ترامپ واقعی در مجمع عمومی
فریدون مجلسی-دیپلمات سابق و تحلیلگر روابط بینالملل
یکبار نوشته بودم دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا که عمری را به کاسبی و دلالی و کشتیکچ و بسازبفروشی گذرانده و شرکتداری خصوصی خودش را کرده است، اکنون هم خیال میکند مدیرعامل آمریکا شده است. با انگشت اشاره حکم میکند، با اشارتهای ابرو امر به اخراج خبرنگاری میدهد که توان پاسخگویی به پرسش او را ندارد، گردن کج میکند و گاهی ژستهای قذافیگونه میگیرد که گویی نشانههایی از مشکل شخصیتی مشابهی باشد. سخنان ایشان در مجمع عمومی در حد دلالی بود که صرفا به منافع جیب خود بیندیشد. گفت من رئیسجمهور آمریکا هستم و باید فقط به منافع آمریکا فکر کنم. این را همه میدانند، اما همه باید به فکر منافع خود باشند، مشکل در چنان جایگاهی هنگامی پدید میآید که میان منافع گوناگون تضاد پدید میآید. آیا آنکه بمب و موشک بیشتری دارد باید از منافع بیشتری بهرهمند شود؟ همین نحوه برخورد است که آقای «اون» را به فکر بمب هستهای و موشک حمل کلاهک میاندازد. کرهشمالی دروازهها را گشوده بود که آقای جورج بوش پسر، کافه را بههم ریخت و شرورانه محور شرارتش را مطرح کرد تا به اینجا رسید.درباره ایران برجام را بدترین قرارداد تاریخ و برخلاف منافع آمریکا نامید که جا دارد دلواپسان خودمان هم توجهی داشته باشند! بامزهترین سخنانش هنگامی بود که به تروریسم پرداخت و از سفر به عربستان و رقص شمشیر اخیرش در مبارزه با تروریسم به نیکی یاد کرد. همه حرفهایش یادآور سخنرانیهای انتخاباتیاش برای دلگرمیدادن به جماعت عوام جویای کار و مبارزه با تروریسم بود که از عربستان بهعنوان عامل اصلی ترور نام میبرد و بهخاطر فاجعه 11 سپتامبر غرامتخواهی میکرد. حالا قرارداد 400 میلیارددلاری را در جیبش گذاشته و تروریسم عربستان درمان شده است! بسندهکردن ایران به اعزام یکی از همکاران میانی نمایندگی ایران برای حضور در جلسه و باقیماندن همراه با متانت و بیاعتنایی او کار بسیار درستی بود. در پایان سخنان ترامپ، جز نتانیاهو، بانوی اول آمریکا و البته عادلالجبیر، وزیر خارجه عربستان، کسی برایش دست نزد. مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی بر اهمیت برجام اصرار کرد و رئیسجمهور فرانسه نیز مانند فدریکا موگرینی و دیگران برجام را تأیید کردند. شاید جالبترین تأیید از سوی مرکل بود که فرایند رسیدن به این توافق را دستاوردی در شیوه درست دیپلماسی نامید. درحالیکه سخنان ترامپ کاملا شگفتانگیز بود. او آمادگی و توانمندی خودش را برای ازمیانبرداشتن کامل کرهشمالی اعلام کرد؛ سخنی سخیف که فقط از کودکی 70ساله برمیآید. میلیتاریسم ژاپن در جنگ جهانی دوم نمایش بدی از توسعهطلبی و نژادپرستی و خشونت و تجاوز و قتلعام بود که نیروی دریایی آمریکا را نیز در یک غافلگیری در «پرلهاربر» نابود کرده و آمریکا را به جنگ کشانده و دهها هزار آمریکایی را به قتل رسانده بود. بااینحال دنیا هنوز مصیبت انفجارهای اتمی هیروشیما و ناکازاکی را تأیید نمیکند و نبخشیده است. چگونه مردی در این جایگاه قدرت میتواند امکان دستور نابودي 40 میلیون انسان بیگناه و بیربط را بهخاطر منافع خود حتی به زبان بیاورد.در مورد ایران به برخی از سیاستها در حمایت از گروههای فلسطینی اشاره کرد که به گذشته مربوط بود. باری این سخنرانی بدوی در آن مکان در شأن کشوری نیست که به 250 سال مبارزه در راه آزادی و به دموکراسی خود به همه کمبودهایش میبالد. گرچه میتواند تأیید پایینترین طبقات و لایههای فرهنگی آمریکا را برانگیزد، اما مطمئنا در مطبوعات و محافل روشنفکری و فرهنگی و دانشگاهی آمریکایی شاهد واکنشهایی خواهیم بود که آن ملت را به دفاع از حیثیت مخدوششدهاش وادار میکند. گرچه در محافل دیپلماتیک نیز با پوزخند مواجه خواهد شد، اما رعایت منافع اقتصادی مانعی در ابراز دیدگاههای واقعی خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.