|

والدین، میانجی کودکان در ارتباط سازنده با پیش‌دبستان

مبینا غربا.پژوهشگر مؤسسه مطالعات کودکی مدرس

برقراری ارتباط خوب و مؤثر کودکان با محیط پیش از دبستان یکی از مهم‌ترین مواردی است که بر نگرش کلی کودکان در عرصه تعلیم و تربیت تأثیر‌گذار است. براي برقراری ارتباط هرچه بهتر کودکان با محیط پیش از دبستان ابتدا باید مؤلفه‌های گوناگون دراین‌باره را شناخت: اجتماعی- عاطفی و زیستی. عوامل اجتماعی: کودکانی که مهدکودک نرفته‌اند و محیط پیش‌دبستان، نخستین محیط اجتماعی‌اي است که تجربه می‌کنند و معمولا کودکانی هستند که همیشه پدر و مادر به صورت افراطی و وابسته‌گونه مواظبشان بوده‌اند و استقلال کافی نداشته‌اند، رفتن به این محیط جدید برایشان دردناک است، در این هنگام ناجیان همیشگیِ کودکان بازهم نقش خود را در رفع این مسئله به‌خوبی می‌توانند ایفا کنند. والدین -باید با فرزندان خود ارتباط متعادل برقرار کرده، به نیازهای او پی ببرند، در برخی امور به کودک استقلال دهند که وابستگی کودک کاهش یابد. -به کودک خود اطمینان دهند که مادام با محیط پیش از دبستان در ارتباط هستند و این آرامش خاطر را در کودک ایجاد كنند. مثلا: در روزهای اول پدر یا مادر، یک روز را در پیش‌دبستاني سپری کنند و به روش حساسیت‌زدایی تدریجی، کم‌کم ساعات حضور خود را کاهش دهند. -به‌جای رفتار سلطه‌گرانه باید با فرزند خود دوست باشند و با صمیمیت و عطوفت دوستانه، کودک را برای رفتن به این محیط آماده سازند. -در محیط خانه پیش از ورود به پیش‌دبستان کودک را برای حضور در فعالیت‌های اجتماعی مختلف مهیا کنند. -تعلق و سازگاری با گروه را به کودکان بیاموزند (پیش از رفتن به مراکز آموزشی). - نباید با دادن وعده اسباب‌‌بازی، شکلات و... از وابستگی افراط‌گونه کودک جلوگیری کنند چراکه تقویت افراطی باعث می‌‌شود کودک هر بار موقع بیرون‌رفتن یا جداشدن انتظار پاداش داشته باشد. -باید فضای آرامش‌بخش در خانواده ایجاد کنند: تشنج در محیط خانواده نوعی نگرانی در کودکان پدید می‌آورد که تمرکز و آرامش آنان را در محیط آموزشی سلب می‌کند. عوامل زیستی: در برخی مواقع ورود کودک به محیط جدید پیش‌دبستان، علائم فیزیولوژیک به‌دنبال دارد. تهوع، دل‌درد، سردرد و... در زمان جداشدن از والدین از جمله این علائم هستند؛ این موارد گاه در اثر اضطراب و دورشدن از والدین نمود فیزیکی می‌یابد و گاه حقیقتا مسئله‌ای جسمی عامل آن است که باید به پزشک رجوع شود؛ در صورت بروز چنین مواردی نباید با کودکان قهر کرد یا آنان را تهدید کرد که دیگر با او صحبت نمی‌کنید یا به پدرش اطلاع می‌دهید چراکه نه‌تنها این موارد به بهبود شرایط کمکی نمی‌کند بلکه خاطره تلخ این محیط تا پایان دوره تحصیل در ذهن کودک باقی خواهد ماند. اما در پایان باید دانست که اگر پدر و مادر، والدین نسبی کودکان به‌شمار می‌آیند، مربیان و مسئولان پیش‌دبستان نیز والدین سببی کودکان هستند و باید بستری را فراهم کنند که بهداشت روانی کودکان در این محیط فراهم شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.