شب نور و رنگ و صدا
سمیه قاضیزاده: فضای باز برج میلاد قطعا یکی از بهترین فضاهای تعبیهشده برای اجرای موسیقی در سالهای اخیر است. فضایی که به راحتی هم میشود از آسمان دیدنی زیر برج میلاد آن حظ کرد، هم از شنیدن موسیقی که فضای باز همخوانی بیشتری با ژانر آن دارد، لذت برد. میشود امیدوار بود که بشود روزی در پارکها یا فضاهای باز و کمی غیررسمی دیگر هم در ایران مانند دیگر کشورها شاهد برگزاری کنسرت باشیم. کنسرت 25 شهریور کاوه آفاق در برج میلاد یکی از نمونههای موفق و خوب این کنسرتها بود. آفاق که هنوز یک سال نیست فعالیتهای کنسرتیاش مجوزدار شده، در همین مدت کوتاه چندین بار روی صحنه حاضر شده و هر بار هوادارانش را به وجد آورده است اما این بار علاوه بر پختگی اجرا که حاصل چندین ماه ساززدن اعضای بندش در کنار هم بود، تجربه اجرای موسیقی راک در فضای باز و پیچیدن صدای سازها در ترکیب با اصوات محیطی، تجربهای متفاوت هم برای گروه و هم مهمتر از آن برای تماشاگران این کنسرت ساخت؛ تجربهای که طبیعتا انتظار تکرار آن میرود. آفاق این بار هم به خواست مخاطبانش احترام ویژه گذاشت و قطعه پرطرفدار «شال» را با تنظیمهای مختلف چندین بار اجرا کرد. علاوه بر این، رپرتواری متنوعتر از کنسرتهای سال 95 و خرداد امسال را برای مردم در نظر گرفته بود، او قطعاتی را انتخاب کرده بود که کمتر در کنسرتهای قبلی اجرا شده بودند اما طرفدارانش با آنها خاطرات زیادی داشتند. به این خاطرهبازی میشود حال خوش بند آفاق از جمله آندره خاچکیان، پیام زمانی و آرمان مهربان را هم اضافه کرد که با اجرای بخشهای سلوی بین قطعات تماشاگران را به رسم مرسوم کنسرتهای راک و پاپ به وجد میآوردند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.