غربت تیمهای تختجمشید
مجتبي سارنگ
نسل ما كه بالاي ٥٠ سال از سن خود را سپري كردهايم، ليگ تخت جمشيد و تيمهاي قدرتمندي را كه هر كدام به سهم خود براي جذابكردن آن ليگ نقشي بهسزا داشتند، خوب به خاطر داريم. متأسفانه درحالحاضر حتي نامي از برخي از آنها مثل نيروي اهواز، برق شيراز، هماي تهران بهياد نمانده است. آنهایی هم كه باقي ماندند يكييكي به دستههاي پايينتر سقوط كرده يا در حال سقوطاند كه ميتوان به ملوان، راهآهن، برق شيراز، ماشينسازي تبريز و پاس تهران اشاره كرد. حكايت پاس تهران اما چيز ديگري است؛ تيمي كه سالها در اوج بود و همواره مدعي قهرماني در جام تختجمشيد بود و بازيهاي اين تيم با دو تيم پرطرفدار آن سالها جذابيت و حساسيت فوقالعادهاي داشت؛ تيمي كه تماشاچي چنداني نداشت ولي به لحاظ بازيكن به جرئت ميتوان گفت كه هميشه حداقل يكسوم تركيب ثابت تيم ملي را تشكيل ميداد. محمد صادقي، حسن حبيبي، حسين كازراني، مهدي مناجاتي، حسين فركي، پرويز قليچخاني، همايون شاهرخي و خيليهاي ديگر. اين تيم بعد از انقلاب هم سرپا بود و كماكان در تربيت بازيكنان طراز اول نقش داشت كه متأسفانه بهدلايل كاملا واهي و بدون هيچ منطقي ازسوي عدهاي مسئولان كارنابلد اين تيم را با اين سابقه درخشان به همدان تبعيد كردند و نتيجه همان شد كه درحالحاضر به دسته سوم سقوط كرد و خاطرات بازيكناني را كه عمر و جواني خود را در اين تيم سپري كردند، با خود محو كرد. چه خوب بود آن دوستاني كه يكشبه چنين تصميم مشعشي را گرفتند براي يكبار هم كه شده ميآمدند و علت كارشان را توضيح ميدادند شايد فيفا نيز در آينده از مديريت فوتبالي آنها الگوبرداري ميكرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.