|

كمي رنگ، كمي اميد

هنگامي كه به استان‌هاي مركزي و جنوبي كشور سفر مي‌كنيد، از ديدن اين حجم رنگ و زيبايي در لباس زنان شگفت‌زده مي‌شويد؛ لباس‌هايي كه از درون تاريخ سفر كرده و رنگ‌ها و شكل‌هايي كه متفاوت با آن ظاهر رسمي است كه در شهرهاي بزرگ مي‌توان ديد. ديدن رنگ قرمز در روستاهاي سيستان كم‌كم عادي مي‌شود و در اطراف كرمان مثلا شهداد و شهربابك، مي‌توان رنگ زرد و سبز را بيشتر ديد. رنگ‌هاي لباس زنان در روستاهاي يزد با لاجوردي و آبي كم‌رنگ و قهوه‌اي همراه است. حالا دو مسئول نيز از تنوع رنگي سخن گفته‌اند. معصومه ابتکار، معاون امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری، گفت: «معتقدم لباس سنتی در ذات خود، تنوع رنگ، زیبایی، عفاف و پوشیدگی خاصی دارد و می‌تواند به‌عنوان الگویی برای پوشش دختران جوان، دانشجویان و بانوان در جامعه قرار گیرد». او پيشنهاد داد: «باید از عناصر و جلوه‌های لباس سنتی و رنگ‌هایی که از نظر بصری امید و نشاط می‌بخشند، به‌خوبی استفاده کنیم؛ چون تأثیر رنگ در ایجاد نشاط و شادی اثبات شده است». او به نكته مهمي اشاره مي‌كند: «اگر‌چه لباس‌های بومی و سنتی در کشور تا حدود زیادی به فراموشی سپرده شده، اما استفاده از این لباس‌ها حس غرور ملی و نشاط اجتماعی حاصل از فرهنگ غنی ایرانی را می‌آفریند». او خبر داد: در کارگروه مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری به‌عنوان یکی از اعضا شرکت دارد و سیاست‌های خوبی برای احیای لباس سنتی در دستور کار این کارگروه تدوین شده است. شايد واقعا اين وعده عملي شود. پنج، شش روز پيش، دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس از انتخاب رنگ زيتوني به‌عنوان رنگ سال خبر داد و ابراز اميدواري كرد: «تولید‌کنندگان و فعالان این حوزه با جهت‌دادن در این زمینه بتوانند در مسیر طراحی و تولید لباس آقایان، بانوان، کودکان و نوجوانان مؤثر و کمک‌کننده باشند». در ‌نهايت هميشه يك علامت سؤال بزرگ مطرح است و آن اینکه هنگامي كه لباس‌هاي ارائه‌شده در ويترين يا داخل مغازه‌ها متفاوت با آنچه از نظر گشت ارشاد قانوني است باشند، چه بايد كرد؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.