|

کانکس_چادر، دوگانه تقلیل مشکلات مردم

حمید فتحی: زمستان امسال به‌دنبال تشدید برودت هوا متأسفانه خبر جان‌سپردن چندین کودک در مناطق زلزله‌زده کرمانشاه منعکس شد. صرف‌نظر از آنکه در ابتدا مقاومت‌های انجام‌گرفته درباره تأثیر عامل سرما بر مرگ کودکان صورت می‌گرفت اما در ادامه نیز معرفی سرما به عنوان تنها دلیل جان‌باختن کودکان پاسخی اشتباه به اشتباهی دیگر بود. سرما‌خوردن بچه‌ها چه در چادر و کپر، چه در کانکس و حتی در منازل نیز ممکن است اتفاق بیفتد اما چه چیزی باعث می‌شود که این سرما‌خوردگی تا تبدیل‌شدنش به عفونت و بعدها جان‌دادن مریض تداوم یافته و درمان نشود. فقدان و کمبود امکانات بهداشتی و درمانی هم در سطح شهر و هم در روستا از یک طرف و دیگر مشکلات خانواده که باعث می‌شود به کودکانشان رسیدگی لازم و کافی را نداشته باشند از طرف دیگر، همچنین مشکل مالی برای مراجعه به پزشک عمومی و متخصص، تغذیه نامناسب و ضعف جسمانی کودکان از دلایل کمتر عنوان‌شده فاجعه پرپرشدن کودکان است. توزیع بی‌برنامه، نادرست و ناعادلانه اقلام مورد نیاز زلزله‌زدگان و موقعیت ویژه روانی مردم منطقه پس از زلزله سبب شده است که پاسخ به این وقایع ناگوار حرص و تلاش گاهی بی‌مورد برای کسب کانکس و چه بسا از چاله به چاه افتادن باشد. اگرچه لزوم داشتن کانکس به دلیل امنیت بیشتر آن نسبت به چادر و البته مزیتی که در هوای آلوده و گرد و خاک، خطر نفوذ حشرات و خزندگان موذی و... دارد، انکار‌شدنی نیست اما تهدیدات کانکس را نیز نباید از نظر دور داشت. تجربه زلزله بم و ورزقان نشان می‌دهد که مبدل‌شدن اسکان موقت در کانکس به اسکان دائم، به‌ویژه در مورد مستأجران و اقشار فرودست بسیار محتمل است. معضل جمع‌آوری هزاران کانکس در کوچه‌ها، پارک‌ها و پیاده‌روهای شهر و مشکلات زیست‌محیطی و شهری ناشی از آن، به‌علاوه سرمایه‌های میلیاردی‌ای که صرف تهیه کانکس شد و می‌توانست در صورت برنامه‌ریزی منظم بخشی از خانه‌های مردم را بازسازی کند، موجب می‌شود که کانکس تصویر خوبی از خود نشان ندهد. دوگانه کانکس_چادر جز تقلیل مشکلات مردم چیزی به ارمغان نیاورده است. سؤالی اساسی‌ که باید مطرح کرد، این است که چرا بعد از گذشت سه ماه از زلزله هنوز اسکان موقت به اتمام نرسیده است و موضوع بازسازی خانه‌ها همچنان به‌طور جدی و عملی در سطح همگانی در دستور کار قرار نگرفته است. در صورت ادامه این رویه و با شروع فصل گرما باید منتظر خطرات جدی‌تری باشیم. بیماری‌های واگیردار، بیماری‌های پوستی و قارچ، گرما‌زدگی و... از پیش‌بینی‌پذیر‌ترین تهدیدات است. بی‌درآمدی و بیکاری از جمله فشارهایی است که نه‌تنها نان‌آور خانواده بلکه کل اعضای خانواده را از لحاظ مادی و روانی در منگنه قرار می‌دهد؛ فشار مضاعفی که کارهای روزانه (پخت‌و‌پز، شست‌وشو، رسیدگی به فرزندان، غم نان، زندگی در چادر و کانکس، و...) بر گرده زنان قرار داده است، مستقیم و غیر‌مستقیم بر سلامت زندگی کودکان نیز تأثیرگذار است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.