ورزش برای توسعه و صلح
اصغر حسنوند- عضو داوطلب موزه صلح تهران
30 شهریور مصادف با 21 سپتامبر 2017 روز جهانی صلح نامگذاری شده است. صلح میوه کرامت انسانی، عشق و عدالت و ضرورتی است برای جهان و برای زمان ما، صلح همان نگرش برخاسته از آگاهی و عشق است، زبانی است با واژگانی از مدارا و تفاهم. در پرتو صلح است که تعامل و ایدهآلهای انسانی معنا و مجال تجلی مییابند. امروزه بسیاری از دوستداران صلح در دنیا بهدنبال رسوخ به تاروپود جامعه برای خلق فرصتهای ارزشمندی هستند که بتواند صلح و دوستی پایدار را برپا دارد، طرفه آنکه ورزش با الهامبخشی و قدرتِ متحولکنندهای که دارد میتواند در این راستا مؤثر واقع شود. آنگونه که ورزش به ما آموخته است، هر وقت که صحبت از صلح به میان میآید، مسلک نظیف ورزش را میتوان همراستا با آموزههای توسعه و صلح دانست، چراکه ورزش همان رود سیال و خروشان است که انسان را به دریای کمال رهنمون میکند و آلام را التیام میدهد و عزتنفس میبخشد. نلسون ماندلا بر این باور بود که ورزش میتواند دنیا را عوض کند، قدرت الهام خلق کند و انسانها را بهگونهای که تابهحال تصور آن نمیرفته، متحد کند. ورزش همچنین بهعنوان یک فعالیت اجتماعی، ارتباط نزدیکی با فرهنگ و توسعه جوامع مختلف دارد و یکی از عمدهترین ابزارهای میانبر توسعه است که برای ارتقای بهداشت و پیشگیری از بیماری به کار میرود، بنیه جسمانی نسل جوان را تقویت و به رشد و تحصیل آنها کمک میکند، مشارکت اجتماعی را پرورش میدهد، برابری جنسیتی ایجاد کرده، مشارکت افراد معلول را فراهم و صلح ایجاد میکند. از دید واعظان ورزشی، ورزش ابزاری مساعد برای اجتناب و حلکردن تقریبا همه مسائل و مشکلات و نیز ارتقای کیفیت کلی زندگی افراد در جامعه است. آنها ادعا میکنند توسعه جوانان از طریق ورزش حاصل شده و به شکلگیری ویژگیهای شخصیتی از طریق نظاممندکردن آنان در فعالیتهای تیمی و قبول مسئولیت کمک میکند و همچنین بستر لازم را برای موفقیتهای شغلی در آینده فراهم خواهد کرد. ورزش مدرسه زندگی و تمرینی برای فراگیری مهارتهای زیست اجتماعی است و در تبارنامه آن مؤلفههای فراخناک و گرانمایهای نهفته است که باید با مداقه و فراست، آنها را تبیین کرد و به سطوح جامعه تعمیم داد تا زین پس نظارهگر استقرار واثقتر آرمانهای توسعه و صلح از طریق ورزش باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.