آینه
اعتماد فرجام «بگم بگم»ها به نظر ميرسد كه محمود احمدينژاد و يارانش ميخواهند «افشاگري»ها را وارد فاز تازهاي كنند؛ فازي كه رنگ و بوي تقابل با حاكميت دارد. آنها از درون نظام به طرح مناقشاتي ميپردازند تا همچنان در صدر اخبار قرار گيرند. افشاگري به سبك محمود از انتخابات سال 84 آغاز شد و تا آذر 96 ادامه يافت. پديدهاي كه شايد از ابتدا جدي گرفته نشد اما حالا به معضلي مبدل شده كه مقامات قضائي يكبهيك در مورد آن اظهارنظر ميكنند، انذار ميدهند و تهديد ميكنند. ...لحظه تاريخي مناظرات 88 اما زماني بود كه تصميم گرفت بار ديگر نمايش «بگمبگم»هايش را اجرا كند. پوشهاي در دست گرفت و رو به طرف ديگر منظره كرد: «آيا من ميتوانم راجع به پرونده آموزشي يك خانم صحبت كنم؟ بگويم؟ من اينجا پروندهاي دارم براي يك خانم. شما ميشناسيد. در تبليغات انتخاباتي كنار شما مينشيند.» پروندهاي در دست و رو به دوربين اتهامزنيها را ادامه داد تا به زعم خودش افشاگري كند... . شايد هرگز كسي تصور نميكرد محمود احمدينژادي كه مناظرات انتخاباتي را به منازعه تبديل كرد و در دهه 80 يكتنه عليه اصلاحطلبان و نيروهاي نزديك به آنان با پشتوانه و تشويق و تقدير اصولگرايان قد علم كرد، يك روز رودرروي حاميان سابقش قرار گيرد و يكشنبهاي سياه را براي پارلمان رقم بزند. محمود احمدينژاد براي دفاع از وزير كار دولتش به مجلس رفته بود كه به دستور و تأكيد مستقيم احمدينژاد حاضر نبود سعيد مرتضوي را از رياست تأمين اجتماعي بركنار كند. سعيد مرتضوي از منظر نمايندگان گزينه مناسبي براي رياست تأمين اجتماعي نبود. كسي كه نهتنها تخصص كافي در اين زمينه را نداشت بلكه متهم به قتل بود.
جامعه فردا حکمت صبر نافی مصلحت کشور نیست سه شب پیش، پیش از آنکه تیم احمدینژاد خسته از بینتیجهبودن بستنشینی به افشاگری بپردازد، در همین ستون به مسئولان و عقلای کشور هشداری دادیم. نشانههایی از ورود دارودستههای تبهکار سیاسی و مافیای سیاست و اقتصاد به عرصهای که بستر جنبشهای اجتماعی و تحرکات لمپنهاست دیده میشود و ممکن است آنها این عرصه را به پنجره ورود خود به حوزه تأثیرگذاری سیاسی تبدیل کنند... بیم بزرگتر آن است که بخشی از این داستان در درون کشور نباشد و این بیراه نیست. تیم احمدینژاد از همان زمان که یاد گرفت به داستان هولوکاست بچسبد به تأثیرگرفتنهایی مشکوک بوده است. در گذشته در بحثهای درونی اقتصاددانان، فارغ از بحث درباره کجدستیها و بریزوبپاشها، درباره اینکه سیاستهای اقتصادی دولت احمدینژاد مخربتر از آن است که از حماقت صرف ناشی شود حرفهایی جدی در میان بوده است.
جوان
گرای «تحریم مجدد» به دشمن! غربگرايان و غربباوران داخلي برجام را به رغم تمام حفرههاي حقوقي - سياسي و هزينههاي مالامالي كه براي جامعه ايراني به همراه داشته، نه فقط يك توافق بينالمللي در حوزه هستهاي بلكه آن را آغازي براي كوچكسازي گفتمان انقلاب اسلامي در عرصه سياست خارجه و در مواجهه با ايالات متحده آمريكا ميدانند. در روزهاي اخير به صورت جستهگريخته شخصيتهاي سياسي وابسته به جريان مورد اشاره تلاش كردهاند در لابهلاي مطالب چاپشده در روزنامهها نظام را متهم به غائلهسازي در منطقه به واسطه تواناييهاي موجود دفاعي - نظامي كنند و همانند روزهاي نخست رويكارآمدن دولت يازدهم در تابستان 92 از ضرورت تعديل مواضع انقلابي در مقابل غرب با هدف «كاهش فشارهاي بينالمللي در قالب تحريم و تهديد» سخن به ميان بياورند. به طوري كه روزنامه «جامعه فردا» يكي ديگر از حلقههاي رسانهاي روزنامههاي زنجيرهاي در شماره روز گذشته، تيتر يك خود را به تيتري با عنوان «چرا بايد براي موشكها مذاكره كرد» برجسته كرده است و با اعلام نگراني راجع به موفقيت خط مقاومت در مقابل تروريستهاي وابسته به آمريكا، از حاكميت اسلامي ميخواهد براي تحقق مطالبات عمومي! حاضر به مذاكرت موشكي با غرب شود.
آفتاب نباید مثل احمدینژاد قالیباف را رها کنیم امیر محبیان: مشکل فراروی نخبگان ما برای آغاز هر گفتوگوی سیاسی این است که به جای آنکه در فضای واقعی جامعه به سر ببرند بیشتر در عالم ذهنی و برداشتهای شخصی و گروهی خود از واقعیت و نه خود واقعیت به سر میبرند. امیدوارم نخبگان ما این عبارت را بر من ببخشایند و خرده نگیرند، اما رفتار تودههای ما نخبهوارتر است تا نخبگان ما!... باهنر از نخبگان بیبدیل و صاحبتجربه جریان اصولگرایی است، طبعا او قادر بود جایگاه بالاتری در نظام حکومتی داشته باشد حتی تا حد ریاستجمهوری، ولی او جاهطلبی معمول را ندارد و بیشتر میکوشد در حاشیه کمک کند. حضور باهنر همیشه به عقلانیشدن و اعتدال جریان اصولگرا کمک کرده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.