|

هزینه‌سازی بی‌دلیل

مصطفی ملکوتی . پژوهشگر

همراهی رئیس دولت اصلاحات و اصلاح‌طلبان در انتخابات گذشته ریاست‌جمهوری در راستای تحکیم روابط مردم با مجموعه نظام، نقش بی‌بدیلی داشت به‌گونه‌ای که همه زمزمه‌های تحریم انتخابات که از بلندگوهای بیگانه مطرح می‌شد را در نطفه خفه کرد و به گفته دوست و دشمن انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر یکی از رقابتی‌ترین و باشکوه‌ترین انتخاباتی بود که در کشور برگزار شد. این توفیق بدون شک مدیون حضور چشمگیر و نقش‌آفرین اصلاح‌طلبان بود. اعتماد مردم به چهره‌های ملی این جریان یک «سرمایه اجتماعی» بی‌همتاست و همه کسانی که دل در گرو اسلام و ایران دارند، این سرمایه اجتماعی را مانند جان گرامی می‌دارند و تلاش می‌کنند تا به ‌هر نحو ممکن از این «گوهر» صیانت کنند. معلوم نیست بحران‌آفرینی عده‌ای در هنگامه‌ای که جامعه بیش از هر زمان نیاز به آرامش دارد به چه منظوری صورت می‌گیرد؟ آیا موضوع از عواقب انتخابات است؟ یا جلوگیری از اثر بخشی اصلاح‌طلبان در تغییرات پیش‌رو؟ چنان‌که زمزمه تغییراتی در قانون اساسی برای حذف ریاست‌جمهوری و برقراری نظام به‌اصطلاح پارلمانی شنیده می‌شود، شاید روند منزوی‌سازی اصلاح‌طلبان در چارچوپ تغییرات آینده قابل ارزیابی باشد، بااین‌حال تجربه نشان داده است محدودکردن شخصیت‌ها همواره بر محبوبیت آنان افزوده است، اقدامات احساسی ممکن است در کوتاه‌مدت جواب بدهد اما در عوض آلام اجتماعی و چه‌بسا چالش‌های امنیتی به وجود می‌آورد که هزینه‌های سنگینی خواهد داشت. به‌نظر می‌رسد منطق لازم در این‌گونه رویکردهای محدودساز وجود ندارد مگر اینکه بگوییم خدای ناکرده کسانی می‌خواهند از آب گل‌آلود ماهی بگیرند و کسب‌وکار آنها در بحران آفریده می‌شود. از عقلای قوم می‌خواهیم از تلخ‌کردن کام مردم پس از انتخابات جلوگیری کنند تا پیوستگی مردم و حکومت استوار بماند. روشن است که مدیریت خردمندانه سیاسی اقتضا می‌کند چنانچه چالشی در قلمرو پدیده‌های سیاسی به وجود آید به پدیده‌های اجتماعی فروکاسته شود نه اینکه از یک پدیده اجتماعی یک پدیده امنیتی بسازیم، این‌گونه اقدامات نسنجیده گاهی می‌تواند در پیوند ملت شکست ایجاد کند. نباید این‌گونه تلقی شود که در ایران، اقلیتی ممتاز وجود دارد که همه قدرت را دراختیار دارد و از رأی مردم استفاده ابزاری می‌کند. به‌هرحال در چارچوب قانون اساسی یکایک مردم از حقوق شهروندی برخوردارند و نباید خارج از ضوابط قانونی برای هیچ‌کس محدودیت ایجاد شود، این مسئولیت در وهله اول متوجه رئیس‌جمهور به‌عنوان مجری و ناظر قانون اساسی است که اجازه ندهد با یک ایرانی رفتاری خلاف قانون صورت گیرد. خوشبختانه روز شنبه، رئیس‌جمهور محترم ایجاد محدودیت‌ها و بی‌عدالتی سیاسی را مورد انتقاد قرار داده و در انتظار اقدامات عملی ایشان نیز خواهیم ماند؛ امید است سایر مقامات نیز ضمن نکوهش این‌گونه رفتارهای ناپسند، در راستای وفاق ملی گام بردارند. توقع مردم ایران این است که حاکمیت، سعه‌صدر بیشتری داشته باشد تا رابطه با همه اقشار جامعه، گروه‌های سیاسی، اقلیت‌های قومی و مذهبی ایران تقویت شود. درخت دوستی بنشان که کام دل به‌ بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد امید است دولتمردان به این توقع حداقلی مردم توجه کنند تا راه همبستگی ملی و شکوفایی اجتماعی و اقتصادی هموار شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.