|

چطور بین این چند فیلم نوروزی کم‌فروش‌ترین فیلم «فراری» است؟

احمد طالبی‌نژاد

از کم‌فروش‌شدن فیلم «فراری» حیرت کردم، سینمای علیرضا داوودنژاد را پیگیری می‌کنم و در همه این سال‌ها فیلم‌های خوبی از او دیده‌ام و می‌توان او را از جمله فیلم‌سازان تجربه‌گرای سینمای ایران دانست. دو سال از ساخت فیلم «فراری» می‌گذرد و زمانی‌که برای نخستین‌بار فیلم را دیدم تصور می‌کردم فیلم پرفروشی خواهد شد، اما این روزها که متأسفانه در میان اکران‌های نوروزی استقبال زیادی از فیلم نشده است، با خودم فکر کردم چه عاملی می‌تواند منجر به این اتفاق شده باشد؟ به‌زعم برخی اگر مدت‌ها از ساخت فیلمی بگذرد و بعد راهی اکران شود، تازگی‌اش را از دست می‌دهد و ممکن است نتیجه خوبی در اکران نگیرد. اما به گمانم این عامل مؤثری در کم‌فروش‌شدن فیلم نیست. به نظر من موضوع فیلم دلیل دیده‌نشدن زیاد فیلم است. برای مثال«فراری» زمانی ماشین پرطرفداری بود، مدت‌هاست که ماشین‌های دیگری برای نسل جوان جذاب و وسوسه‌انگیز شده است و قطعا درحال‌حاضر دختری شهرستانی برای عکس‌گرفتن از یک ماشین فراری راهی تهران نمی‌شود و با دوستانش شرط نمی‌بندد و برای تماشاگر عجیب‌وغریب این روزها معیارهای دیگری پررنگ‌تر شده است. در واقع می‌توان گفت، داوودنژاد پیش از این فیلم‌هایی ساخته است که با نسل جوان ارتباط برقرار کرده است و باید درباره دلایل کم‌فروش‌شدن فراری فکر کرد. اما به‌زعم من شخصیت‌پردازی و بازی محسن تنابنده اتفاق مثبتی است؛ برای اولین‌بار از لهجه قمی استفاده کرده است و بازی دورنگرا و بسیار خوبی دارد. اما ترلان پروانه به نظرم انتخاب مناسبی نبود، شاید بازیگرانی مثل پگاه آهنگرانی یا باران کوثری انتخاب‌های بهتری بودند و در مجموع با اینکه «فراری» فیلم خوبی است ولی داوودنژاد اگر گیشه را می‌خواهد باید فکر دیگری کند. فیلم «کلاس هنرپیشگی» این کارگردان یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران است و تصورم این بود که آن فیلم در گیشه موفق می‌شود، ولی متأسفانه این اتفاق نیفتاد. گاهی فکر می‌کنم دلیل دوری داوودنژاد از برخی مناسبات جاری سینمای ایران این است که شاید نمی‌خواهد نان را به نرخ روز بخورد، با اینکه تجربه‌های عجیبی در کارنامه‌اش دارد و کارگردان باتجربه‌ای است، اینکه نمی‌تواند با تماشاگر امروز ارتباط برقرار کند به نظرم حیرت‌انگیز است. در شرایطی به سر می‌بریم که متأسفانه بازسازی فیلمفارسی‌ها و شبه‌کمدی‌ها و ملودرام‌ها گیشه را به دست گرفته‌اند؛ فیلم‌هایی که هیچ‌گونه ارزش ماندگاری ندارند؛ از «مصادره» و «لاتاری» گرفته تا فیلم‌های دیگری که به همین شکل ساخته می‌شوند؛ زیرا اولا سفارشی‌اند و بعد اینکه در میان این‌گونه فیلم‌ها، فیلم‌های اصیل که فکر و اندیشه‌‌ای دارند و دغدغه‌ای در آنها مطرح می‌شود، گم می‌شوند. متأسفانه سلیقه تماشاگر به‌گونه‌ای تربیت می‌شود که سینمارفتن برای بسیاری فقط رفتن به سالن‌های شیک است تا فیلم‌خوب‌دیدن و تعجب می‌کنم چطور بین این چند فیلم نوروزی، کم‌فروش‌ترین فیلم باید «فراری» باشد؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.