|

نمونه فرماندار گلپايگان و لزوم جابه‌جايي نسلي مديريت

مينو خالقي- حقوق‌دان

در روزهاي گذشته، خبر و فيلمي در فضاي مجازي منتشر شد که حاکي از برخورد ناصحيح و بي‌حوصله فرماندار گلپايگان با خبرنگار حاضر در جلسه‌اي عمومي و تهديد به برخورد فيزيکي با او بود. تصاويري که به‌سرعت فضاي مجازي را دستخوش مطالبه‌گري مردم برای عزل ايشان کرد و با واکنش صحيح و تيزهوشانه استاندار اصفهان، ايشان عزل شد. رويکردي که بار ديگر تأثير و نقش پررنگ حاکميت مجازي در به‌ثمرنشستن مطالبات جامعه مدني را به رخ کشيد و مهر تأييدي بر آن زد. مسلما همه بر جايگاه رفيع اهل قلم و اصحاب رسانه در پويايي جامعه و شفافيت عملکرد مديران واقف‌اند و از ديگر سو، لزوم وجود بستر و وسيله انتقال اين پيام، برای حصول به اهداف یادشده ضروري است. بي‌ترديد فضاي مجازي در کنار مطبوعات آزاد همراه با استقلال تحريريه

(Editorial independence) و البته در فقدان رسانه تلويزيوني مستقل، آزاد و غيرانحصاري، مي‌تواند يکي از مهم‌ترين راه‌های آگاهي‌بخشي و دستيابي بي‌واسطه به اخبار و اطلاعات به‌روز باشد. در اين يادداشت برآنم بيش از تحليل موضوع از منظر یادشده، اتفاق اخير و عملکرد فرماندار مربوطه را از دريچه‌اي ديگر بنگرم. در آستانه ورود به چهلمين سال انقلاب اسلامي ايران، با توجه به عملکرد مديران نظام به‌ویژه در سه دهه گذشته، همچنان شاهد دور باطل اعتمادنداشتن به جوانان در به‌کارگيري آنان و به‌تبع آن نبود رزومه و تجربه کافي آنها در عرصه مديريتي کلان کشوري هستيم. باید به عملکرد فرماندار محترم و امثال ايشان بيش از آنکه از دريچه روحيات شخصي و عرف غلط شکل‌گرفته سازماني انتقاد کرد، از منظر بي‌حوصلگي، خستگي، کهولت سن و ناتوانی فيزيکي و روحي در مديريت خود و منابع انساني زيرمجموعه توجه کرد. شرايطي که در سال‌هاي گذشته با وجود مطالبه‌گري وسيع گروه‌هاي متعدد جامعه مدني، هر روز به وخامت مي‌نهد و پست‌هاي کليدي در اختيار جوانان باانگيزه، صالح و تيزهوش قرار نمي‌گيرد. هر دوره معدل سن کابينه، استانداران، فرمانداران و مديران درون‌سازماني، بيش از پيش مي‌شود و در انتصابات دولت‌هاي جديد، با وجود مطالبه مشخص مردم در انتخابات نسبت به جوان‌گرايي، تنها مديران کهن‌سال ثابت و بازنشسته در مناصب هم‌عرض، جابه‌جا مي‌شوند. اين در حالي است که در بسياري از کشور‌ها، معدل سران کشور بين ٣۵ تا ۴۵ سال است. به‌عنوان نمونه، صدراعظم اتريش (٣۱ سال)، رئيس‌جمهور فرانسه (٣٩ سال)، نخست‌وزير کانادا (۴٣ سال)، نخست‌وزير تونس (شروع‌به‌کار در ۴۰سالگي)، نخست‌وزير استوني (٣۴ سال) و نماينده عالي اتحاديه اروپا در سياست خارجي در ۴۱سالگي عهده‌دار اين سمت‌ها شده‌اند. حال آنکه در کشور ما با وجود انبوه فارغ‌التحصيلان بي‌کار يا شاغلان جوان که اميدي به ارتقا و اخذ جايگاه‌هاي مديريتي ندارند، بيش از هرچيز بحران نااميدي رخ مي‌نمايد. نگاهي به درصد بسيار بالاي حضور جوانان بي‌کار يا بسيار کم‌درآمد و مأيوس از پيشرفت و ارتقا در اعتراض‌ها و شلوغي‌هاي اخير، حاکي از نمود بحران نااميدي در ميان جوانان و کارايي‌نداشتن مديران بازنشسته، کهن‌سال و چندشغله است. نمونه رفتار فرماندار گلپايگان و موارد مشابه بايد بيش از هر زمان با رويکرد لزوم جوان‌گرايي و شايسته‌سالاري در مديريت مناصب و منابع سنجيده و ارزيابي شود. يادمان باشد نمي‌توان هر روز بر تعداد دانشگاه‌هاي کشور و فارغ‌التحصيلان جوان تحصيلات عالي افزود و از ديگر سو، نه‌تنها آنها را در رده‌هاي مديريتي به کار نگرفت، بلکه پست‌ها را صرفا ميان اقليت مسن و حتي بازنشسته مديريتي کشور جابه‌جا کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.