|

رؤیایی دارم

شرق: 50 سال پس از مرگ لوترکینگ هنوز میراثش زنده است، هرچند به‌سختی و هنوز همه رؤیاهایش عملی نشده است. با وجود رفتارهای عجیب ترامپ و سخنانی که به‌تازگی در یک جلسه درباره کشورهای آفریقایی به زبان رانده است، یادآوری این سالگرد برای آمریکا ضروری‌تر به نظر می‌رسد. این روز در آمریکا فرصتی است تا به گذشته بازگردند و مروری داشته باشند درباره مسیری که طی کرده‌اند تا به جایگاه امروز برسند. مارتین لوترکینگ به‌عنوان یک فعال مدنی و برای ازبین‌بردن تفاوت بین نژادها، به آفریقایی‌ها و آمریکایی‌ها شجاعت سخن‌گفتن در برابر بی‌عدالتی داد. او پیشنهاد داده بود تا سیاه‌پوستان دست به نافرمانی مدنی بی‌خشونت بزنند. او کمپینی را آغاز کرد که با دستگیری رودا پارکس آغاز شد؛ زنی که در سال 1955 حاضر نشد تا صندلی‌اش را رها کند. کینگ با تحریم اتوبوس‌ها که اتفاقا از سوی سیاه‌پوستان مورد استقبال قرار گرفت، از سوی قاضی دستگیر شد و 500 دلار جریمه داد. او پس از آزادی با همسرش در جلوی زندان عکسی گرفته است. او را به‌عنوان جوان‌ترین برنده نوبل صلح می‌شناسند و یکی از مهم‌ترین سخنرانی‌هایش را در سال ۱۹۶۳ در گردهمایی بزرگ طرفداران تساوی حقوق سیاهان که در برابر بنای یادبود آبراهام لینکلن به نام «رؤیایی دارم» بود، انجام داد. جمعیت زیادی در این تظاهرات حضور داشتند. تا سال‌های قبل‌تر که اوباما به‌عنوان رئیس‌جمهور بود، به شکل باشکوه‌تری یادبودهایی برای کینگ و نامش برگزار می‌شد. هرچند مرگ او کاملا تراژیک بود، اما فرصت کوتاه زندگی 39ساله او یکی از جنبه‌های برجسته در جنبش حقوق مدنی آمریکا بود. حضور افرادی نظیر او سبب شده افرادی نظیر ترامپ هرچند علاقه‌ای ندارند به اشتباهات خود اعتراف کنند، اما ناگزیر می‌شوند تا به طور صریح بیان کنند که نژادپرست نیستند. تنها سه سال پس از مرگ او بود که تعطیل‌کردن روزی به نام او در شهرش آغاز شد، اکنون صدها خیابان در شهرهای مختلف به نامش شناخته شده است و اوباما مجسمه‌ای از او را در دفتر بیضی‌شکل قرار داده بود. بسیاری از مدارس آمریکا این روز را صرف آموختن زندگی و عقایدش می‌کنند و آمریکایی‌ها تشویق شده‌اند که در این روز بخشی از وقت خود را به صورت داوطلبانه در اختیار گروه‌های فعال مدنی قرار دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.