آینه
اطلاعات
کم هست اما زیاد است! محمدعلی فیاضبخش: تهديد رئيس محترم قوه قضاييه مبنيبر انتشار اسامي و نيز نماياندن چهرههاي قاضيان خاطي، من يکي را نهتنها خوشحال و ذوقزده نکرد، بلکه خاطر شريفم(!) را نيز بسيار مکدر نمود. گرچه ايشان در سخنان بعدي خود- همانگونه که کاملا قابلپيشبيني بود- آن تهديد را تلطيف کردند و ذيل بياناتشان تبصرههايي آوردند، ليک اصل مطلب، بسيار تأملبرانگيز است. در حکمتهاي محاورهاي بعضي ملل، اين تعبير شنيده ميشود، که صلاح و فساد سه صنف، مستقيما بر صلاح و فساد جامعه تأثير جدي ميگذارد: معلم، پليس، قاضي. در جامعه ما نيز، هرچند که اين حکمت صادق است، اما انصاف دهيم که در عمل، کداميک تعيينکنندهتر است؟ معلم، توصيهکننده است و پليس، مجري فرامين؛ ليک آن صنفي که چرخش قلم و نقش امضايش حکم فصلالخطاب را دارد و همه، از جمله معلم و پليس را گريزي جز گردننهادن بدان نيست، قاضيست. اينجاست که بايد بگوييم، فساد در امر قضا، کمش هم بسيار است و حکم فضله موش در يک خروار برنج را دارد؛ فتواي آقايان در اين مورد چيست!؟ چه ميشود و چهها شده است که اعتماد عمومي نسبت به سلامت اين نهاد ـ که بايد شاهرگ سلامت جامعه باشد ـ درحالحاضر حال خوشي ندارد؟
کیهان پس از چهار سال فحاشی به منتقدان، روحانی: حرف ناصحان و منتقدان را باید شنید! رئیسجمهور در مراسم تجدید بیعت هیئت دولت با آرمانهای امام(ره) در حرم مطهر با اشاره به اینکه «نقد و اعتراض حق مردم است و هیچکس نمیتواند ملت بزرگ ایران را از اظهارنظر نقد و انتقاد و حتی اعتراض بازدارد»، خاطرنشان کرد: گوش همه مسئولان کشور باید در برابر همه خواستهها و مطالبات مردم گوش شنوایی باشد. ... امروز پس از چهار سال فحاشی به منتقدان روحانی از لزوم شنیدهشدن حرف ناصحان و منتقدان سخن میگوید و این عجیب به نظر میرسد. این البته تنها رئیسجمهور نیست که با منتقدان به این صورت برخورد کرده است، وزرا و فرمانداران دولت تدبیر و امید نیز در نزدیک پنج سال گذشته روشی مشابه را در برخورد با منتقدان و خبرنگاران پیش گرفتهاند.
اعتماد رژیم پهلوی و فرصت اصلاح الهه کولایی: مردم ايران در فرآيند گسترش امواج انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني ديدگاهها، خواستهها و مطالبات خود را مطرح ساخته بودند، ولي شاه تا فرداي جمعه خونين ١٧ شهريور ١٣٥٧، اين صدا را نشنيد و به خواستهها و مطالبات مردم توجه نكرد. او زماني صداي مردم را شنيد كه ديگر دير شده بود. اين درست شبيه همان حادثهاي بود كه در سال ١٣٧٠ در اتحاد شوروي رخ داد. رژيم كمونيستي هم ضرورت اصلاح را ناديده گرفته بود و تا آنجا واقعيتها را انكار كرد كه ديگر براي اصلاح دير شد و به ضرورت، حادثه فروپاشي اتحاد شوروي اتفاق افتاد... نكته مهم و اساسي كه بايد در اين شرايط مورد توجه قرار گيرد، حركت و مديريت امور در سمتوسويي است كه چشمانداز بهبود وضعيت را براي مردم به نمايش بگذارد. بنابراين ميتوان از تجربه انقلاب اسلامي مانند همه انقلابهاي ديگر، اين درس را يادآور شد كه برآوردن خواستهها و مطالبات مردم ضرورتي است انكارناپذير، كه پايداري و ماندگاري هر نظام سياسي را تضمين ميكند و به ارتقاي آن ياري ميرساند.
همدلی بسیار خب، الان چه باید کرد؟ آنچه در روزهای ناآرام دیماه جریان داشت، اکنون به پایان رسیده است اما روشن است که این وقایع نیاز به بررسی دقیق دارد. برای اینکه فردای سرزمین با گرفتاریهای کمتری روبهرو شود، چه باید کرد؟... بایستی به همه سلیقههای فکری مطابق آنچه قانون اساسی بیان کرده اجازه داد و فرصت ایجاد کرد تا بتوانند بهراحتی و بدون احساس محدودیتهای گوناگون، به کنش درآیند. هر طیف فکری که بتواند مسائل موجود را برای شهروندان بهتر تبیین کند، طرف سخن قرار خواهد گرفت و ارتباط برقرار خواهد کرد... سلامت هر ساختاری بیشتر از هر چیز به سیستم قضایی آن بستگی دارد. اگر حقوق شهروندان به کمال محافظت شود، نارضایتیهای دیگر دارای اهمیت کمتری خواهد بود. قضات مستقل و شجاع، مورد پشتیبانی همگانی قرار خواهند گرفت و این تعامل روحی و اداری موجب تقویت اعتماد دوجانبه شهروندان و سیستم خواهد شد حال در نظر آوریم که این ساختار خود دچار لغزش شود، بخشی از آن دچار فساد سیستمی شود، نقش ویرانکنندهای در پدیده اعتمادسازی متقابل مورد نیاز ترقی و توسعه خواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.