آینه
اعتماد تبعات ناامني در ابعاد داخلي معصومه ابتکار، معاون امور زنان رئيسجمهوري: اصلاحطلبان در دوره اصلاحات و دوره كنوني بهعنوان همراه سياستهاي دولت و در دولتهاي دهم در برابر نقض صريح آشكار قانون و حقوق شهروندي و مباني فرهنگي و اجتماعي جامعه سكونت نكردهاند؛ اگرچه در دورهاي متهم به اتهامات ناروا و در دورههاي ديگر متهم به تشنه قدرت شدند. ... اكنون نيز جريان اصلاحات با توجه به موجسواري فعال جريانهاي خاص و حمايتهاي محيرالعقول ضدايراني، چاره را در ايجاد فضا براي طرح مطالبات و انتقادات و اعتراضها نسبت به كمبودها و كاستي در فضايي امن ميداند؛ چراكه بيشك خشونت و ناامني در ابعاد داخلي باعث تأخير در اجراي برنامههاي دولت نظير اشتغال، عدالت اجتماعي و جريان آزاد دولت ميشود. درحاليكه دولت تمايلي به محدوديت تلگرام و اينستاگرام نداشت، بهدليل سوءاستفاده كانالهاي مشكوك يا بيهويت ناچار به محدوديتهاي موقت شد. بنابراين چنين وضعيتي در مجموع به ضرر جريان رشد كشور و حتي به ضرر خواستههاي معترضيني است كه خاستگاه اعتراضات آنها را اقتصاد، بيكاري و بيعدالتي ميدانند. فقط انعكاس بينالمللي اين اتفاقات ميتواند در بلندمدت به تلاشهاي دولت در كاهش تنش و ارتقاي روابط اقتصادي با دنيا آسيب بزند كه اين، بهطورقطع خواسته هيچ ايراني نيست.
ایران با زبان «شهروندی» با مردم سخن بگوییم نه زبان «شهریاری» نعمتالله فاضلی: نظم سیاسی در جوامع معاصر نوعی نظم نمادین است که در این فضا «نظام ارتباطات» نقش کلیدی دارد. اما به نظر میرسد که سیاستمداران ما هنوز به اهمیت «زبان» در شکلدادن به نظم نمادین سیاسی آگاهی و وقوف کافی پیدا نکردهاند. از این رو، گاه زبان سیاسی را به ابراز احساسات و تبلیغات و نشانههای سطحی و ناکارآمد تقلیل میدهند. گاهی سیاستمداران، نظام ارتباطی و زبانی را به با مهربانی سخنگفتن، رعایت ادب و رعایت آداب تشریفات یا گاهی حتی به لبخندزدن تقلیل میدهند.واقعیت این است که افکار عمومی و خرد جمعی به سادگی زبان اصیل، کارآمد، انسانی و واقعگرا را از زبان احساس، زبان پوپولیستی و زبان فریب و ناکارآمد تشخیص میدهد، چنانکه ما در دورههایی با این نوع زبان مواجه بودیم اما مردم فریب آن را نخوردند. بنابراین، این مردم نیستند که ممکن است فریب بخورند بلکه این سیاستمداران هستند که گاهی نمیتوانند به زبان اصیل سخن بگویند و از جامعه عقب میمانند. در نتیجه، نوعی گسیختگی ارتباطی میان جامعه و نظام سیاسی شکل میگیرد. اگر بخواهیم نظم سیاسی پایدار داشته باشیم، باید به زبان پایدار بیندیشیم؛ زبانی که در مفاهیم اصلی زبان سیاسیاش واژگانی همچون، دموکراسی، آزادی، سیاست اجتماعی، زنان، جوانان، دانشگاه، شهر و... باشد و مفاهیم ناکارآمد را از حوزه عمومی خود کنار زده باشد.
وطن امروز حق انحصاری خیانت! صادق فرامرزی: خشونتهای حاصل از اردوکشیهای اخیر هرچند بزرگترین قربانیاش باز هم مردم محروم و مستضعفی هستند که مطالبات بحقشان پس از این بیش از سابق با عینک «تهدید امنیتی» نگریسته میشود اما خود فرصتی بود که از دل اشرافسالاری حاکم بر رفتار نهادهای سیاسی شکل گرفت، چرا که اشرافیت رفع محرومیت را نیز در گسترش تبعیض میجوید و غالب جنبشهای اجتماعی بیش از آنکه واکنش به محرومیت باشند واکنش به تبعیض بودهاند. مردم حتی محرومیت را نیز در سایه عدالت میتوانند تحمل کنند اما بهبود معیشتی که موازی با تبعیض باشد را نمیتوانند برای خود مسالهای حلشده تفسیر کنند. ریشه آشوبهای ساختارشکنانه و شکلگیری موجی از خشونتطلبی دیر یا زود همچون باقی بحرانهای حاصلشده خشکیده خواهد شد اما آنچه میماند نگاهی است که فضا را برای چنین رادیکالیسم سیاسیای هموار میکند. نگاهی که برخی حقوق اولیه معیشتی مردم را برآورده نمیکند اما برای خود حق انحصاری خیانت و ساختارشکنی را محفوظ نگه میدارد!
کیهان اسب هوشمند و مدیریت سهلاندیش محمد ایمانی: شستوشوی مغزی و تحمیق یعنی اینکه یک شبکه درهمتنیده تلگرامی، اینستاگرامی و توئیتری، در انتخابات از مخاطبان بخواهند به فلان نامزد رأی بدهند اما چند ماه بعد از پیروزی همان نامزد، از گارد اعتراض به عملکرد اقتصادی دولت وارد شوند و سپس افراد را به آشوب بکشانند! البته اکثریت قریببهاتفاق مردم با وجود اعتراض بهحقی که به برخی سوءمدیریتها و کمکاریها دارند، به این تحمیق تمکین نکردند و تجمعات فرصتطلبانه، چند ده یا حداکثر چند صد نفره برگزار شد. اما نکته جالب و توهین بعدی به شعور مخاطبان در همین بزرگنمایی و کوچکنمایی شعبدهبازان مجازی قابل رصد است. این روزها در شهرهای مختلف راهپیماییهای چندده و چندصدهزار نفری با شکوهی به مناسبت حماسه 9 دی برگزار شد که هیچ بازتابی در رسانههای کذاب مجازی نداشت اما تجمعات بزن دررویی چندده نفره در فلان شهر را به شکل کاریکاتوری آب و تاب دادند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.