خردهروایتهای متقاطع
«تهرانیها» تازهترین اثر داستانی منتشرشده از امیرحسین خورشیدفر و اولین رمان اوست. این رمان نیز مانند مجموعهداستان «زندگی مطابق خواسته تو پیش میرود» در نشر مرکز منتشر شده است. «زندگی مطابق خواسته تو پیش میرود» مجموعهداستانی موفق بود که توجه منتقدان ادبی را به خود جلب کرد و جوایز ادبی بسیاری، از جمله جایزه هوشنگ گلشیری، را برای نویسندهاش به ارمغان آورد. خورشیدفر اما بعد از «زندگی مطابق خواسته تو پیش میرود» به مدت یازده سال اثر داستانی تازهای منتشر نکرد تا اینکه امسال دو اثر داستانی، یکی مجموعهداستان «شرطبندی روی اسب مسابقه و قصههای دیگر» که ناشر آن نشر ثالث بود و دیگری رمان «تهرانیها»، از او منتشر شد. شاپور صبری که قهرمان داستانهای مجموعه «شرطبندی روی اسب مسابقه» هم هست در «تهرانیها» هم بهعنوان یکی از شخصیتهای اصلی حضور دارد. رمان با آشنایی شاپور با دختری به نام پوران در صف سینما آغاز میشود. کمی بعد میبینیم که پوران شاپور را بعد از مدتی که از آشناییشان گذشته، در موزه هنرهای معاصر قال گذاشته و سر قرار نیامده است. بعد از آن شاپور را در آموزشگاه میبینیم. حین صحبت مدیر آموزشگاه با او داستان رحمت آغاز میشود. رحمت در دورانی که در آلمان درس میخوانده فیلمنامهای بر اساس «منطقالطیر» عطار نوشته بوده است. فیلمنامه را به مؤسسهای سینمایی ارائه میدهد اما جواب مشخصی دریافت نمیکند. در این بین و پیش از آغاز ماجرای رحمت ماجرای شخصیتی به نام کریستین نیز روایت میشود. کریستین مهندسی است که از طرف کمپانیای به نام گرترود برای انعقاد یک قرارداد به ایران سفر کرده است. «تهرانیها» رمانی است با خردهروایتهای متعدد که در مسیر یکدیگر قرار میگیرند و یکدیگر را قطع میکنند. آنچه در ادامه میخوانید سطرهایی است از این رمان، آنجا که رحمت به مؤسسهای سینمایی که به «ساختمان» معروف است، رفته است. به نزد مردی به نام دکتر رجحانی که قرار است سرنوشت فیلمنامه را معلوم کند: «دکتر رحمت را تحسین کرد. فیلمنامه را تمجید کرد. دربارهی هفت شهر و وادی عشق و معرفت گفت و ناامیدی را صفت جاهلان دانست. از رحمت پرسید علتی برای یاس وجود دارد؟ رحمت پاسخ را نمیدانست، اما گفت علتی وجود ندارد. رجحانی موافق بود. وقتی میدانیم حتی در ناامیدی بسی امید هست، در جاهای دیگر که... گفت رحمت جوان است و وقتی جوان تا بدین درجه خلاق و توانمند و فکور و وظیفهشناس باشد، توفیق حتمی است. رجحانی همچنین رحمت را نستوه و خستگیناپذیر میدانست. پس مانعی برای انجام کار نبود. تنها یک کار لازم بود و آنهم جهت دادن به ذهن ماهر و خلاق بود. صحبت رجحانی به درازا کشید. رحمت بعد از ساعت اول دیگر به حرفهای رجحانی توجه نداشت و فقط سر تکان میداد. نگران بود برای رجحانی کار واجبی پیش بیاید و وقت جلسه تمام شود و حرف اصلی ناگفته بماند...»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.