|

احمدی‌نژاد و لامبورگینی

پوریا عالمی

نیچه یا دکتر شریعتی یا گاندی تعریف کرده‌اند؛ یک روز یک آقایی که حتی بلد نبود فرغون براند، بهش یک لامبورگینی دادند و گفتند: بیا عمو... یه دور بزن حال کنی. آقاهه هم که پول بنزین نداشت رفت دور میدان جنوب شهر و مسافر زد و گفت: مستقیم... چهار نفر! بعد پاش را گذاشت روی گاز و حالا نده کی بده. سرعت ماشین رسید به 180تا.

یکی از مسافرها ترسید و خواست نقد سازنده کند و گفت: لطفا یواش‌تر! آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟ نفر اول گفت: نه! آقاهه گفت: پس حرف نزن و توقیفش کرد. باقی مسافرها اما خوششان آمد و خندیدند و داد زدند؛ بابا تو دیگه کی هستی؟ قبلی‌ها باعث سرافکندگی بودند و مثل آدم رانندگی می‌کردند و نهایتا ۸۰ تا پر می‌کردند. آقاهه خوشش آمد و باز گاز داد. سرعت ماشین رسید به ۲۲۰ تا. منتها اگر در جاده‌های ایران - اگر دیده باشید - سرعت ماشین برسد به ۱۰۰ تا، آسفالت تاب نمی‌آورد و کنده می‌شود. این علاوه‌بر دست‌اندازها و چاله‌های بین‌راه است. در این لحظه نفر دوم گفت: داداش ماشین رو به خطر انداختي. نگه‌دار. آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟ نفر دوم گفت: نه! آقاهه گفت: پس حرف نزن و توقیفش کرد. ماشین داشت می‌رسید به آخر اتوبان. آنهايي که سوار ماشین بودند شروع کردند به جیغ‌زدن و به آقاهه گفتند: ترمز کن داداش! آقاهه گفت: شما تا حالا لامبورگینی داشتید؟ نفر سوم گفت: نه! آقاهه گفت: پس حرف نزن و دوتا سند ازش رو کرد. در این لحظه نفر چهارم گفت: آقا من لامبورگینی داشتم... نگه‌دار... آقاهه گفت: جدی؟ پس بگو ترمزش کجاست؟! منتها در این لحظه ماشین افتاد تو دره و تمام. نیچه یا دکتر شریعتی از این داستان نتیجه می‌گیرند مسئله آقاهه نیست، مسئله سوئیچ لامبورگینی است كه خودمان بهش داديم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.