به بهانه ایفای نقش
در «زبان تمشکهای وحشی» سندرم بیقراری
الهام کردا
جهان ما و زمانه ما به کدام سمت میرود، که اینطور بیقراریم و این بیقراری تا ته جانمان میرود و برایش هزار کار میکنیم و باز قرار نمیگیریم. این همه دستوپا میزنیم که خود را ثابت کنیم و وجودمان را و غافلیم از خوشیهایی که میتوانیم با هم بسازیم و عشقی که میتواند دنیا را نجات دهد. لااقل قبلا که میتوانست، شاید در این زمانه حتی معنی واقعی و کلاسیک این سه کلمه ع، ش، ق. تغییر کرده باشد. زبان تمشکهای وحشی، زبان ماست. زبانی که هرگز فهمیده نمیشود و انگار تنها حروفی است که در فضا پخش میشود بیآنکه مفهومی داشته باشد و بیآنکه دیگری آن را بفهمد. زبان تمشکهای وحشی، انگار عقوبت همه ماست که محکومیم بهتنهایی و محکومیم به نفهمیدن آنچه دیگری میگوید. زبان تمشکهای وحشی، صدای تقدیر است که با تمام توان و قدرتش روبهروی تو ایستاده و به تو زل میزند و تو برای تغییرش هیچ کاری از دستت برنمیآید. زبان عشق است؛ عشقی که به هم داریم به جهان داریم و به زندگی مشترک اما آنقدر منفعلیم و آنقدر خستهایم در این جهان که بابت این عشق حرفی نمیزنیم و کاری نمیکنیم. انگار ترسی داریم که مبادا با گفتن این عشق بار مسئولیت دیگری روی دوشمان بیفتد، یا مبادا از پس خواستههای معشوق برنیایيم، مبادا هر روز گفتن جمله دوستت دارم را از من بخواهد، مبادا غرورم را این عشق از من بگیرد، مبادا با این عشق از پیشرفتهایم در کار و اجتماع باز بمانم، مبادا این عشق روزی مرا ترک کند و برود پس بهتر است من زودتر از او دست به کار شوم، مبادا تجربهکردن را این عشق از من بگیرد، مبادامبادا و هزار مبادای دیگر در ذهن تو باعث میشود که هیچوقت و هیچجا عاشقی نکنی. زبان تمشکهای وحشی، برای من تمام اینهایی بود که گفتم. آرزوهایمان و و خیالاتمان خواستههایمان و طلبهایمان عشقها و نفرتهایمان و در نهایت انفعالمان اما درنهایت چیزی که من به آن اعتقاد دارم اینکه کنار دیگری پیرشدن و کنار دیگری تجربهکردن انگار روح و روان سالمتری برای تو رقم میزند. انگار آرامترت میکند و امیدوارتر به آینده نگاه میکنی. قصهای را با دیگری ساختن برای من و همنسلهای من انگار شیرینتر از ساختن قصهای به تنهایی است. و چه خوش که این قصه، قصه یک عمر زندگی باشد. کنار هم و با هم. در خوشی و ناخوشی. َبیقراریهایمان را داشته باشیم که اصلا با این بیقراریها تعریف میشویم و انگار زندهایم اما بپذیریم بیقراریهای دیگری را. بپذیریم همدیگر را و بدانیم که جوکهای دونفره خندهدارترین و شیرینترین جوکهای زندگی است. بدانیم که مرور خاطرات گذشته شیرینترین لحظههای زندگی است و بدانیم که چه در یک زندگی موجودی را به این جهان بیاوریم و چه نیاوریم اول شکل زیبای زندگی را بین خودمان داشته باشیم. زندگی با ما دو نفر تعریف میشود در ابتدا. زندگی با ما دو نفر ادامه پیدا میکند و با ما دو نفر پایان میگیرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.