نگاه بیرون
ترجمه: شهرام زرندار
متعلق به دوران قرون وسطا
ايران از سخنراني ترامپ در سازمان ملل خشنود نيست. جواد ظريف، وزير امور خارجه ايران، توييت كرده: «سخنراني مملو از نفرت و جاهلانه ترامپ، متعلق به قرون وسطا است نه سازمان ملل قرن بيستويكم و ارزش پاسخگويي ندارد». نظرات ترامپ كه سرشار از هويت معنوي دروغين اوست، كسي را فريب نميدهد... دشمني بين دو كشور در زمان نامساعدي رخ داده است. ترامپ 15 اكتبر تصميم خواهد گرفت كه آيا ايالات متحده در توافق هستهاي با ايران باقي خواهد ماند يا نه!... ترامپ در سخنرانياش توافق هستهاي با ايران را «باعث شرمساري ايالات متحده» دانست... هیچچیز میزان عصبانیت مقامات ایرانی حاضر در مجمع را همچنان که سخنرانی او را تماشا میکردند نمیرساند. میتوان صراحتا گفت تنش بین دو کشور بهزودی برطرف نخواهد شد.
توافقی مهم
ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده در سخنرانیاش در مجمع عمومی سازمان ملل از کلمات تهدیدکنندهای استفاده کرد که بقای توافق هستهای ایران را به خطر میاندازد. اینجا زمین دیگری برای دستبهکارشدن دیپلماتها وجود دارد، زمینی که در آن بریتانیا میتواند نقش باارزشی ایفا کند. ما در انجام معامله با ایران تجربهای طولانی داریم... توافق هستهای جولای 2015 محدودیتهای مهمی را بر برنامه هستهای ایران اعمال کرده. هیچکس مدعی نبوده که این توافقنامه کامل است، اما این توافق مهمترین راهی بود که با آن میتوان جلوی دستیابی ایران به سلاح هستهای را گرفت.
تکرار نظریه ننگین «محور شرارت»*
همواره تصویری که همگان از سازمان ملل در ذهن داریم این است که این مکان جایی نیست که در آن از جنگ صحبت شود، اما متأسفانه رئیسجمهور «ترامپ» روز سهشنبه در اولین نطق خود در مجمع عمومی سازمان ملل این تصویر را بهکلی مخدوش کرد. ترامپ در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل صحبتهایی را مطرح کرد که ما را به یاد نظریه ننگین «محور شرارت» جورج بوش انداخت. بوش در سخنانش از همین تریبون در سال 2002 سه کشور ایران، کره شمالی و عراق را سه جزء «محور شرارت» نامیده بود، اما تفاوت نطق ترامپ با نطق مشابه بوش فقط در استثناقائلشدن درباره «عراق» در فهرست دشمنان ترامپ بود. ترامپ در نطق خود ایران را کشوری «گستاخ» و غیرقابل اعتماد دانست و همه این اوصاف در حالی به ایران نسبت داده شد که «اوباما» کاملا به ایران اعتماد کرد و با آن بر سر برنامه هستهایاش به توافق رسید. کره شمالی هم دیگر کشوری بود که ترامپ در سخنانش در مجمع عمومی سازمان ملل آشکارا روی آن یک ضربدر قرمزرنگ کشید. او باز هم طبق معمول موج اهانتهایش را نثار رهبر کره شمالی، «کیم جونگ اون» کرد و او را «مرد موشکی» نامید. ترامپ در این بدنه جهانی که آرمانش یافتن راهحل صلحآمیز برای تمام مشاجرات جهانی است، فقط از خود خشم و غضب نشان داد و هیچ اثری از سازش یا حتی کمترین تمایلی به مذاکره در صحبتهایش نبود؛ از همینجا میتوان به تفاوت ماهوی میان رئيسجمهور کنونی آمریکا با رئیسجمهور سابق آن پی برد. تمام دیدگاههایی که ترامپ روز سهشنبه در مجمع عمومی سازمان ملل مطرح کرد دقیقا با نگرش و رویکردهای «اوباما» در همین بدنه متضاد بود... باز جای شکرش باقی است که در دامنه اینهمه لجنپراکنیهای ترامپ، باز ایران نسبتا وضع بهتری داشت و گویی نسبتا از لطف و عنایت ترامپ برخوردار بود. ترامپ توافق هستهای ایران را «از بدترین و یکجانبهگراترین قراردادهایی دانست که آمریکا تا به این لحظه داشته است». او علنی علامت داد که منظورش از این اظهارات این است که توافق را به عقب برگرداند. اما شواهد قوی تأيید کرده است که ایران به شروط توافق عمل میکند. طبق قانون ترامپ باید ماه آینده (مهرماه) در کنگره تأيید کند که ایران همچنان به توافق پایبند مانده است. اظهارات روز سهشنبه ترامپ قویا ثابت میکند که او این کار را نخواهد کرد. اگر چنین باشد؛ او ظاهرا کنگره را وادار خواهد کرد که به قضیه بپردازند و رأسا این موضوع فوقالعاده بحثبرانگیز را که سیاسی هم شده است، رفع و رجوع کنند. ترامپ در صورت کنارهگیری از توافق، این معذوریت را به دست ایران میدهد تا برنامه هستهایاش را تمامعیار از سر بگیرد. چرا ترامپ باید خطر (ریسک) کند آنهم در این مقطع که برنامه هستهای کره شمالی یک نگرانی تمامعیار است که دیگر از حد دلواپسی گذشته و به یک اضطرار بدل شده است. *ترجمه: ایرنا
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.