غلامرضا مصباحیمقدم:
حمایت نمیکردیم جمنا پا نمیگرفت
غلامرضا مصباحیمقدم دیروز با خبرآنلاین گفتوگو کرده است. او درباره جمنا و جایگاه جامعه روحانیت مبارز به امید کرمانیها گفته: «برای جامعه روحانیت پشت صحنه جمنا کاملا شفاف بود. اگر جامعه روحانیت از جمنا پشتیبانی و حمایت نمیکرد، پا نمیگرفت». «مقداری ارتباط جامعه روحانیت با شاخه مناطقش ضعیف شده است و همین در کاهش نفوذ جامعه روحانیت در تهران بیتأثیر نبود». بخشهای مهم این گفتوگو در ادامه میآید:
هیچگاه مبنای ما سکوت نیست، مثل دور دوم انتخابات ریاستجمهوری سال 84 که یکطرفش آقای هاشمی و یکطرفش آقای احمدینژاد بود، آنجا ترجیح دادیم سکوت کنیم. البته دور اول از آقای هاشمی حمایت کردیم اما سکوت ما در دور دوم کاملا معنیدار بود. سال 92 اعضای جامعه مدرسین جداگانه خودشان درباره کاندیداها بحث کردند و به اکثریت قاطع نرسیدند. البته بیش از 50 درصد اعضای جامعه مدرسین از ولایتی حمایت کردند. جامعه روحانیت مبارز هم جداگانه بحث کرد و باز نتیجه قاطع که دوسوم باشد، حاصل نشد ولی اکثریت به حمایت از آقای قالیباف تمایل داشتند. این خروجی جلسات جداگانه جامعه مدرسین و جامعه روحانیت بود؛ بنابراین دو جامعه نتوانستند به نقطه مشترک برسند. سال 92 ما در جامعه روحانیت مبارز به جمعبندی نرسیدیم. سه کاندیدا خودشان وعده داده بودند ائتلافی تشکیل دهند و به یک نامزد برسند. آیتالله مهدویکنی میگفت «به وعدهتان وفا کنید» و ناراحت بود که چرا آنها به عهد خود وفا نمیکنند. البته آقای حدادعادل انصراف داد اما دو نفر دیگر ماندند، این مسئله یک نوع حس پسزدن را پدید آورد و نشد که جامعه روحانیت درباره انتخاب نامزد مورد حمایت به جمعبندی برسد. جامعه روحانیت درباره رئیسی به این جمعبندی رسید که حمایت کند و آقای رئیسی هم در جلسه جامعه روحانیت قبل از اینکه اعلام کنیم و بیانیه بدهیم، حضور پیدا کرد و دیدگاههای خود را بیان کرد. جمعبندی جامعه روحانیت این بود که از او حمایت کند. این اتفاق زمانی افتاد که هنوز جمنا به جمعبندی نسبت به حمایت از آقای رئیسی نرسیده بود. جامعه روحانیت حرکت جمنا را تحمیلی تلقی نمیکند چون شروعش در مشورت با آیتالله موحدیکرمانی بود و او نیز در جامعه روحانیت مسئله را مطرح کرد. پس جمنا پشت صحنه پیچیدهای ندارد. (خنده) جامعه روحانیت اگر در گذشته تاریخ انقلاب محوریت را داشت، بر اثر اقبال، مجموعه جریانات اصولگرا و انقلابی به سمتش بود. گروههای جدیدی پدید آمدند، آن گروهها مواضع گروههای باسابقه را نداشتند و همین هم موجب شد که بهتدریج جایگاه قبلی جامعه روحانیت سر جای خود باقی نماند اما هیچگاه مبنای جامعه روحانیت نیز این نبود که دیدگاهش را به دیگران تحمیل کند، درواقع دیدگاه خود را همیشه داشت یا به این دیدگاه اقبال میشد. غالبا گروههای سیاسی اصولگرا این جایگاه را در انتخابات سالهای متمادی بهطور مشخص دو دهه اول برای جامعه روحانیت قبول داشتند ولی برخی تشکلهای جدید دیدگاههای متفاوتی داشتند و معتقد بودند دوره شیخوخیت تمام شده است، برخی نیز مثل پایداری معتقد به سه فقیه بودند. این مسئله باعث شد آن موقعیت دیگر برای جامعه روحانیت استمرار پیدا نکند. حالا این دوره اخیر اتفاق جدیدی هم افتاد و آن اینکه سبد رأی سنتی طیف هوادار جامعه روحانیت و اصولگرایان کاهش یافت اما اینطور هم نبود که این رأی به سبد رقیب منتقل شود. اگر در گذشته دیگران خیلی انگیزه رأیدادن نداشتند، در جریان انتخابات سال 96 حدود 30،20 درصد رأی سنتی پایینشهری ما کاهش پیدا کرد. تحلیل این بود که بهدلیل شرایط اقتصادی خانوادههای محروم جامعه -که بیشتر حامی طیف جامعه روحانیت مبارز هستند- دلسرد شدند از اینکه کسی به میدان بیاید و رسیدگی به مشکلات آنها را در دستور کار قرار دهد و این مشکلات را حل کند چون آنچه در عیان مشاهده میکردند، بیکاری گسترده و کوچکشدن سفرهشان بود. شاید یک نقیصه این بود که جمنا باید علاوه بر توده اصولگرا، نخبگان مشهور، شخصیتهای معروف و احزاب اصولگرا را دربر میگرفت. درواقع جمنا نتوانست فراگیری نسبت به تمام جریان اصولگرا پیدا کند. برهمیناساس احزاب ناراحت بودند و حس میکردند به بازی گرفته نشدند. بعد از انتخابات به رئیسی در جلسهای گفتم «اگر در سفرهای خودتان تعدادی شخصیتهای برجسته اصولگرا را میبردید، بهطوریکه شما مرکز استان میرفتید و آنها به شهرستانها میرفتند، یقینا آثار خیلی متفاوتی از این نتیجه 16میلیونرأیي داشت» بنابراین نمیتوان گفت این حرکت شکست خورد بلکه میتوان گفت این حرکت ناقص بود. جمنا، شخصیتها و احزاب و شخص رئیسی در کسب این رأی تأثیرگذار بودند. البته جامعه مدرسین بهطور مشخص آیتالله یزدی طرف مشورت جمنا قرار گرفت و حرکت جمنا را تأیید کرد، این قابل توجه است. آیتالله مصباح هم طرف مشورت قرار گرفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.