|

فرمول جادویی استیون هاوکینگ برای قهرمانی انگلیس در جام جهانی

قرمز بپوشید، بغل پا بزنید

نام استیون هاوکینگ، فیزیک‌دان برجسته دنیا، در جهان ورزش سال 2012 بیش از هر زمان دیگری سر زبان‌ها افتاد؛ در آن سال انگلیسی‌ها و البته لندن میزبان بازی‌های المپیک و پارالمپیک بود. از مدت‌ها قبل از مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی لندن خبر رسید که قرار است استیون هاوکینگ، کیهان‌شناس برجسته بریتانیایی، خودش را به مراسم برساند. اگرچه ابتدا گفته می‌شد او به مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک می‌رسد، ولی بعدا خبر رسید که قرار است در مراسم اختتامیه حاضر باشد. بیماری مادرزادی بر آنچه در اکثر دوران عمرش اسیر آن شده بود، باعث شد استیون هاوکینگ حضور در مراسم اختتامیه بازی‌های المپیک را از دست دهد. البته او فرصت بعدی یعنی حضور در مراسم افتتاحیه بازی‌های پارالمپیک لندن را دیگر از دست نداد. آن مراسم با موضوع علوم طراحی و از زحمات استیون هاوکینگ بزرگ تجلیل شد. تقریبا از آنجا بود که نام استیون بیش از هر زمان دیگری در دنیای ورزش شنیده شد هرچند همچنان قبل و بعد از آن سال سؤال اصلی درباره او و در عرصه ورزش پابرجا بود: آیا استیون هاوکینگ شطرنج بازی می‌کند (می‌کرد)؟ بسیاری از سایت‌های مطرح شطرنج دنیا همواره یکی از راه‌های تبلیغ برای این رشته را استیون هاوکینگ می‌دانستند؛ بسیاری از جاها نوشته شده او با فرزندش شطرنج بازی می‌کرده؛ البته به شیوه خودش ولی کمتر کسی حاضر شده درباره جزئیات این موضوع و شطرنج‌بازی این کیهان‌شناس برجسته تاریخ صحبت کند. هاوکینگ و فوتبال بااین‌حال نه مطرح‌شدن نامش در دنیای شطرنج و نه تجلیل از او در مراسم پارالمپیک، هیچ‌کدام به اندازه اظهاراتش در دنیای فوتبال سروصدا به پا نکرد. هاوکینگ در برنامه‌ای جذاب به تحلیل رقابت‌های جام جهانی برای انگلیسی‌ها پرداخت. سال 2014 و در آستانه شروع رقابت‌های جام جهانی برزیل بود که او به تحلیل شانس قهرمانی انگلیس در جام جهانی پرداخت و با ارائه یک‌سری از داده‌ها تلاش کرد ابزار لازم برای قهرمانی مجدد انگلیس در جام جهانی را شناسایی کند. هاوکینگ برای کامل‌کردن اطلاعاتش 45 مسابقه انگلیسی‌ها در جام جهانی را که آخرین قهرمانی‌شان سال 1966 بود، زیر نظر گرفت. او دست‌آخر به این نتیجه رسید که قهرمانی احتمالی و مجدد انگلیس در گرو جورشدن فاکتور اصلی است: محیط، فیزیولوژی، روان‌شناسی، سیاست و تاکتیک. اصل اولی که هاوکینگ به آن اشاره کرد و برای بسیاری از انگلیسی‌ها جذاب بود، شرایط محیطی بود. او عنوان کرد تیم ملی فوتبال انگلیس در مکان‌هایی که ارتفاع آن از سطح دریا زیر 500 متر باشد، نتایج بهتری می‌گیرد. دیگر موضوع مهمی که در همین زمینه مطرح شد اشاره به دمای زمان بازی داشت. هاوکینگ به این نتیجه رسیده بود که اگر دما، پنج درجه بالاتر از میانگین چیزی باشد که انگلیسی‌ها عادت به بازی در آن دارند، شانس موفقیتشان 59 درصد می‌شود. جنبه روان‌شناختی هم برای خودش داستان دیگری داشت. این کیهان‌شناس برجسته در بررسی‌هایش به این نتیجه رسیده بود که انگلیس با پیراهن قرمز نتایج بهتری در مقایسه با پیراهن سفید می‌گیرد. دلیلش را هم این‌طور عنوان کرد که رنگ قرمز اعتماد به نفس بازیکنان را بیشتر می‌کند و میل به هجومی بازی‌کردن را هم افزایش می‌دهد. هاوکینگ به صدور دستورات تاکتیکی برای تیم ملی انگلیس هم رو آورد و از مربیان خواست به جای استفاده از سیستم سنتی 2-4-4 رو به سیستم 3-3-4 بیاورند. او در داده‌هایش به این نتیجه رسیده بود که با سیستم اول تيم انگلیس 48 درصد شانس برنده‌شدن دارد در حالی که با سیستم دوم شانس رسیدن به پیروزی برایش 52 درصد است. بحث‌برانگیزترین موضوعی که هاوکینگ به آن اشاره کرد، ضربات پنالتی بود؛ ضرباتی که انگلیسی‌ها سه بار در جام جهانی اسیرش شدند و هر سه بار مغلوب شدند. هاوکینگ دراین‌باره هم فرمول خودش را داشت: زدن ضربات پنالتی به گوشه‌های سمت راست و چپ بالای دروازه آن هم با بغل پا. فرمول‌های هاوکینگ برای رساندن انگلیس به قهرمانی در جام جهانی تمامی نداشت. او به موضوع سن بازیکنان یا راست و چپ‌پابودنشان اشاره‌ای نکرد، ولی موضوع جذاب‌تری را مطرح کرد: «بازیکنان کچل یا بازیکنانی با موهای بلند روی گرفتن امتیازات تأثیر بیشتری دارند ولی دلیل این موضوع برای همیشه یکی از بزرگ‌ترین رازهای علوم باقی می‌ماند». دیگر مواردی هم که هاوکینگ بزرگ مطرح کرد و برای انگلیسی‌ها جذاب بود، زمان شروع بازی بود؛ اگر انگلیسی‌ها بازی را ساعت سه بعدازظهر آغاز و خودشان شروع‌کننده بازی باشند و داوران آمریکای جنوبی برایشان سوت نزنند، شانس موفقیتشان بیشتر است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.