|

داوود احمدی‌نژاد درگذشت

فقدان برادر غير همراه

شرق: کسی خبر ندارد در روزهای آخر رابطه دو برادر چگونه بود. آخرین عکس‌های مشترکشان به مراسم ختم مادر در بهمن‌ماه 93 بازمی‌گردد. اگرچه آغاز ریاست محمود بر دولت شروعی بر پایان ماه‌عسل رابطه دو برادر بود. داوود، برادر بزرگ‌تر و متولد سال 29 بود که بعد از یک سکته مغزی در دی‌ماه سال گذشته، دیروز در 67 سالگی در بیمارستان حضرت ولیعصر درگذشت. محمود شش‌سالی از او کوچک‌تر است اما وقتی به ریاست دولت رسید برادر بزرگ‌تر را که سابقه حضور در سپاه داشت به سمت ریاست بازرسی نهاد ریاست‌جمهوری منصوب کرد اما اوایل مرداد سال ٨٧ بود که خبرهایی غیررسمی درباره کناره‌گیری داوود احمدی‌نژاد از سمت ریاست بازرسی ویژه نهاد ریاست‌جمهوری شنیده می‌شد؛ می‌گفتند او به دلیل اختلاف با برخی نزدیکان احمدی‌نژاد و به توصیه پزشکان، خواهان کناره‌گیری است. واقعیت این بود که برادر کوچک‌تر دیگران را بر برادر بزرگ‌تر ترجیح داده بود. دو، سه‌هفته‌ای این خبر در محافل غیررسمی نقل می‌شد تا اینکه در نهایت ٢٦ مرداد ٨٧ عبدالرضا شیخ‌الاسلام، رئیس دفتر دولت نهم محمود احمدی‌نژاد، در جمع خبرنگاران بر این شایعه صحه گذاشت و خبر کناررفتن داوود رسمی شد. چهاردهم آبان ٨٧ که استیضاح کردان در مجلس کلید خورد، داوود احمدی‌نژاد و مخالفتش با کردان باز هم خبرساز شد. علیه مشایی داوود احمدی‌نژاد درباره حضورش در سازمان بازرسی و ماجراهایی که به رفتنش منجر شد، گفته بود: «زمانی که بازرسی بودم، گفت اگر اینها را برنتابی اینجا جا نداری. گفتم: یعنی چی؟ گفت: تو همه را ببین، ‌آزادی ولی اینها را نبین! گفتم من در کارم استثنا برای هیچ‌کس قائل نیستم. هر خانم یا آقایی نزد من بیاید، حرف و گزارش مستندی داشته باشد، به قیافه‌اش نگاه نمی‌کنم من نگاه نمی‌کنم که قیافه‌اش چگونه است بلکه نگاه می‌کنم که حرفش چیست. صحبت درمورد هرکس حتی معاون‌ اولت باشد، من بررسی می‌کنم. اگر دروغ و اشتباه باشد، پرونده را کنار می‌گذارم ولی اگر درست باشد از آن نخواهم گذشت. چون همه بحث‌ها این است که آدم‌های بزرگ، خلاف نکنند نه آدم‌هایی که آفتابه‌دزد هستند». اشاره داوود احمدی‌نژاد به برخی از نزدیکان برادرش است؛ نزدیکانی که بعدها به «جریان انحرافی» مشهور شدند. بهمن‌ماه 88 داوود احمدی‌نژاد به‌شدت به اظهارات فرهنگی و دینی اسفندیار رحیم‌مشایی تاخت. او در سخنرانی گفت: «اینکه او مثلا بگوید حضرت نوح نتوانسته جامعه را مدیریت کند، چه دردی از دردهای جامعه را حل می‌کند؟ او فقط می‌خواهد ما را مشغول کند تا از آن هدف بزرگ که امام برای ما ترسیم کرد و مقام معظم رهبری آن را هدایت می‌کند، غافل باشیم، وی دنبال چیز دیگری نیست».حملات برادر بزرگ‌تر به حلقه نزدیکان احمدی‌نژاد تا جایی پیش رفت که 22 آذرماه سال 90 وکیل اسفندیار رحیم‌مشایی، اظهارات داوود در مورد رحیم‌مشایی را «افترا و نشر اکاذیب» خواند و گفت که این اظهارات قابل پیگرد قانونی است. او تأکید کرد که علیه برادر رئیس دولت طرح شکایت خواهد کرد. شکایتی که هیچ‌وقت نتیجه آن مشخص نشد. داوود احمدی‌نژاد در سال 92 درباره چگونگی شکل‌گیری رابطه عمیق مشایی و برادرش گفت: «محمود احمدی‌نژاد