پانزدهمین سالگرد عروج حاج محمداسماعیل دولابی
ناطق اسرارِ حق
عسل عباسیان:با صدای بلند بخوانید یا زیر لب، فرقی نمیکند، اما بخوانید آنچه را ایشان گفته است: ۱. از روزی که خداوند شما را آفریده، هرچه قشنگی و زیبایی از شما سر زده است همراه شماست. هرچه در طفولیت مادرت را بوییدی، پدرت را نگاه کردی، هرچه ثواب بردی همه همراه شماست. از زمانی که خداوند تو را آفرید تا الان که در اینجا نشستهای گویا یکساعت است؛ چون زیبایی، زمان و مکان و مدت نمیخواهد. ممکن است سی،چهل سال از عمرتان رفته باشد، اما هیچ نگاه نکن! ببین که خدا تو را آفرید و آورد در اینجا نشاند. از چه راههایی آورد. خوبیهایت همه همراه توست. هرچه را هم ندیدی خداوند برایت شفاف میکند و نشانت میدهد. ۲. قلب جای بزرگی است. خداوند آن را اینگونه آفریده است. اصلا خدا به قلب ما نظر دارد؛ «انّالله لاینظُرُ الی صُوَرِکم و اعمالکُم و انّما ینظُرُ الی قُلوبِکُم» برای باطن و قلب خودت کار کن. اگر عملی هم انجام میدهی، حواست به آنجا باشد، با آن کار کن. ۳. در هر آن که در یاد خدا هستیم در راهیم. حیف است انسان روی آینده حساب کند؛ چون هنوز نیامده است و الان موجود نیست. گذشته هم که گذشت و رد شد. در هر منزلی که هستیم باید آن را قدر بدانیم و با خدای خود خوش باشیم. تلخ باشد یا شیرین یا ترش، فرقی نمیکند چون مربی ما، خدای ما، ما را تربیت میکند و میسازد. خدا سازنده است؛ «سَنُریهِم آیاتِنا فیالآفاقِ و فی أنفُسِهِم حتی یتبَینَ لَهُم انّهالحق» شما را در آفاق میگردانم و در آنچه در نفستان پیش میآید. خیالات خوب و بد میآید و همینطور این افقها طلوع و غروب میکند. اینقدر شما را میگردانم تا حق ظاهر شود و حق را در قلب و ذات خود ببینید. خدای مهربان میگوید: خودم نشانتان میدهم. مدتی هم برای آن ذکر نکرده است. یعنی تو آماده باش من خودم نشانت میدهم. افقها را نشانت میدهم. آیاتی که در آفاق هست؛ ستاره و خورشید را، مؤمنین و چیزهای خوب دارم که نشانت بدهم. خودم را در خودت نشانت میدهم یا خودت را در خودم نشانت میدهم... . جملات بالا فرازهایی از سخنان عارف فرزانه، حاج محمداسماعیل دولابی است؛ پیری که کلامشان با سادگی، از بزرگترین مفاهیم آکنده بود و چنانکه جملاتی را از کتاب «طوبای محبت»شان خواندید، بر صفای وجود و حالِ دل تأکید داشتند و سالیان دراز با اعجاز کلامشان، چه بسیار تشنگان راه حقیقت را سیراب کردند. «ناطق اسرار حق» بودند و چنان عاشقانه از خدا و آلالله میگفتند که وجودتان غرق محبت میشد و جانتان جلا مییافت. کلامشان، ساده، اما پر از برکت و نور بود، چنانکه جهان را پر از صلح و دوستی میخواستند و مثل هر فرزانه دیگری سراسر عالم را پر از وجد و سرور الهی میدیدند و جز زیبایی به نظرشان نمیآمد. امروز 15سال از عروج ملکوتیشان میگذرد، امید که دعا و نور و برکت این عارف فقید شامل حال ما و جهان ما باشد تا ما هم بتوانیم چنانکه ایشان، هم زندگی و هم مرگ را زیبا توصیف میکردند، جز زیبایی نبینیم و نشناسیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.