|

آینه

جامعه فردا چرا باید برای موشک‌ها مذاکره کرد برای برداشتن موشک‌ها از روی میز مذاکره باید تن به معامله بدهیم. در ایران دیپلمات‌ها به‌خوبی می‌دانند که عراق، متحد استراتژیک همیشگی ایران نخواهد بود و در دوران پس از داعش دردسر‌های زیادی برای ایران ایجاد خواهند کرد. برای نمونه هرچند عراق در جمع پنج کشور نخست صادرات کالاهای ایرانی قرار دارد اما این ترکیه است که موفق شده دست‌کم یک‌پنجم از بازار عراق را در دست بگیرد و جالب آنکه عراقی‌ها تعرفه ورود برخی محصولات ایرانی را تا 40 درصد افزایش داده‌اند. عراق سرزمین مذاکره است و در آنجا ممکن است یک معامله بزرگ سیاسی روی دهد و همه‌چیز را تغییر دهد. در سوریه نیز پس از نشست سوچی کمی غبارها کنار رفته است و حسن روحانی به اسد می‌گوید باید با سایر نیروهای مؤثر در صحنه کنار بیاید. تهران به این نتیجه رسیده است که ممکن است در اولین انتخابات پس از دولت انتقالی اسد از صحنه حذف شود. پس ایران می‌تواند با این نگاه ایده «اسد یا همه‌چیز یا هیچ‌چیز» را کنار بگذارد. در یمن نیز منافع تهران به‌صورت کامل عیان نیست و می‌توان راه مصالحه‌ای ایجاد کرد تا این کشور از بحران جنگ، قحطی و بیماری نجات یابد. تهران با صراحت می‌گوید به یمن موشک نمی‌دهد و آنها خود به تکنولوژی لازم دست یافته‌اند؛ پس یمن برخلاف سوریه و لبنان برای تهران نقطه استراتژیک محسوب نمی‌شود. تهران می‌تواند به‌زودی با یک رویکرد دیپلماتیک مبتنی بر منافع ملی برجام موشکی را از روی میز مذاکره بردارد یا حداقل از تکرار سرنوشت چاه مذاکرات هسته‌ای جلوگیری کند و مانع از شکل‌گیری تحریم‌های ظالمانه شود. نکته مهم آنکه نظم ایجاد‌شده از رابطه تهران، مسکو و آنکارا می‌تواند کلید حل بحران خاورمیانه باشد. ابتکار ایجادشده در این سه کشور نشان داد هیچ موضوعی تا ابد حل‌نشدنی نیست.

بهار باید ببازی! کشتی‌گیر تیم ملی ایران با وجود آنکه تا ثانیه‌های پایانی از حریف خود پیش بود، برای مواجه‌نشدن با حریف اسرائیلی با «دستور» تن به شکستی مصلحتی داد. او پیش از این نیز یک بار دیگر به‌دلیل عدم رویارویی با حریف اسرائیلی از کسب مدال بازمانده بود. این اتفاق تلخ بار دیگر این پرسش را در محافل ورزشی، رسانه‌ای و سیاسی به‌وجود آورده است که به‌واقع این سیاست به سود کیست؟ اینکه ورزشکاران ایرانی در برابر حریفانی از رژیم اسرائیل قرار نمی‌‌گیرند، در مرحله اول چه کمکی به منافع ملی کشورمان می‌کند و در مرحله بعد تا‌به‌حال چه گشایشی در امور فلسطینیان به‌وجود آورده است؟ نکته جالب توجه آن است که ورزشکاران فلسطینی که ظاهرا ورزشکاران ما در حمایت از آنان با رقبایشان از اسرائیل مواجه نمی‌شوند، در برابر حریفانی از این رژیم به میدان می‌روند و همین امر باعث شده است که بسیاری چنین اقداماتی از جانب ایران را مصداق همان ضرب‌المثل «کاسه داغ‌تر از آش» بدانند.

کیهان یوسف را نمی‌فروشیم بعضی با نیت خوب و برخی با نیت بد، از نفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی با واژه «هژمون» یاد می‌کنند و این در حالی است که این واژه در محتوا و نتیجه‌ای که از آن به‌دست می‌آید، هیچ تناسبی با قدرت منطقه‌ای ایران ندارد بلکه در نقطه مقابل آن قرار دارد. در این میان دشمنان جمهوری اسلامی خیلی حساب‌شده از این واژه استفاده می‌کنند تا رنگی استعماری و «مداخله‌گرایانه» به نفوذ جمهوری اسلامی بزنند و ملت‌ها و دولت‌های منطقه را در مقابل ایران قرار دهند. در داخل ایران هم بعضی با این گمان و بیان که «قدرت» با هر منشأیی، ماهیت، اصول و نتایج واحدی داشته و سکولار و دینی ندارد، از این واژه برای بیان اندازه نفوذ و قدرت منطقه‌ای جمهوری اسلامی استفاده می‌کنند؛ درحالی‌که این یک خطای فاحش و زیان‌بار است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.