ماشینتان را روی سراشیبی پارک میکنید یا سربالایی؟
وحید شامخی- مشاور مدیریت استراتژیک
حدود پنج ماه قبل، گزارهای به نقل از مرکز پژوهشهای مجلس منتشر شد که در آن متوسط ساعات کار روزانه مفید در بخش دولتی را تنها ۲۲دقیقه گزارش میکرد! پس از مدت کوتاهی، مرکز پژوهشهای مجلس وجود و طرح چنین گزارش و گزارهای را به طور کامل رد کرد. چه چنین مقولهای درست باشد و چه نادرست، احتمالا همه به کمبودن زمان کار مفید روزانهمان در ایران اذعان داریم. آنچه در ادامه طرح میشود، دو راهکاری است که شاید کمی به بهبود وضعیتمان کمک کند.
یک: دیدهاید وقتی ماشین را روی سراشیبی پارک میکنیم چطور از پارک درمیآید؟ در چنین وضعیتی وقتی میخواهیم دوباره حرکت کنیم، نیاز به گازدادن نیست، همین که پایمان را از روی ترمز برمیداریم، ماشین خودش راه میافتد. این استعارهای است که یکی از استادان دانشگاه مینهسوتا برای انجام اثربخش کارهای روزانهمان بهکار میبرد. او میگوید اگر میخواهید بازده و کاراییتان بالا برود، هرروز، آخر وقت که روز کاری به پایان میرسد، ماشینتان را روی سراشیبی پارک کنید! یعنی کارهایمان را جوری تنظیم کنیم که صبح فردا که برگشتیم، فضا مهیا باشد که کار پیش برود؛ مثلا اگر کار دفتری و اداری انجام میدهیم، میزمان را مرتب کنیم. دو کاری را که اولویت بالا دارد با یک یادداشت کوچک جلوی چشممان بگذاریم و اینگونه روز کاریمان را به پایان برسانیم. حال فرض کنید اول صبح که برمیگردیم، با یک میز شلوغ و درهم پر از کاغذ و گزارش و نامه مواجه شویم. تا متوجه شویم که در میزمان چه خبر است و امروز چه کارهایی باید انجام دهیم، احتمالا نصف روز گذشته است. انگار ماشینمان را روی یک سربالایی تند پارک کردهایم و با کلی مهارت و سختی باید تلاش کنیم تا ماشین به راه بیفتد! دو: انعطافپذیر باشیم! اگر از یکجور کارکردن، احساس بازدهی خوبی نداریم، سعی نکنیم روی آن پافشاری کنیم؛ مثلا اگر پشت میز همیشگیمان مینشینیم، اما کار جلو نمیرود، در صورت امکان به جای دیگری برای یکی، دو ساعت برویم. حتی بیرون محل کارمان، جایی مثل یک کافیشاپ یا پارک و آنجا را برای مدتی امتحان کنیم یا اگر چشمهایمان پشت صفحه کامپیوتر یا لپتاپ خسته شده است سعی کنیم برای بازهای روی کاغذ کار کنیم. همیشه یکجور کار پیش نمیرود. بعضی اوقات به تنوع نیاز داریم. حرف آخر اینکه، شاید با خود بگوییم اصلا چرا چنین مقولهای اهمیت دارد؟ دلت خوش است و به قول پدر شهرزاد در فصل اول آن سریال، «حرفهای خارجی میزنی!» «اِستادز تِرکِل»، یکی از نویسندگان مشهور چند دهه اخیر، جمله فوقالعادهای دارد؛ میگوید: «اغلب ما کارهایی داریم که برای روح [بزرگ] مان خیلی کوچک است!» حال ممکن است منظور از کارهای کوچک، نوع و فلسفه کارمان باشد، میزان کارمان باشد، کیفیت کارمان یا هر زاویه دیگری از آن! دقیقههای زندگیمان ارزشمندتر از آن است که ساعتها و روزهایش به نمایشِ کارکردن و نه کار واقعی و ارزشمند بگذرد!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.