|

آن سر بام!

کریم ارغنده‌پور

در روزهای گذشته طنز تلخی در فضای مجازی و حتی گاهی در پاره‌ای قسمت‌های مطبوعات رد و بدل می‌شد مبنی بر اینکه «اگر می‌دانستم روحانی چنین می‌کند و چنان نمی‌کند، خب به رئیسی و قالیباف

رأی می‌دادم!». کاملا می‌توان دید و درک کرد که انتظارات بخش‌های مهمی از رأی‌دهندگان به روحانی بسیار فراتر از آن چیزی است که امروز در عمل دیده می‌شود. شاید نخستین جرقه‌های این نارضایتی در جریان معرفی کابینه به مجلس بروز کرد. منتقدان با مجلس فعلی و نیز رأی بالاتر روحانی در دور دوم انتظار داشتند افراد کارآمدتری معرفی شوند. همین نوع انتقادات در مرحله معرفی وزیر جدید علوم نیز تکرار شد. انتظار عمل به وعده‌های انتخاباتی انتظاری درست و بجاست. وعده‌های انتخاباتی تقریبا شبیه قراردادی نانوشته است. در کشورهایی که انتخابات حزبی است حزب پیروز مسئول اجرای وعده‌هاست و از این نظر باید پاسخ‌گو باشد. در کشور ما که نقش افراد در انتخابات برجسته است، متأسفانه مکانیسم دقیقی برای پیگیری وعده‌ها نیست. به‌همین‌خاطر گاهی می‌بینیم نامزدها در کارزارهای انتخاباتی در وعده‌های بزرگ از هم سبقت می‌گیرند یا وعده‌ای می‌دهند که اساسا امکان تحقق ندارد. این موضوع اگرچه به‌غایت مهم است ولی سخن این یادداشت در‌آن‌باره نیست. ما فعلا از مرحله انتخابات عبور کرده‌ایم ولی رأی‌دهندگان حق دارند از منتخب خود سؤال کنند که چرا فلان کار نشده یا چشم‌انداز و برنامه تحقق وعده‌ها چیست؟ این یک حق طبیعی است که باید محترم داشته شود ولی با وجود اين ما رأی‌دهنده‌ها هم نباید یک‌بعدی به وقایع نگاه کنیم. در دور دوم دولت اصلاحات مطالبات زیاد شده بود و پاره‌ای حتی بحث استعفای رئیس‌جمهور را پیش کشیدند. دامنه این انتقادات به جایی کشیده شد که رئیس‌جمهور در جلسه پرتنش بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه تهران خطاب به معترضان به کنایه گفت بعد از او ان‌شاءالله کسانی خواهند آمد و مطالبات آنها را تحقق خواهند بخشید. همه به خوبی می‌دانیم که بعد از او چه شد و بسیاری از منتقدان آن روزها بعدها ضرورت ژرف‌نگری‌های بیشتر را با همه وجود درک کردند. حالا هم وضعیت خیلی نامشابه نیست. انتقادها همه محترم است ولی قدر راه‌های به‌سختی پیموده‌شده را دانستن، سخن اصلی است. باید ثابت‌قدم بود، رفت و ناامید نبود و دانست این راه چندان هموار نیست ولی جز آن هم میسر و ممکن نیست. باید امیدوارانه نظر به آینده داشت و صبور بود و مطالبات را گوشزد کرد. دولتمردی که امروز بر کرسی ریاست نشسته، باید بداند ولی‌نعمت او مردم هستند و بر اوست که به وعده‌ها وفادار باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.