آينه
اعتماد جلوگیری از گسترش اعتراضات با تکیه بر حکمرانی خوب گفتوگو با فیضالله عربسرخی: حتما همه ما نقشی کمابیش در این رویکرد اعتراضی مردم داشتهایم و باید به نقش خود نگاه کنیم. شاید باید جاهایی همدلی بیشتری داشتیم، توضیحات بیشتری میدادیم و بیشتر پاسخگوی نارضایتیها و گلهها بودیم. شاید لازم بود در جایی گفتمانمان را بیشتر بهروز کنیم و به فهم و نظر عامه مردم باید نزدیکتر شویم. شاید مسائلی مانند عدالت اجتماعی مورد غفلت قرار گرفته باشد. اینها مسائلی است که ممکن است بخشی از آن سهم اصلاحطلبان باشد؛ اما واقعیت این است که اگر به تاریخ اصلاحات دقت کنیم، بیشتر نقش هشداردهنده داشتهاند؛ برای اینکه نارضایتیها به اعتراضات وسیع بدل نشود. الان هم معتقدیم با تکیه بر حکمرانی خوب میشود از گسترش دامنه این اعتراضات و نارضایتیها جلوگیری کرد و رضایت معترضان امروز را هم جلب کرد. جامعه به هیچ جریانی تعهدی نداده است. اگر روزی احساس کند که با اصلاحطلبی نمیتواند مطالبات خود را وصول کند حتما راه دیگری برای آن پیدا میکند و از اصلاحات هم عبور میکند. جامعه میخواهد به هدفی برسد. یک مسیر پیش پایش گذاشته میشود. امتحانش میکند و اگر متوجه شد که راه مسدود است و به هدفش نخواهد رسید طبیعی است که به راههای دیگر هم فکر کند و حتی مسیرش را عوض کند. درحالحاضر به نظر نمیرسد که جامعه به عبور از اصلاحطلبی رسیده باشد. چون دستاوردهای ملموسی را جامعه، از مسیر اصلاحطلبی داشته است و در حال کسب است. اگر همین حرکت تدریجی را به یأسها دامن نزنیم و در عوض آن امید بیافرینیم و دستاوردها را به همان اندازه ناکامیها مطرح کنیم، جامعه قطعا به عبور از اصلاحطلبی نخواهد رسید.
جوان هزینههای تأمین امنیت «سوریه را رها کن - فکری به حال ما کن». این عبارت از جمله شعارهای برخی از معترضین یا اغتشاشگران در حوادث دیماه بود... پیام این شعار و معنایش بسیار روشن است. کسانی که این شعار را مطرح میکنند در واقع میگویند ما نیازهای مهمتر از سوریه داریم، چرا به این نیازها توجه نمیشود؟ صرف نظر از اینکه شعار مذکور، ساخته و پرداخته کدام اتاقهای فکر است و چرا در شبکههای ماهوارهای فارسیزبان به صورت مستمر روی این موضوع کار میشود، باید گفت، اقدامات مستشاری ایران در خارج از کشور و خصوصا در سوریه و عراق، در راستای تأمین نیازهای ملی تکتک ایرانیان است. امنیت یعنی نداشتن ترس، وحشت و نگرانی برای زندهماندن و حفظ داراییها. جامعه برخوردار از امنیت، موقعی متوجه ارزش امنیت میشود که برای مقطعی آن امنیت را از دست بدهد، همانند کسی که ارزش داشتن دندان سالم را موقعی میفهمد که از سر شب تا به صبح، مبتلا به دنداندرد شدید گردد. فرد مبتلا به دنداندرد شدید، حاضر است هر کاری را برای رهایی از درد انجام دهد. معنای این سخن آن است که کشور و ملت گرفتار ناامنی، برای رسیدن به امنیت دست به هر کار ممکن خواهد زد.
كيهان شگفتیهای انقلاب آخرالزمانی محمد ایمانی: انقلاب اسلامی در کدام موقعیت قرار دارد؟ آیا مانند اغلب انقلابهای غرب و شرق دنیا پایان یافته یا همچنان در جریان است؟ آوردهاش چه بوده است؟ بیم آن میرود که در انبوه شبهات، حقیقت انقلاب دیده نشود. بهعنوان مثال میگویند چرا از هفت رئیسجمهور پس از انقلاب، پنج نفر مسئلهدار از آب درآمدهاند و آن دو نفر دیگر، یکی شهید و یکی رهبر شده است. آیا این مسئلهدارشدن رجال، نشانه ضعف انقلاب نیست؟ انقلاب اسلامی، همچنان که نظم استبدادی را برهم زد، نسبت به نظم غالب در دنیا نیز شالودهشکن بود. اما فراتر از همه اینها، انقلابی «آخرالزمانی» است. بنابراین برخی اتفاقات آن نیز در عرصه ریزشهای عجیب و رویشهای عجیبتر، آخرالزمانی است. درست در همین دوره، ابتدا تکنوکراتهای کارگزاران و سپس مؤتلفان اصلاحطلب آنها در ایران سر کار میآمدند که در اظهار ضعف نسبت به آمریکا مشترک بودند و بر طمع جهانگشایان میافزودند. براساس معادلات ظاهری و تحولات جهانی در حد فاصل 1990 تا 2003، کار ایران هم تمام بود. اما روند تحولات در همین 17 سال گذشته -بهواسطه مدیریت راهبردی جانشین حضرت روحالله- چنان با موفقیتهای معجزهآسا برای ایران رقم خورد که مایک پمپئو رئیس سازمان سیا همین چند ماه قبل در گفتوگو با شبکه «MSNBC» تأکید کرد «نفوذ ایران در منطقه در مقایسه با هفت سال گذشته (2010 میلادی/ 1389 شمسی) بسیار بیشتر شده است... . اگر کسی ریزش یا لغزش امثال بنیصدر و خاتمی و موسوی و هاشمی و احمدینژاد و روحانی را میبیند - که در نوع خود مهم است- باید رویش نو به نو شاخههای درخت انقلاب را در قالب حسن باقریها و تهرانیمقدمها و مجید شهریاریها و احمدیروشنها و محسن حججیها و نصراللهها و زکزاکیها و عیسی قاسمها و حوثیها را هم ببیند که هرکدام، فرسنگها بر قلمرو انقلاب اسلامی افزودهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.