|

مجوز انتشار سنگ قبر

پوریا عالمی: دیروز خاک‌سپاری علی‌اشرف درویشیان، نویسنده قدیمی، بدون حضور نویسندگان جدید، اما با حضور قدیمی‌ها و انبوهی از علاقه‌مندان درویشیان و با حضور حجم زیادی سیبیل برگزار شد. قبلا نویسنده‌ها کتاب نویسندگان دیگر را نمی‌خواندند و معتقد بودند کسی کتاب خوب نمی‌نویسد، اما الان توی مراسم ختم هم شرکت نمی‌کنند و معتقدند کسی توی مراسم ختم نویسنده‌ها شرکت نمی‌کند. یکی از آگاهان گفت: دلیل اینکه نویسنده‌های جوان وقت نمی‌کنند کتاب بخوانند یا هر چیز دیگر، این است که آنها تمام‌وقت مشغول توییت یا لایک در اینستاگرام هستند. البته بعضی از شرکت‌کنندگان در مراسم نیز ناراضی بودند، چون معتقد بودند اگر مراسم ختم تبدیل به عملیات چریکی نشود، آن‌طور که باید حال نمی‌دهد. نکته جالب خاک‌سپاری‌ها هم این است که به نویسندگانی که مجوز کتاب نمی‌دهند، مجوز انتشار سنگ قبر در قطعه هنرمندان بهشت زهرا یا امامزاده طاهر را هم نمی‌دهند و این بندگان خدا را روزبه‌روز از تهران دورتر خاک می‌کنند؛ مثلا مسیر قبرستان آقای درویشیان طوری از تهران دور بود که دوتا گاز دیگر می‌دادی، می‌رسیدی بندرعباس. ما با مشاهده صحنه دیروز به این نتیجه رسیدیم که اگر ممیزی هم کلا برداشته شود، کسی متوجه نمی‌شود، چون عملا نه کسی کتاب درخور می‌نویسد، نه می‌خواند. یکی از نویسندگانی که ما می‌شناسیم معتقد است از بالا نمی‌گذارند مراسم ادبی برگزار شود، برای همین 40 سال است در هیچ مراسمی شرکت نکرده است. ما جای ناشرها بودیم شرط می‌گذاشتیم هر کسی بخواهد کتاب منتشر کند، باید حداقل خلاصه ۱۰ کتاب باقی نویسنده‌ها را تعریف کند. یک روش هم برگزاری مسابقه کتاب‌خوانی بین نویسندگان جوان است. خدا عاقبت همه را به‌خیر کند. این هم بگویم که لال از دنیا نروم. با اینکه خاک‌سپاری دیروز نه در قبرستانی نزدیک مانند بهشت‌زهرا(س) و نه در قبرستانی پرآوازه مانند امامزاده‌طاهر بود، باز هم بیش از چندهزار نفر از مردم و خوانندگان و دوستداران درویشیان و ناشران و اهالی فرهنگ، زحمت راه دورودراز را وسط روز کاری به جان خریده بودند و تا بهشت سکینه آمده بودند که دم تک‌تک آنان گرم. به‌حتم اگر درویشیان در قطعه هنرمندان، امامزاده طاهر یا حتی در کرمانشاه به خاک سپرده می‌شد، تعداد مردم به‌شماره می‌آمد؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.