|

محمدرضا باهنر دبیرکل جبهه پیروان خط امام و رهبری:

رئیسی کاریزما نداشت

شرق: محمدرضا باهنر می‌گوید: «ابراهیم رئیسی چهره شاخص اصولگرای کاریزما نیست و دیگر، دوران اینکه به دنبال آدم‌های حقیقی کاریزما بگردیم تمام شده، همچنان‌که در جریان اصلاح‌طلبی نیز کسی کاریزما نیست». او در پاسخ به مرجان‌سادات احمدی، خبرنگار ایسنا درباره حصر گفته است: ««حصر» و «ایجاد محدودیت‌ها برای رئیس دولت اصلاحات» مسائل حاشیه‌ای هستند» و خواسته دراین‌باره سؤالی پرسیده نشود. بخش‌های مهم این گفت‌وگو در ادامه می‌آید: در هر دو انتخابات ۹۲ و ۹۶ آقای روحانی برنده شدند، اما با این تفاوت که در سال ۹۲ رأی ایشان ۵۰ درصد بود و آراي دیگر بین سایر کاندیداها تقسیم شد اما در انتخابات اخیر رأی آقای روحانی از ۵۰ درصد به حدود ۶۰ درصد ارتقا پیدا کرد و درعین‌حال رأی اصولگرایان به‌طور متراکم ۴۰ درصد بود. حال سؤال این است که این ۴۰ درصد سبد رأی چه فرد و جریانی است؟ برای آقای قالیباف است یا آقای رئیسی یا جمنا یا جامعه اصولگرایی؟ برخی آرا برای افرادی بود که از عملکرد آقای روحانی راضی نبودند که ممکن است اصولگرا هم نباشند. عده‌ای هم به کاندیداهایی رأی دادند که مطمئن بودند رأی نمی‌آورند یعنی کسانی که به آقایان هاشمی‌طبا و میرسلیم رأی دادند چه فکر می‌کردند؟ فکر می‌کردند رأی می‌آورند؟ تصور من این است که هیچ‌کس به آقای میرسلیم یا آقای هاشمی‌طبا به این امید رأی نداده که آنها رأی بیاورند، بلکه فقط می‌خواسته در انتخابات شرکت کند. درعین‌حال کاندیداهای اصلی را نمی‌پسندیده یا قبول نداشته است. همان‌طور که خود من در سال ۸۸ به آقای رضایی رأی دادم و به آقای موسوی و احمدی‌نژاد رأی ندادم، نه اینکه فکر کنم آقای رضایی رأی می‌آورد بلکه چون آن دو کاندیدا مطلوب من نبودند. اگر ما بخواهیم چهره‌های کاریزماتیکی از جریان اصولگرایی نام ببریم افرادی همچون حضرت آیت‌الله مهدوی‌کنی و آقای عسگراولادی از این جمله بودند اما اینکه بگوییم آیا آقای رئیسی توانسته جای یکی از دو نفر را بگیرد یا خیر، باید بگویم نه، حتما نگرفته. اینکه آیا مجددا کاندیدا خواهد شد یا نه، باز هم نمی‌دانم و اینکه اگر باز کاندیدا شود همه اصولگرایان روی او تفاهم می‌کنند یا خیر را نیز نمی‌توان پیش‌بینی کرد. اگر [اصولگرایان] دنبال [چهره کاریزما] هم باشند، گیرشان نمی‌آید. در میان اصلاح‌طلبان نیز همین‌گونه است. شاید یکی، دو نفر جایی حرفی بزنند اما مجموعه عواملی جمع می‌شود تا اتفاقی بیفتد و این نیست که چهره‌ای در این جریان کاریزما شده باشد و بتواند رهبری جریان اصلاح‌طلبی را بر عهده بگیرد. جمنا در حال مذاکره، گفت‌وگو و بازسازی ساختاری خود است. من اعتقاد ندارم که جمنا می‌تواند یک حزب جامع و فراگیر شود و خود آنها نیز مدعی این قضیه نیستند بلکه می‌خواهند جمع‌کننده گروه‌ها و فعالان سیاسی اصولگرایان باشند و سرمایه‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را کنار یکدیگر قرار دهند که در این حوزه نقش خوبی ایفا کرده‌اند. در جمنا به آن میزان که باید، به تشکل‌های سیاسی بها داده نشد. البته آنها معتقد بودند تشکل‌های سیاسی همگی قادر به جمع‌کردن ۵۰ درصد رأی مردم نیستند که این حرفشان نیز قابل‌تأمل و درست بود؛ چون می‌گفتند ما یک‌سری سرمایه‌های اجتماعی و فرهنگی داریم که سیاسی نیستند اما مواضع انقلابی و قابل‌قبولی هستند که باید نقش آنها را در انتخابات مورد توجه قرار داد و پررنگ کرد؛ بنابراین در این راستا گام برداشتند. علت اصلی اینکه در مجلس دهم اتفاق خاصی رخ نداده، کم‌تجربگی افراد است. مثلا بسیاری از نمایندگان تهران در هر دوره، تا پیش از این مجلس، چندین دوره سابقه نمایندگی داشتند اما این‌بار عموما نمایندگان تجربه اولشان بود. به‌طورکلی می‌توان گفت هر نماینده‌ای در مجلس بعدی تکرار شود به نفع عملکرد مجلس است اما متأسفانه ساختار در کشور مشکل اساسی دارد و باید حل شود. از نظر من راه‌حل فقط تشکیل احزاب است به‌طوری‌که به قول مرحوم آقای پرورش، بعضی از نمایندگان که به تهران می‌آیند تا می‌خواهند خیابان‌های تهران را یاد بگیرند دوره‌شان تمام می‌شود. چقدر باید وقت‌مان را صرف کسب تجربه آدم‌های بی‌تجربه کنیم؟ اگر حزب وجود داشته باشد با این رویه، دوی امدادی ایجاد می‌شود و نفر قبلی کار را تحویل نفر بعدی می‌دهد اما چون حزب نداریم همه افراد باید کارشان را از اول شروع کنند. روزهای اولی که جبهه پایداری تأسیس شده بود مواضع خیلی تند و تیزی داشت اما اکنون در فضاهای واقعی قرار گرفته و احساس می‌کنم مقداری مجرب شده و می‌توان با آن کار کرد. زمانی برخی افراد در جریان اصولگرایی می‌گفتند که نمی‌توان به‌هیچ‌وجه با جبهه پایداری کار کرد اما الان می‌شود و این تعادل‌ها و واقع‌گرایی‌ها در حال به‌وجودآمدن است. حزب کارگزاران و مشارکت دولت‌ساخته بودند و با رفتن دولت نیز کم‌رنگ شدند. حزب كارگزاران ساخته و پرداخته دولت آقای هاشمی بود که بعد از آن کم‌رنگ شدند. حزب مشارکت نیز همین‌گونه و ساخته و پرداخته دولت اصلاحات بود که بعد کم‌رنگ شد. احزاب واقعی باید دولت‌ساز باشند و نه دولت‌ساخته، چراکه با رفتن دولت‌ها خودشان هم کم‌رنگ و محو می‌شوند. حزب اتحاد ملت و حزب اعتماد ملی را هم نمی‌شناسم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.