درباره «گوشههای جامانده» اثر ندا صارمیمنفرد
احمد مهمی
خانه آدمی بهشکل عجیبی برایند تمامی حسهای اوست. راست به آنگونه که میتوان شنید و حس کرد و گاه دید، امید و یأس، عشق و گاه نفرت، شادی و اندوه، شجاعت و ترس، لبخند و اشک و ... قصههای ناتمام... ناتمام... و ناتمام زندگی را. آوای بزرگشدنها و پیرشدنها، زمزمهها، لالاییها و تمام نغمهها که در آستانه پنجرههایش خوانده شدهاند و... به صدای اشیاي بهجامانده با حکایتهای غریب و آشنا در سیالی از همه زمانها و دورانها. کافی است بهآرامی در هر بخش یک خانه، در خلوت و تنهایی آن بنشینی تا با تو از درِ سخن برآید. آنگاه تمامی آدمیزادگانی که در آن خانه در آیند و روند بودند، به هیچ سیمایی و تنها در هیبت کالبدهای «شکلگونه» و «انتزاعی» و در پیچوتابهای حسی و عاطفی خود بسان تابلوهایی، یکی پس از دیگری ظاهر شوند. اين نمايشگاه 28 مهر در گالري الهه افتتاح شد و تا هشتم آبان دایر است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.