|

آينه

اطلاعات ما و چهار عنصر زندگی محمدجواد حجتی‌کرمانی: گاهی از منِ «عوام»! می‌پرسند: آینده را چگونه می‌بینی؟ گویی از یک فیلسوف یا جامعه‌شناس یا سیاست‌مدار می‌پرسند! منِ عوام هم به قدر عقل عوامی خودم پاسخ می‌دهم: شما اگر از پسِ این آلودگی کشنده هوای تهران قله «دماوند» را توانستی مشاهده کنی، من هم می‌توانم. از آینده بگویم: به نظرم این استعاره درستی است به همان دلیل که ما هم در فضای سیاسی و اجتماعی کفران نعمت انقلاب را کرده‌ایم و هم در فضای طبیعی و این یکی، معلول آن یکی است! و بدبختی آنکه نسل کنونی، (و شاید آینده) این مصائب بزرگ و این خیانت عظیمی را که ما نسبت به طبیعت -این آفریده زیبای خدای زیباآفرین- و نیز نسبت به خودمان و هم‌نوعان خودمان مرتکب شده‌ایم، به غلط به حساب انقلاب اسلامی می‌گذارند. غافل از آنکه ما از نخستین روزهای انقلاب، برخلاف نص صریح قرآن در برابر یکدیگر صف‌آرایی کردیم و وحدت دشمن‌شکن 22 بهمن‌ماه را هر روز و هر ماه و هر سال به تفرقه و جدایی و کم‌کم به خصومت و دشمنی - و حتی زبانم لال برادرکشی- تبدیل کردیم و از اجرای سیاست و حکمرانی درست و عقلایی باز ماندیم.

اعتماد شب یلدا؛ امید خانواده‌ها شهلا کاظمی‌پور: ... در شهرهای بزرگ مانند تهران مراسم شب یلدا به صورت جمع جوانان یا در مراکز فرهنگی و به صورت جمعی هم برگزار می‌شود. این موضوع هم با روح یلدای ایرانی منافات دارد و هم نه. شب یلدا، شب جمع‌شدن نسل‌های مختلف است، موسمی سلسله‌مراتبی که در آن بزرگ‌ترها مرکزیت دارند؛ اما در جمع‌هایی که جوانان دور هم جمع می‌شوند، دیگر چنین ویژگی وجود ندارد و هرچند جمع‌شدن‌شان به بهانه یلداست؛ اما در عمل هیچ تفاوتی با سایر میهمانی‌های جوانانه ندارد و صرف اینکه انار دانه کنند، آن را تبدیل به شب یلدایی که از سنت ایرانی برخاسته، نمی‌شود؛ اما وجود چنین مراسم و جمع‌شدن‌هایی از چه نظر بد نیست؟ از این نظر که با سبک زندگی امروز و بزرگ‌شدن شهرها، ممکن است بسیاری از این جوانان کنار خانواده‌های خود نباشند و بنابراین باید جمع جایگزینی برای جشن‌گرفتن یلدا داشته باشند. نکته اینجاست که بخشی از جوانان حتی اگر در یک شهر و نزدیک به خانواده خود باشند، هم باز جمع‌های دوستانه‌شان را ترجیح می‌دهند. این روندی که آغاز شده، روند گذرایی نیست، نشان از تفاوت‌های نسلی دارد... همین است که رسم شب یلدا را می‌گیرند و می‌خواهند آن را هم به صورت مستقل برگزار کنند. امیدوارم در این جمع‌هایی که به‌هرحال در حال برگزاری است، قصه‌گویی و شعرخوانی هم رواج داشته باشد تا لااقل از رسم شب یلدا تنها نامش برای‌مان نماند.

جوان پنجه بر رخسار نظام عباس حاجی‌نجاری: آنچه روز یکشنبه گذشته از تریبون مجلس شورای اسلامی و به بهانه مبارزه با فساد از سوی یکی از نمایندگان جبهه اصلاحات مطرح و با تخطئه اقدامات قانونی شورای نگهبان، تصویری سیاه از نظام اسلامی ترسیم شد، اگرچه ممکن است به دلیل نوع انتخاب واژه با گذشته متفاوت باشد، اما با مروری بر روند تحولات گذشته سیاسی کشور، صحنه‌های مشابهی را می‌توان یافت که هم‌حزبی‌های این نماینده و با هدف فرافکنی ناکارآمدی‌ها و ضعف‌های خود بر کشور و نظام تحمیل کرده و در بزنگاه‌هایی که باید نسبت به نوع انتخاب‌ها و شعارهای خود پاسخ‌گو باشند، با حاشیه‌‌سازی‌ها عملا کشور را دچار چالش‌هایی می‌کنند... بزرگ‌نمایی فساد در کشور و القای ناتوانی مجلس در مبارزه با آن تحت عنوان اینکه مجلس «عصاره شورای نگهبان است» نه عصاره فضائل ملت، روی دیگر تقابل با سازوکارهای نظام اسلامی است.

همدلي نقدی بر سخنان محمد قوچانی جناب آقای قوچانی در حمایت از رئیس‌جمهور تا ‌آنجا پیش می‌روند که بدون اینکه مصاحبه‌کننده روزنامه از ایشان خواسته باشد، به مصوبه‌ای استناد می‌کند که توسط شورای عالی امنیت ملی وقت و با ریاست محمد خاتمی دستور به حصر آیت‌الله منتظری را صادر می‌کند بدون آنکه مصاحبه‌کننده اشاره‌ای به این موضوع داشته باشد، آقای قوچانی، زیرکانه حسن روحانی را در مقام مقایسه با سیدمحمد خاتمی قرار داده و در شرایط نابرابر این مسئله را به ذهن مخاطب می‌رساند که آقای روحانی در دوره خود دست به چنین اقدامی نزده است! که به‌لحاظ منطقی یک قیاس مع‌الفارق است. جناب قوچانی در جای دیگر نیز پیش‌بینی و عنوان کرده است که اگر به جای آقای رحمانی‌فضلی آقای تاجزاده وزیر کشور بود و آقایان مصباح و محمد یزدی در انتخابات خبرگان رأی نمی‌آوردند، این شائبه به وجود می‌آمد که رویکرد آقای تاجزاده در این قضیه دخالت داشته است! درحالی‌که این مسئله مصداق دقیق تعجیل در قضاوت و به نوعی تخطئه و فرافکنی و پاک‌کردن صورت‌مسئله است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.