|

آينه

جامعه فردا دستور روحانی: زمینه اعتراض قانونی را فراهم کنید محسن میردامادی: اتفاقات افتاده مانند بیماری‌ است که تب می‌کند. هنگامی که فردی تب می‌کند، علامت بیماری درونی مانند عفونت یا غیره است. اگر بخواهیم بیمار را معالجه کنیم باید آن بیماری اصلی را پیدا و معالجه کرد تا تب هم تمام شود. اگر این کار انجام نشود بیماری می‌ماند و رشد می‌کند، حتی ممکن است بیمار را از پا درآورد. در جامعه ایران که جامعه‌ای متکثر با دیدگاه‌های مختلف است، در حوزه‌های مختلف نارضایتی‌هایی وجود دارد. این گلایه و نارضایتی‌ها برای برخی در حوزه اقتصاد، برای بعضی‌ دیگر در حوزه سیاست، برای بعضی‌های دیگر در حوزه فرهنگ، مسائل اجتماعی، قومیتی، مذهبی و مسائل دیگر است. اینها واقعیت‌‌هایی است که نمی‌شود انکار کرد. اگر قرار باشد دولت به‌تنهایی برای حل مسئله اقدام کند بی‌تردید موفق نخواهد بود. زیرا ریشه‌های این بحران فقط مختص به دولت نیست. همه قوا و همه نهادهای حاکمیت هر کدام به طرقی در به‌وجودآمدن این شرایط دخیل بوده‌اند و مختص به مقطع زمانی امروز هم نیست. درواقع رفتارهای نهادهای حاکمیت در دوره‌ها و سال‌های مختلف با اقشار گوناگون جامعه، روی هم انباشته شده و شرایط فعلی را رقم زده و اینگونه ظهور و بروز پیدا کرده است. با توجه به شرایطی که امروز با آن روبه‌رو هستیم نخستین قدم برای حل این بحران به‌رسمیت‌شناختن حق اعتراض است... . امروز همه می‌دانند که اقتصاد دولت تنها در دست دولت نیست و نهادهای مختلف در آن دخیل هستند و حتی در مواردی بخش قابل‌توجهی از اقتصاد در دست نهادهای دیگر است. بنابراین با پذیرش حق اعتراض توسط تمام حاکمیت و هماهنگی همه نهادها و قوای کشور می‌توان این بحران را پشت‌سر گذاشت و برایش راه‌حل ارائه داد.

جمهوري اسلامي عدو شود سبب خیر هرچند جمع‌بندی بسیاری از صاحب‌نظران درباره وقایع روزهای گذشته در چند شهر این است که عده‌ای از رقبای دولت درصدد به‌راه‌انداختن تجمعات اعتراضی با هدف خالی‌کردن زیر پای رئیس‌جمهور و دولتمردان بودند ولی کنترل اوضاع از دستشان خارج شد و عده‌ای بر موج به‌راه‌افتاده سوار شدند و به بالاتر از دولت تعرض و گستاخی کردند و حتی خواستار براندازی اصل نظام شدند، ولی واقعیت این است که باید به دخالت عوامل دیگر در این ماجرا هم توجه کرد. عملکرد عده‌ای هم که با دراختیارداشتن امکانات تبلیغاتی به‌ویژه رسانه ملی، از آن برای سست‌کردن پایه‌های دولت مستقر استفاده می‌کنند حتی به قیمت ناامیدکردن مردم. متأسفانه رسانه ملی علاوه بر اینکه در ماه‌های قبل از انتخابات به‌مثابه یک رقیب نسبت به دولت مستقر عمل کرد، بعد از آنکه مردم برخلاف سیاست موردنظر و ترویج این رسانه رأی دادند، باز هم دست از رقابت با دولت برنداشت و با پخش اخبار و گزارش‌های به ظاهر انتقادی ولی درواقع انتقامی، به ناامیدکردن مردم دامن زد... دمیدن در بوق خاموش‌شده وقایع سال‌های دور گذشته که جز نمک‌پاشیدن بر زخم‌های کهنه چیز دیگری نیست آن هم درست در ایامی که عده‌ای معاند با شعارهای ساختارشکن به صحنه آمده‌اند، از جمله غفلت‌ها و اقدامات انحرافی است که عده‌ای مرتکب می‌شوند. بر این واقعیت تأکید داریم که دولت باید از انتقاد و اعتراض استقبال کند و حتی زمینه را برای اینکه مردم حرفشان را بزنند فراهم کند.

كيهان یک یا حیدرِ بسیج حسین شریعتمداری: وقتی معرکه آغاز شد، خشک و ‌تر به هم آمیخته بودند و سره از ناسره قابل تشخیص نبود، تابلوی معرکه اعتراض به سختی معیشت و برزمین‌ماندن وعده‌های پنج‌ساله دولت بود، جماعتی هرچند کم‌شمار با مشاهده این تابلو به جمع معرکه‌گیران پیوستند و خواسته‌های معیشتی خویش را طلبیدند، بازار معرکه که گرم شد، کم‌کم صدای غریبه‌هایی بلند شد که زبان دشمنان مردم را به کام گرفته بودند، زنانی که هزینه آرایششان با چند ماه حقوق کارگران و کارکنان ساده برابری می‌کرد و مردنماهایی که از مردانگی فقط مذکربودن را داشتند. «مرگ بر سپاهی»! و بعد «نه غزه نه لبنان»! که نشان می‌داد از سرکوب یاران داعشی خود دل پرخونی دارند! برای جاروکردن این جرثومه‌های فساد و تباهی و پیاده‌نظام مفلوکی که به نیابت از دشمنان ملت به خیابان آمده‌اند فقط یک «یا حیدر» بسیجیان کافی است... مردمی که حیاط‌خلوت آمریکا در منطقه را تسخیر کرده‌اند، همه‌جا سیلی بر چهره قدرت‌های استکباری زده‌اند، اسرائیل را که داعیه از نیل تا فرات داشت مجبور کرده‌اند که با وحشت به دور خود دیوار حائل بکشد، در فتنه ۸۸ همه دشمنان بیرونی و دنباله‌های داخلی آنها را که به میدان آمده بودند، به خاک سیاه نشانده‌اند، تروریست‌های تکفیری را که الهام‌بخش آشوبگران هستند قلع‌وقمع و نابود کردند و... آیا تصور می‌کنند اینان از پس یک مشت آشوبگر که در حد و اندازه تفاله داعشی‌ها هم نیستند، برنمی‌آیند؟!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.