت گرفت، بر این مسئله اصرار داشت ما هم به صلاح دانستیم که شهر تهران معطل نماند. بهنظر شما کارکرد مجمع امید تا به حال چطور بوده؟ نمره خیلی خوبی نمیدهم اما نمره ردی هم نمیدهم. ما باید همه شرایط را ببینیم. بالاخره مجمع امید و نمایندگان امید در مجلس با توجه به همه محدودیتها کار میکنند. نوع عملکرد باید در مقایسه با این فشارها، هجمهها، برخوردها و در حدود اختیارات قانونی مجلس دیده و ارزیابی شود. با توجه به اختیارات ناقص قانونگذاری، با توجه به قانون آییننامه داخلی مجلس که ایراد دارد و اجازه رقمخوردن یک مجلس دموکراتیک را نمیدهد و متأسفانه اصلاح و تغییرش هم بسیار امر سختی شده است؛ چراکه تصویبکردهاند که اصلاح هر بند یا مادهای از آن، دوسوم آرای نمایندگان را میخواهد و در این مجلس که اکثریت با امید نیست، حتما نمیتوانیم برای اصلاح، دوسوم رأی را کسب کنیم. در چنين مجلسی باید ببینیم چه کار باید میکردیم که نکردیم و از آن جهت زیر سوال قرار بگیریم و استیضاح شویم. از این مجلس با این موجودیت که قانون اساسی برای آن در نظر گرفته است - که بهنظر من اختیارات قانونی آن را به نهادهای موازی سپرده است - و پیچیدگی فرایندها که آییننامههای پیچیده آن را رقم زده، واقعا نباید انتظار هیچ شاهکاری را داشت. ایرادی که به نظام قانونگذاری ما در قانون اساسی وارد است، در هر 10 دوره مجلس وجود داشته و تنها راه آن اصلاحات اساسی بر قانون اساسی است؛ که اولا نهادهای همعرض قانونگذار همه به نوعی کنار گذاشته و غیرقانونی شناخته شوند - شورای عالی انقلاب فرهنگی، شورای عالی فضای مجازی، مجمع تشخیص مصلحت، حتی بُعد حقوق شورای نگهبان که بهنظر من تنها باید بعد فقهی آن باقی بماند - و یک مجلس قانونگذاری دوم هم ایجاد شود، آنگاه [نظام قانونگذاري] میشود یک نظام قانونگذاری قابل اتکا و قابل دفاع. در آن نظام قانونگذاری ما حتما قوانینی که میتواند امور کشور را درست تدبیر کند، خواهیم دید که تصویب میشود. وگرنه در این نظام قانونگذاری با این آییننامه داخلی شما هر انتظاری از لیست امید یا لیست دیگری داشته باشید انتظار بجایی نیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.