«شرق» و خاطرهای از مهندس معینفر
مهدی زارع. استاد پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله
صبح روز ١٨/٢/٩٥ استادم، دکتر سحابی، تلفنی خبر دادند که آقای مهندس معینفر حالش خوب نیست و در منزل بستری است. بلافاصله گفتم آمادهام به اتفاق به دیدارش برویم. گفتند بگذار ببینم امکانش هست کسی را ببیند؟ ساعت حدود ١٦ خبر دادند که سریع بیا گفتهاند ساعت ١٧ دقایقی کوتاه میتوانیم ایشان را ببینیم. وقتی رفتیم دیدم در اتاقخوابش بستری و خوابیده است و حالش خوب نیست. دقایقی بعد که بیدار شد، به بالینش رفتیم. بلافاصله دیدم که در همان حال مریضی هم همان انسان نستوه و شاداب، ولی به لحاظ فیزیکی بسیار ضعیف شده است. سریعا صحبت به علایق مشترک رسید و از نحوه توسعه تهران و بازسازی بوئینزهرا بعد از زلزله ١٣٤١ سخن گفت. بعد بلافاصله و ناگهان خطاب به من گفت: «راستی، مهدی! تو چرا اون ماجرای زلزله ١٣٣١ ترود را توی «شرق» درست ننوشتی؟» خطابش هم به من همیشه با طنز و مهربانی و البته با همان صدای خاص گرفته و بلند و با لحن مردان قدیمی تهران و مانند پدربزرگهای قدیمی به نوهاش بود. میدانستم روزنامه «شرق» را منظم میخواند. ناگهان جا خوردم که کدام یادداشتم را میگوید؟ دیدم منظورش یکی از یادداشتهایی است که در آن به مطالعه زلزلههای دهه 30 اشاره کرده بودم. گفتم: «خب آقای مهندس! حالا که چیزی نشده، بلافاصله جبران میکنم». گفت: «نه! اینطوری خب نمیشه که! الان اگر بنویسی میشه حالت طلبکاری من!»، گفتم: «نه من یک تاریخچه کامل از نحوه شروع مطالعات تاریخی زلزلههای ایران برای انتشار در شرق مینویسم و ماجرای کامل آن مطالعه زندهیاد امبرسیز و شما را هم در آن یادداشت میآورم». به منزل که برگشتم بلافاصله آن یادداشت را نوشتم و ارسال کردم برای دبیر سرویس علمی «شرق» که در صفحه اول روزنامه «شرق» در ٢١/٢/٩٥ با عنوان «مطالعه بنیادی زلزلههای فلات ایران» منتشر شد. بعدا مهندس به من گفت یادداشت «جبرانی» من را خوانده و کلی تشکر کرد. روحش شاد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.