|

چرا تهران به تفلیس باخت؟

مجتبی سارنگ

پاییز سال ١٣٤٦ (٥٠ سال قبل) استادیوم پیر امجدیه که در آن سال دوران نوجوانی خود را طی می‌کرد، پذیرای حدود 30‌ هزار تماشاچی مشتاق از گوشه‌وکنار ایران بود تا شاهد برگزاری مسابقه‌ای دوستانه بین تیم فوتبال منتخب تهران و تیم فوتبال دینامو تفلیس باشند. تیم فوتبال تهران را چهره‌هایی مثل مرحوم همایون بهزادی، محراب شاهرخی، حسین کلانی، ناظم گنجاپور، پرویز قلیچ‌خانی، جلال طالبی، محمود یاوری، فریبرز اسماعیلی، عزیز اصلی و جعفر کاشانی تشکیل می‌داد. این مسابقه درنهایت با نتیجه یک بر صفر به‌سود تیم دینامو خاتمه یافت که سبب دلخوری تماشاچیانی شد که از ابتدای بازی یک‌نفس تیم خودی را تشویق می‌کردند. مفسران و آنالیزورهای آن روز دلایل شکست را تشریح کرده که خواندن آنها خالی از لطف نیست: (علت اصلی شکست ضعف در خط حمله به‌‌ویژه نبود هماهنگی بین گنجاپور و بهزادی بود و در نیمه دوم کلانی باید در گوش راست انجام‌وظیفه می‌کرد. جعفر کاشانی خوب بازی می‌کرد و تعویض او با گودرز حبیبی توجیه نداشت. عزیز اصلی، دروازه‌بان تیم، فارغ از گلی که در اثر اشتباه محراب دریافت کرد، بازی قابل‌قبولی از خودش ارائه کرد. حسین فرزامی در پست هافبک از محمود یاوری بهتر بازی کرد. درباره داوری نیز باید گفت که روی‌هم‌رفته خوب بود، ولی نسبت به خط نگه‌داران بی‌توجه بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.