از زندگیاش لذت برد
مجید برزگر
هفته پیش بود که به لوون زنگ زدم که فیلم «پرویز» هنوز اکران است و برای نقد و بررسی فیلم به اردبیل دعوت شدیم. با خوشحالی این سفر را پذیرفت. چهارشنبه هفته پیش عازم سفر شدیم، وقتی جمعه به تهران برمیگشتیم، گفت: «میدونی فیلم چندوقته اکرانه؟ درست سهسالوچهارماه؛ یعنی 72 ماه از فیلمبرداری کار گذشته». گفتم لوون تو چه خوب یادته. پاسخش فقط این بود که فیلم برایم مهم بود و یادم نمیرود که با من چه کردی. لوون هفتوان تحصیلکرده تئاتر بود و به قولوقرار و تمرین و تعهد معتقد بود. در زمان فیلمبرداری فیلم «پرویز» معتقد بود بد بازی میکند و فیلم بدی بازی میکند، وقتی برای نخستینبار فیلم را در اسپانیا دید، بغلم کرد و گفت فهمیدم با من چه کردی. در تمام مدت فیلمبرداری هرچه از این مرد خواستم انجام داد و به تمام نکتهها گوش کرد. در مورد من همیشه میگفت آنقدر اعتمادبهنفس داری که میدانی چه میخواهی و آنقدر حرفهای بود که تمامقد خودش را در اختیار پروژه قرار میداد و به من اعتماد کرد. «پرویز» تجربه خوبی برای من و لوون هفتوان بود؛ مردی که با پرویز فیلم من، متفاوت بود، اما به زیبایی آن را ایفا کرد. بعد از فیلم «پرویز»، لوون بازیهای زیادی انجام داد و اتفاقا سر صحنه بازی در یک سریال دچار حمله قلبی شد و متأسفانه او را از دست دادیم. این ضایعه برای من بهشدت سخت و دردناک است، خصوصا اینکه در سفر اخیر، در زمان بازگشت، ساعتها با هم حرف زدیم و خاطرات و حرفهایش هنوز برایم زنده است. به اعتقاد من لوون از تمام لحظات زندگیاش لذت برد و چه بهتر از این... برایم حرفزدن از لوون سخت است و قطعا باور ازدستدادن او برایم سختتر. دلم برای لوون تنگ میشود، از خداوند برای خانواده عزیزش صبر آرزو میکنم. جایش در سینمای ایران خالی است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.