|

تجربه دوندگی‌های بی‌نتیجه یک کتاب‌فروش در بانک شهر

مهدی فيروزان

در بحران ناچاری، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دعوت انتخاباتی شهردار تهران را پذیرفت و نمایشگاه بین‌المللی کتاب به شهر آفتاب شهرداری تهران کوچ کرد.درِ باغ سبز شهرداری وقت باعث شد ناشران و کتاب‌فروشان مجبور شوند در بانک شهر حساب باز کنند و بانک شهر با سه ‌هزار دستگاه پز به حساب ناشران نمایشگاه 95 برسد و بیش از 450 میلیارد ریال را از جهاز هاضمه‌‌اش عبور دهد و سپس 580 میلیارد ریال فروش نمایشگاه سال 96 را جابه‌جا کند و بر طبل داعیه حمایت از فرهنگ و اقتصاد نشر و... بکوبد. ما که عادت داشتیم هرازچندگاهی کسی بوق و کرنای حمایت از فرهنگ، نشر و تألیف را بلند کند، ادعاهای بانک را درباره وام هشت‌درصدی بازسازی، تجهیز و تأسیس کتاب‌فروشی جدی نگرفتیم. اما شهردار جدید، دکتر نجفی که پرچم مبارزه با فساد و اسراف را بلند کرده، توان پرداخت میلیاردها ریال برای آماده‌سازی شهر آفتاب را در چنته شهرداری تهران ندید و از میزبانی نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران عذرخواهی کرد.دلم برای بانک شهر می‌سوزد که سهام‌دار اصلی آن کنار کشیده و باید با آن همه تعابیر تبلیغاتی، حمایت از نشر، کتاب، کتابت و تعهد وام کتاب‌فروشی و پذیرش توصیفاتی از قبيل دولت الکترونیک و سرعت و خدمات‌رسانی و به‌روزرسانی (توصیفات سخنگوی نمایشگاه از بانک شهر در 16/2/96) چه بکند. مانده بودم حیران! دل‌سوزی و حیرتم چند ماهی طول نکشید که مشغول ساختن کتاب‌فروشی جدید در خانه قدیمی وارطان در خیابان طالقانی شدم. الگوی جدیدي از بوتیک کتاب که در هر فضای خانه وارطان هاوانسیان، معمار دوران تحول معماری ایران، کتاب‌های مربوط به همان فضاي قديمي عرضه می‌شود؛ در گلخانه کتاب‌های گل، گل‌‌آرایی، باغ، خواص گیاهان و داروهای گیاهی و نیز در اتاق پذیرایی‌اش کتاب‌های هنری از مبانی و فلسفه تا کاربرد و همچنین در اتاق کار کتاب‌های حوزه اقتصاد و مدیریت و در کتابخانه، آثار ادبی و فلسفی و قس‌علی‌هذا. طرحی نو و جذاب که بر بال قدمت و زیبایی ساختمان، کتاب‌خریدن را جذاب و خاطره‌انگیز می‌کند.وزارت فرهنگ طرح نوآورانه ما را پذیرفت و با تحسین، ما را به شعبه میدان انقلاب بانک شهر برای دریافت وام هشت‌درصدی معرفی کرد؛ شعبه‌ای با مدیری خوشرو و مؤدب و با کلمات و کلامی مثل پنبه.

سخن کوتاه کنم. روز اول- 30 یا 40 روز پیش که خدمت آقای رئیس شعبه رسیدم، درخواست کردم همه مدارکی را که باید تسلیم کنم یکباره فهرست کنند و به من بفرمایند تا در فرصت و انرژی و دارایی‌ام اسراف نشود. با خوشرویی و تأیید، چند مدرک و سند را نام بردند. سخن کوتاه‌تر کنم. تا امروز که پنجشنبه 17 اسفند است، هربار که مدارکی را برده‌ام با خوشرویی و ادب فرموده‌اند «آخ یک مدرک دیگر نیز لازم است که یادمان رفته بود». آخرین این نوع نخودسیاه، پرونده مالیاتی شخص کتاب‌فروش است و ماقبل آن گواهی پایان خدمت و قبل‌تر از آن استعلام که... . با وجود اینکه بارها خواهش کرده‌ام بوروکراسی و تشریفات قانونی مثل کارشناسی سند، استعلام و... را می‌توان به موازات دیگر مراحل انجام داد، اما طفره رفته‌اند. پیش‌بینی می‌کنم فردا اگر سازمان مالیات، یک‌روزه پرونده مالیاتی را بدهد، بانک با ادب و خوشرویی تمام بهانه‌اي جديد بسازد و بگوید: «آخ طبق دستور بانک‌ مرکزی از 20 اسفند ما حق پرداخت وام نداریم». همه این نخودسیاه‌ها و همه وقت‌کشی‌ها درحالی است که کتاب‌فروشی خانه وارطان هفته گذشته افتتاح شده است. ما مانده‌ایم و لباس عروسی که ماه‌ها بعد از عروسی ان‌شاءالله آماده می‌شود و خنده زیبای مدیر شعبه. سخن آخرم دو پیام کوتاه است: 1- وزارت ارشاد اجبار را از روی ناشران و کتاب‌فروشان بردارد و بانک فرهنگی حقیقی پیدا کند که دلش به حال کتاب بسوزد و نه افزایش تعداد پز؛ وزارت فرهنگ دلش برای بانک نسوزد برای کتاب‌فروش بسوزد. متأسفانه امسال هم... . 2- ناشران و کتاب‌فروشان حساب‌هایشان را در بانک شهر ببندند که شريك مالی نامطلوبی دارند. تجربه دوندگي‌هاي من بي‌ثمر بوده و نشان مي‌دهد كه بانك دلش به حال نشر و کتاب‌فروشی و... و تأسیس و نوسازی کتاب‌فروشی نمی‌سوزد. والسلام

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.