يك چمدان، يك پناهجو
در يكي از حسابهاي كاربري سازمان جهاني پناهندگان در شبكه هاي اجتماعي، داستان يك هنرمند سوريهاي منتشر شده است. داستان چمدانهايي كه هركدام روايتي از خانه قبلي پناهجو را به ياد ميآورند؛ چمدانهايي كه بازسازي خانه قبلي آنهاست، خانهاي كه پشت سر گذاشته و از آن آواره شدهاند.اين چمدانها روايتگر زندگي مهاجران هستند و احمد بدر، مهاجر عراقي، در اين پروژه همكاري ميكند. خانه او در هفتسالگي در بغداد بمباران شد. او ميگويد: «همهچيز در يك لحظه از بين رفت». حالا او حافظ، هنرمند سوريهاي را در اين بازآفريني همراهي ميكند. او با پناهجويان گفتوگو ميكند. بازديدكنندگان ميتوانند اين داستانها را بهوسيله ميكروفون گوش كنند. حافظ نام اين پروژه را «گشودن، چمدان يك پناهنده» گذاشته است؛ داستاني از يك پناهنده آواره براي آمريكا. هدف نهايي اين پروژه، انسانيكردن كلمه «پناهجو» است. آنها درصددند 50 چمدان را بر اساس زندگي 50 مهاجر بازسازي كنند و آن را براي هر ايالت آمريكا بفرستند. فراموش نكنيم هركدام از ما چمداني داريم؛ اما همه ما مجبور نيستيم سنگيني تبعيد را تحمل كنيم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.