|

روز‌نگاشت سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر(۱)

و همه‌چیز در تعلیق پایان می‌پذیرد

محسن خیمه‌دوز

اولین روز جشنواره فیلم فجر با شلختگی سنتی مسئولان جشنواره آغاز شد. سردرگمی‌ها، تأخیرها، تصمیم‌های شلخته و از همه بدتر درس‌نگرفتن از گذشته و تکرار اشتباهات پیشین، مشخصه این دوره از جشنواره فیلم فجر هم بود تا باز هم بخشی از منتقدان و نویسندگان باسابقه سینمایی از سوی نوباوگان حوزه مسئولیت مورد اهانت قرار گیرند. ۱- کامیون

کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده: کامبوزیا پرتوی. بازیگران: سعید آقاخانی، تروسکه جولا و نیکی کریمی. فیلم، داستان یک راننده کامیون ایرانی‌ است که از کردستان عراق، یک زن جوان کُرد عراقی و نوزادش را برای یافتن شوهر زن، به تهران می‌آورد. در مسیر حضورش در تهران اتفاقاتی می‌افتد. ** فیلم، داستان سرراستی دارد که محور آن دو قشر راننده و زنان مهاجرند. قصه فیلم در سطح سینمای عامه‌پسند، خوب روایت می‌شود. سوژه فیلم نو است. گریم و بازی سعید آقاخانی در نقش راننده کامیون دیدنی است. (شاید آقاخانی به‌خاطر بازی در همین نقش، یکی از کاندیداهای بهترین بازیگری شود). با آنکه فیلم به عمق مسئله‌ای که بیان کرده نمی‌رود، اما هم دیالوگ‌های خوبی دارد، هم یک پایان خوب و غیر‌منتظره. حضور چنددقیقه‌ای نیکی کریمی در نقش خودش، هم بیشتر به یک جوک شبیه بود تا یک تأثیر جدی در پیشبرد قصه فیلم. ۲- جاده قدیم

کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده: منیژه حکمت، بازیگران: مهتاب کرامتی، آتیلا پسیانی، پرویز پورحسینی و بهناز جعفری. فیلم داستان یک زن میان‌سال است که مدیریت یک بانک را برعهده دارد و بعد از رد درخواست وام کلان یک مشتری، دچار حادثه‌ای می‌شود که محیط کارش و درون خانواده‌اش را دچار بحران می‌کند و همه‌چیز در تعلیق پایان می‌پذیرد. ** «جاده قدیم» در سطح سینمای قصه‌گوی عامه‌پسند، فیلم متوسطی ا‌ست که حضور چند بازیگر خوب سینما و تئاتر هم سطح آن را ارتقا نداده است. فیلم‌نامه متوسط است و به همین دلیل اجرای آن هم نمی‌توانسته از این سطح فراتر رود. جاده قدیم، شروع خوب، ادامه متوسط و پایان بدی دارد. در تدوینی مجدد شاید بتوان قدری سطح آن را ارتقا داد. ۳- فیل‌شاه (یک انیمیشن سینمایی)

کارگردان: هادی محمدیان‌طبقی با یک فیلم‌نامه گروهی. فیلم داستان فیلی ا‌ست به نام «شادفیل» در جنگل آفریقا که قرار است جانشین رئیس فیل‌ها شود، اما «شادفیل»، بی‌دست‌و‌پاست و خرابکار و بی‌عرضه. تمام فیلم بیان ماجراهایی‌ است برای غلبه «شادفیل» بر ضعف‌های خودش. ** فرم و اجرای فیلم، خوب و حرفه‌ای ا‌ست و می‌تواند اکران موفقی داشته باشد، اما دو ضعف اساسی، فیلم را از یک اثر هنری دور می‌کند؛ ضعف اول اینکه نیمه اول فیلم بی‌دلیل و بدون بهانه، ریتم تند دارد و اجازه همراه‌شدن مخاطب با اثر را نمی‌دهد. اگر در انیمیشن‌های آمریکایی شاهد سرعت و ریتم تند هستیم، به دلیل هم‌خوان‌بودن این نوع آثار با زندگی پر‌سرعت آنهاست. در زندگی لاک‌پشتی ایرانی که در آن صبر نشانه پیروزی است، این نوع آثار بیشتر تقلیدی به نظر می‌رسند تا ابتکاری. ضعف دوم هم این است که در انتهای فیلم می‌بینیم که دستی از جایی بیرون می‌آید و نوزادی را نشان می‌دهد، آن هم در یک جامعه آفریقایی. (همراه با تصاویری چرخان). غافل از آنکه تئولوژیک‌سازی انیمیشن‌ها، معمولا نتیجه عکس داشته است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.