آینه
کیهان فرش خانه ما یا هویت ملی آمریکا؟! )یادداشت روز( محمد صرفی: ... محدودکردن عوامل و زمینههای برخی گلایههای مردم که منجر به بروز اعتراض و پس از آن سوءاستفاده عوامل دشمن شد، به عوامل سطحی و محدود، سادهاندیشی و فرار از سؤالات سخت و واقعیتهای پیچیده است اما بدونشک افزایش عجیبوغریب انتظارات از توافق هستهای و برآوردهنشدن آنها، یکی از عواملی است که نمیتوان و نباید آن را نادیده گرفت. گرچه پس از آنکه سرکنگبین برجام صفرا فزود، دولت و حامیانش سرنا را از سر گشادش مینوازند و مدعی هستند این منتقدان برجام بودند که به انتظارات مردم دامن زدند! مکس فیشر به نکته جالبی در این زمینه اشاره میکند و مینویسد؛ «اوباما در سال 2015 به من گفت نگران است روحانی با دادن وعدههای بیش از حد درباره مزایای اقتصادی ناشی از توافق هستهای، به صورتی غیرعمدی این توافق را از بین ببرد». متأسفانه شواهد و قرائن نشان میدهد دولت ادامه این مسیر رو به قهقرا را به شرم ناشی از پذیرش اشتباه و بازگشت ترجیح میدهد.
وطن امروز سال 88 سیستم آموزشی مشکل نداشت حسن رضائی: حامیان همیشگی اغتشاشات سال 88، به فاصله کوتاهی برای درامانماندن از ترکشهای «کرکس»، «مزدوران منافق» و... تصمیم میگیرند خیلی زود راهنمای چپ بزنند و تلویحا بگویند: ما نبودیم! نظام مقصر اصلی است! جالبتر اینکه یکی از همین افراد در جدیدترین اظهارنظر خود خطاب به سردار سلیمانی که گفته بود «کاش به جای پرچم مرا آتش میزدند»، خواستار ملاقات ایشان با جوانی میشود که پرچم ایران را آتش زده است و سر آخر هم از موضعی طلبکارانه تعریض میزند که آن جوان، نتیجه سیستم آموزشی همین نظام بوده است... حالا بگذریم از نیشوکنایههایی که شرق و زنجیرهایهایش، عربسرخی و همکاسههایش و تاجزاده و همفکرانش، چه جسارتها و ناحقیهایی را در حق سردار سلیمانی و سربازانش روا داشتند! من قصد نداشتم چنین حرفی به زبان بیاورم. آقای عباس عبدی اما وقتی سعی میکند به شخصی چون سردار سلیمانی توصیه تساهل و تسامح ارائه کند، دوست دارم به او بگویم شما که سال 91 طی جلسهای در دفتر انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران به جمعی از جوانان حاضر در همین سیستم آموزشی گفتید من به جنگ نرفتهام و به دیدن خون و اسلحه حساسیت دارم، چرا با دوستان خود در سال 88، هشت ماه خیابانهای کشور و بهویژه تهران را به میدان جنگ تبدیل کردید؟
اعتماد تله دولت احمدینژاد حسین راغفر: یکی از مهمترین دلایلی که دولت نمیتواند یارانه اقشاری که نیازمند نیستند را محدود کند، پیامدهای سیاسی آن است. دولت دهم با همین هدف پرداخت یارانهها را شروع کرد. دولت دهم میدانست دولتهای بعدی برای قطع این یارانه به دلیل پیامدهای سیاسیاش دچار مشکل خواهند شد. فقط این نیست که به گروههایی که در شرایط کنونی از بهزیستی یا کمیته امداد کمک دریافت میکنند محدود شود. کمیته امداد همیشه مدعی بوده تقریبا به میزانی که در شرایط کنونی کمک میکند، به همان میزان جمعیت پشت در دارد که متقاضی و احتمالا مشمول دریافت کمک هستند. بنابراین معنیاش این است که جمعیت بسیار بزرگی در سبد یارانهبگیران کشور جا خواهند گرفت و اگر حجم این مبالغ بزرگ شود، جاذبهاش هم برای برخی گروهها بیشتر خواهد شد و این میتواند یک مشکل جدی دیگری برای دولت ایجاد کند... این تلهای است که دولت احمدینژاد برای این دولت کار گذاشت و دولت روحانی هم در آن افتاد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.