|

پرسش‌های اساسی در حوزه‌های فرهنگ و هنر

مسئولان و مشاوره

علی فرامرزی. نقاش

در روزهایی که اعتراضات مردمی در نقاط مختلفی در جریان بود، من هم مانند بسیاری از مردم مدام از خود می‌پرسیدم چه می‌شود که مسئولان، برنامه‌ریزان و دولت‌ها حس شهر و حس مشترک بین مردم را و همان درکی را که انسان اگر هم نتواند بگوید و تحلیل کند، ولی به قول سهراب با بدنش و در لحظه‌هایش می‌فهمد از دست می‌دهند و در بسیاری از موارد آنچه را که اکثریت جامعه در فضای زندگی هرروزه احساس، لمس و نفس می‌کشند درنمی‌یابند؟ این وضعیت ایزوله‌شدن و از واقعیت‌ها عقب‌ماندن چگونه ایجاد می‌شود و از کجا می‌آید؟ به یاد جلسه گفت‌وگویی افتادم که در دفتر یکی از روزنامه‌ها با مدیرکل تجسمی، رئیس انجمن نقاشان، من و خبرنگار آن روزنامه در جریان بود. وقتی من این سؤال را مطرح کردم که آیا آقای وزیر از بین این‌همه هنرمند استخوان ترکانده و مخصوصا جوانان عرصه تجسمی مشاورانی برای خود انتخاب کرده است تا او را در جریان مستقیم مسائل این حوزه قرار دهند!؟ آقای ملانوروزی گفتند ایشان از طریق مدیرکل‌های وزارتخانه در جریان مسائل قرار می‌گیرند! اینکه جناب وزیر یا معاونانشان از طرف مدیران‌کل در جریان مسائل حوزه‌های مسئولیت آنان قرار بگیرند امری طبیعی و روال معمول هر وزارتخانه‌ای است، ولی مگر چه اشکالی دارد یا چه بالانسی به‌هم می‌خورد که وزیر یک وزارتخانه به طور مستقیم، بی‌واسطه و مرتب با کسانی که هر روز در آن بخش از هنر و فرهنگ زندگی می‌کنند و با مشکلاتش دست‌به‌گریبان هستند نشست داشته باشد و از نظریاتشان برخوردار شود!؟ مگر دایره دانش یا اطلاعات یک معاون وزیر یا خود ایشان درمورد بخش‌های مختلف حوزه مسئولیتشان تا چه حد گسترده است که بی‌نیاز از دانش و تجربه هنرمندان آن گستره‌ها هستند!؟ آن هم در وزارتخانه‌ای که مسئولیت فرهنگ و هنر جامعه را به دوش می‌کشد؟ پیچیدگی‌ها و حساسیت‌های حوزه هنر و فرهنگ و سرعت تحول و دگرگونی آن در حدی است که کسانی که زندگی‌شان و هرروزشان در این فضاست هم مدام دچار احساس جاماندن و به‌روزنبودن دارند، آن‌وقت چگونه مسئولی که در حد محدودی اطلاع از این بخش‌ها دارد می‌تواند در جریان واقعیت‌های واقعی و زیرپوستی چنین محدوده‌ای از طریق مدیران‌کل یا معاونانش قرار بگیرد!؟ یعنی مسئولان رده‌بالای حوزه هنر نمی‌دانند که مدیر دولتی زاویه نگاهش و درنتیجه قضاوت و تحلیلش از مسائل حوزه کاری‌اش یک نگاه دولتی است؟ آن هم در گستره‌ای مانند فرهنگ و هنر که با تمام بخش‌ها و شئونات زندگی مردم سروکار دارد!؟ تا آنجا که من می‌دانم، در گذشته‌های دور مسئولان هر روز بریده جراید در کارتابلشان بود، لابد هم که می‌خواندند! تا از این طریق در جریان نظرات به‌دور از حوزه دولتی و رسمی قرار گیرند، بعید می‌دانم اکنون هم این کار انجام گیرد! حتی درخصوص مشاور نیز اگر دقت کافی و تغییرات به‌موقع انجام نگیرد و انتخاب‌ها از افراد ذی‌نفع باشد، باز هم نمی‌تواند نگاه خالص توده‌وار، حس واقعی هرروزه و درک عمومی را به مسئولان انتقال دهد، چه رسد به مسئول همان حوزه. این یادداشت را ازآن‌رو نوشتم که جناب وزیر در روزهای ابتدایی پذیرفتن این مسئولیت مکررا می‌گفتند که از نقدونظرها استقبال می‌کنند و طالب آنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.