در یک حادثه زیر‌ورو شد». سال 93 هم گفت: «این دو چون لیلی و مجنون می‌مانند که جدایی‌ آنها از یکدیگر به معجزه خداوند نیازمند است. به برادرم گفتم تا مشایی و اطرافیانش را دور نریزی، ما نیستیم». برکناری دوم داوود احمدی‌نژاد بعد از جدایی از برادر به‌عنوان دبیر جدید کمیته دائمی پدافند غیرعامل منصوب شد اما این انتصاب هم دوامی نداشت. بعدا در خبری رسمی اعلام شد که به دلیل تحقق نيافتن و اجرائی‌شدن منویات و تدابیر مقام معظم رهبری و همچنین متوقف‌شدن پروژه‌های پدافند غیرعامل ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، درخواست شده است که دبیرخانه کمیته دائمی پدافند غیرعامل از نهاد ریاست‌جمهوری به ستاد کل منتقل شود. با این نقل‌وانتقال، داوود احمدی‌نژاد از سمت خود کنار گذاشته شد. بعد از برکناری دوم، انتقادات داوود به افشاگری تغییر مسیر داد و نقدهای او از حلقه‌ای که دور برادرش را گرفته بودند، تندتر و گزنده‌تر شد. افشاگری‌های او در رسانه‌ها دست‌به‌دست می‌شد و صحه‌گذاری همفکرانش بر آن، نام حلقه انحرافی را به برچسبی علیه دایره نزدیکان رئیس دولت تبدیل کرده بود. البته نقدها و هجمه‌های او علیه دولت برادرش بی‌پاسخ نمی‌ماند و محمود احمدی‌نژاد یا به سبک مرسوم و محبوبش دست به قلم می‌شد و علیه او نامه‌ای پر از کنایه و استعاره می‌نوشت یا به‌عنوان سخنران محفلی بر نقد‌های برادر و همفکران او می‌تاخت. جای پای برادر داوود احمدی‌نژاد در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ خورشیدی برای نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۹۲، به‌عنوان یک نامزد مستقل ثبت‌نام کرد. رسانه‌ها نوشتند: «برادر احمدی‌نژاد با شعار خدمت آمد». اما در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۲ خورشیدی از ادامه رقابت‌ها کناره‌گیری کرد و به حمایت از سعید جلیلی پرداخت. او چند روز بعد و در هنگام تبلیغات نامزدهای انتخاباتی، اعلام کرد سعید جلیلی و علی‌اکبر ولایتی به ولایت نزدیک‌تر هستند، اما از ولایتی که پخته‌تر است حمایت می‌کند. او سپس در پاسخ به این سؤال که اگر نظر جامعتین (جامعه روحانیت مبارز تهران و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم) با شخص دیگری باشد، شما از چه کاندیدایی حمایت می‌کنید؟ پاسخ داد: «اگر نظر ائتلاف و جامعتین با شخص دیگری باشد، از او حمایت می‌کنم اما بعدا گفت: من در نامه‌ام چنین چیزی ننوشته‌ام که به نفع جلیلی کناره‌گیری می‌کنم؛ این را خود رسانه‌ها نوشتند؛ چراکه بعضی از رسانه‌ها خودسر هم هستند. من نامه‌ام الان در سایت موجود است». داستان خانواده احمدی‌نژاد هنوز تمام نشده است. از احمدی‌نژادی‌های مشهور به جز خود محمود به یک نفر دیگر هم می‌شود اشاره کرد؛ پروین احمدی‌نژاد. او توانست به یمن شهردارشدن برادرش بر شهر تهران سهمیه‌ای برای ورود به شورای شهر سوم بگیرد. یک‌سال بعد از کوچ احمدی‌نژاد از شهرداری به شورا، خواهرش به شورای شهر رفت. پایان شورای شهر سوم پایان حیات سیاسی پروین بود. او برخلاف برادر بزرگ‌تر نه به خواست برادر کوچک‌تر که به علت عدم اقبال مردم نتوانست وارد شورا شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.