|

برگزاری سومین جلسه دادگاه حوادث خیابان پاسداران

ایلنا: در سومین جلسه رسیدگی به اتهامات «م.ث» متهم پرونده شهادت سه مأمور ناجا در ماجرای خیابان گلستان هفتم، دو نفر از افسران کادر نیروی انتظامی که در روز حادثه حضور داشتند، به عنوان شاهد معرفی شدند و قاضی محمدی‌کشکولی در ابتدای جلسه از نماینده حقوقی ناجا دعوت کرد تا در جایگاه قرار بگیرد. او با بیان اینکه رعایت اخلاق همیشه اولویت نیروی انتظامی بوده است، گفت: متهم با جمع‌آوری آلت قتاله و حمله با اتوبوس منجر به قتل سه نفر از همکاران ما شد. همکارانی که در صحنه خیابان پاسداران حتی مسلح هم نبودند. ما می‌توانستیم با استفاده از اختیارات قانونی خود در به‌کارگیری سلاح فتنه را در نطفه خفه کنیم ولی ممکن بود به عده زیادی از تجمع‌کنندگان و حتی مردم آسیب برسانیم. به همین خاطر با رعایت اخلاق اسلامی این کار را نکرده‌ایم». در ادامه قاضی، محمدحسین زارعی را که از پرسنل ناجاست، به عنوان شاهد به جایگاه فرا خواند. او گفت: «ما روز حادثه به محل اعزام شدیم و دستور داشتیم که تجمع‌کنندگان را متفرق کنیم. ما سلاح گرمی همراه نداشتیم. ما اتوبوس را از دور دیدیم که آرام‌آرام به سمت ما می‌آمد. گمان کردیم اتوبوس گذری است و می‌خواهد رد شود اما وقتی از چند نفر از ما رد شد، سرعتش را اضافه کرد و به سمت همکاران ما راند». قاضی از او پرسید: «آیا متهمی که اینجا حضور دارد را در اتوبوس و موقع پیاده‌شدن از اتوبوس دیدید؟». شاهد گفت: «موقعی که آرام به سمت ما می‌آمد، او را دیدم اما وقتی پیاده می‌شد به دلیل اینکه فاصله‌ام زیاد بود او را ندیدم». قاضی با بیان اینکه آیا با توجه به اینکه جلوی شیشه اتوبوس جای گلوله است، آیا از جانب شما به سمت او تیراندازی شده است، گفت: «ما اصلا سلاح گرم نداشتیم که به سمت آن تیراندازی کنیم». سپس قاضی، شاهد دوم ابوالفضل علیزاده را به جایگاه دعوت کرد و او هم با بیان جزئیات حادثه گفت: «به ما دستور متفرق‌کردن تجمع‌کنندگان را داده بودند. اتوبوس را دیدیم که از دور آرام آرام به سمت ما می‌آمد. بعد از اینکه ما را رد کرد، سرعتش را اضافه کرد. من شهید امامی را دیدم که یکی از سربازان وظیفه و یک فرد عادی که آنجا بود را به پیاده‌رو پرت کرد ولی خودش بین اتوبوس و یک خودروی دیگر گیر کرد و شهید شد. من وقتی اتوبوس به سمت ما می‌آمد، متهم را دیدم. همکارانم توانستند کمی جلوتر داخل اتوبوس گاز اشک‌آور بیندازند». اتهامات را قبول ندارم در ادامه جلسه، قاضی محمدی از متهم پرونده دعوت کرد در جایگاه قرار بگیرد. «م.ث» گفت: «این اتهامات را قبول ندارم. ما جلوی کلانتری ۱۰۲ پاسداران اتراق کرده بودیم که یکی از برادرانمان که بازداشت بود را آزاد کنند. ما نمی‌خواستیم درگیر شویم. حتی بزرگ ما جمعیت نزدیک به هزارنفری را که آمده بودند و تحصن کرده بودند که مانع بازداشت او شوند، مرخص کردند و ما هم آنجا بودیم تا به افراد بگوییم که بروند. من قصد نداشتم به مأمورین نیروی انتظامی با اتوبوس حمله کنم که اگر این‌طور بود، چرا اول به صورت آرام به سمت آنها رفتم؟ نوربالا زدم و بوق زدم که کنار بروند. من ترسیدم زیرا دستم شکسته بود، سرم شکسته بود و می‌ترسیدم آنها سوار اتوبوس شوند و دوباره مرا مورد ضرب‌وشتم قرار دهند. آقای قاضی در حال حاضر من عاشق اعدام هستم. از بازپرس پرونده بپرسید آیا در بازپرسی‌ها نمی‌گفتم که مرا کی اعدام می‌کنید؟». قاضی پرسید: «وقتی دیدید درگیری است چرا به سمت اتوبوس رفتید و متفرق نشدید؟». متهم جواب داد: «من می‌خواستم اتوبوس را جلوی کلانتری پارک کنم تا ببینند کسی در آن نیست. زیرا مأموران فکر می‌کردند عده‌ای در آن جمع شدند و آماده درگیری هستند». قاضی با سؤال از متهم گفت: «این تناقضات در حرف‌های شما در این جلسه و جلسات گذشته برای چیست؟ شما گفتید که به سمت مأموران حرکت کردید و آ‌نها را دیدید؟». متهم گفت: «طبق شهادت شهود من ابتدا آرام به سمت مأموران رفتم، به آنها چراغ زدم تا کنار بروند بعد به دلیل اینکه ترسیدم بالا بیایند، گاز دادم. من این مأموران را ندیدم؛ من عامدانه به آنها نزدم». هیچ چیزی مصرف نکردم قاضی از متهم پرسید: «پزشکی قانونی سلامت روانی شما را در موقع ارتکاب جرم تأیید کرده بود. آیا مواد مخدری مصرف کرده بودید؟». متهم گفت: «من هیچ چیزی مصرف نکردم. آقای قاضی من آنها را ندیدم؛ من چشمانم ضعیف است و عینک می‌زنم؛ حتی شما را هم در این فاصله تار می‌بینم». در ادامه جلسه توسط نیروی انتظامی آلات و ادوات جرم از جمله قمه و چند عدد چماق برای بررسی به صحن علنی دادگاه آورده شد. وکیل متهم نیز در دفاعیات خود با اشاره به روند تحقیقات، عنوان کرد: «سوءنیت عام از سوءنیت خاص متهم باید مشخص شود زیرا در قتل عمدی این دو یکی از ارکان مهم تشکیل‌دهنده جرم هستند». او با بیان اینکه در حوادث رانندگی هیچ‌گاه راننده قاتل محسوب نمی‌شود و دیه پرداخت می‌شود، گفت:‌ «متهم پرونده قصد به‌قتل‌رساندن شخص خاصی را نداشته است و انتصاب جرم قتل عمدی به او سخت است ولی در صورتی که می‌خواهند او را قصاص کنند خانواده مقتولان باید تفاضل دیه را پرداخت کنند». قاضی در ادامه از متهم خواست در رابطه با جرم اخلال در نظم عمومی از خود دفاع کند که او گفت: «من این جرم را قبول ندارم زیرا کمتر از یک ساعت جلوی کلانتری تجمع داشتیم و فقط الله‌اکبر گفتیم». قاضی با اشاره به تناقضات دو جلسه قبل و این جلسه گفت: «چگونه است که در مرحله تحقیقات مقدماتی و رسیدگی بدوی اتهامات خود را قبول داشتید و اکنون آن را رد کرده‌اید. شما اظهاراتی در دادگاه داشتید و جرم خود را قبول کردید. اینجا که شما را مورد ضرب‌وشتم قرار نداده‌اند» که متهم گفت: «من فقط می‌خواستم خلاص و اعدام شوم». عمدا جان 3 نفر را نگرفته‌ام قاضی با نشان‌دادن قمه و چماق‌هایی که نیروی انتظامی در دادگاه آماده کرده بود، عنوان کرد: «آیا اینها را در روز درگیری دیدی؟». متهم پاسخ داد: «اینها را برای اولین بار است که می‌بینم. شاید در آن روز یکی از جوانان نادان که در اتوبوس اتراق داشته است این را در ماشین گذاشته باشد. اعدام برای من افتخار است ولی من عمدا جان سه نفر را نگرفته‌ام. من نه از اعدام ناراحت می‌شوم و نه از بخشش خوشحال می‌شوم زیرا باید به دار مکافات برگردم». در آخر قاضی بعد از شنیدن دفاعیات متهم و وکیل او ختم دادرسی را اعلام کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.